Մենք ոչ թե պետք է պատրաստ լինենք, այլ պետք է պաշտպանենք
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Փոխվարչապետի պաշտոնակատար Տիգրան Ավինյանն ասել է, որ այս կամ այն կերպ մենք հասնելու ենք հանգուցալուծման, բայց «մենք պետք է նաև պատրաստ լինենք մեր ինքնիշխան տարածքի պաշտպանությանը, իսկ վատ սցենարի դեպքում ակնկալում ենք մեր դաշնակիցների աջակցությունը»: Այս թեմայով զրուցել ենք քաղաքագետ, Քաղաքական և տնտեսական ռազմավարական հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն Բենիամին Պողոսյանի հետ։ Հարցին թե ի՞նչ վատ սցենարի մասին է խոսքը, և առհասարակ ինչպես է գնահատում փոխվարչապետի պաշտոնակատարի հայտարարությունը քաղաքագետը ասել է․
«Այդ հայտարարությունը մեղմ ասած, տարօրինակ է։ Ի՞նչ է նշանակում, որ պետք է պատրաստ լինենք պաշտպանության։ Մենք ոչ թե պետք է պատրաստ լինենք, այլ պետք է պաշտպանենք: Ինքնին անհեթեթ վիճակ է, երբ X պետության փոխվարչապետը նման բան է ասում, նման որևէ դեպք չեմ հիշում այլ պետության ներկայացուցչի կողմից: Ինչ վերաբերում է վատ սցենարներին, չգիտեմ թե ինչ նկատի ունի փոխվարչապետի պաշտոնակատարը, բայց ստացվում է, որ մեր սահմանների մի մասը թափանցիկ է, ու ադրբեջանական զինվորները կարող են անարգել ներս գալ, իսկ ՀՀ-ն չունի իր տարածքները պաշտպանելու հնարավորություն: Բնական է որ նման իրավիճակում կարող են լինել բացասական զարգացումներ»:
Անդրադառնալով այն հարցին, թե ինչ լիազորություններ ունի ՀԱՊԿ-ը և ինչ քայլեր պետք է հաջորդեն մեր դիմումից հետո, Բենիամին Պողոսյանը պատասխանել է․
«ՀԱՊԿ-ին դիմել, կարծում եմ, որ պետք էր, որովհետև փաստ է, որ Հայաստանի տարածքում են հայտնվել Ադրբեջանի զինվորականները, թեև եթե կարդում ենք Ադրբեջանի արտգործնախարարության հայտարարությունը, այնտեղ նշված է, որ եթե սահմանների դեմարկացիա և դելիմիտացիա չեն եղել, ապա ինչո"վ կարող է Հայաստանը պնդել, որ ադրբեջանցիները Հայաստանի տարածք են մտել: Սա, իհարկե, Ադրբեջանին բնորոշ խաղ է, ինչը մեզ համար լրացուցիչ խնդիրներ է առաջացնում: ՀԱՊԿ-ին մենք դիմել ենք 2-րդ հոդվածով, ոչ թե 4-րդ: 4-րդ կետի համաձայն՝ դու հայտարարում ես, որ կա ագրեսիա, և պահանջում ես ռազմական օգնություն, իսկ 2-րդով նշում ես, որ կա անվտանգության հետ կապված սպառնալիք: Այսինքն եթե մենք դիմել ենք խորհրդակցությունների անցկացման համար, իսկ ՀԱՊԿ-ի կանոնադրության համաձայն անհրաժեշտ է եռօրյա ժամկետ, որ ՀԱՊԿ-ը պատասխանի դիմումին: Ենթադրենք՝ ստանում ենք պատասխան, որ ՀԱՊԿ-ը սկսում է խորհրդակցություններ, դա այնքան լղոզված տերմին է, հստակ ժամկետներ չկան, դա գործընթաց է, որը կարող է շարունակվել-շարունակվել, իսկ այդ ընթացքում ադրբեջանցիները կմնան Հայաստանի տարածքում: Մի բան հստակ է. սովորաբար նման դիմումներն արվում են նախապես, եթե ոչ ՀԱՊԿ անդամ բոլոր երկրների հետ քննարկումից հետո, ապա առնվազն Ռուսաստանի հետ քննարկումից հետո:
Այսինքն՝ գրեթե վստահ եմ, որ այս պաշտոնական դիմումը նախապես քննարկվել է գոնե Ռուսաստանի հետ: Մյուս կողմից՝ երբ կարդում ենք Ռուսաստանի նախագահի և ՀՀ վարչապետի հեռախոսազրույցի մասին հաղորդագրությունը ՌԴ նախագահի կայքում, այն բավականաչափ անորոշ է, քանի որ Սյունիքի դեպքերին ուղիղ վերաբերող մաս չկա այդ զրույցում»։
Սոնա Գիշյան
