Ինչը նշանակություն ունի Սերժ Սարգսյանի համար

1in.am-ը գրում է.

Արդարադատության նախարար Արփինե Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ ապօրինի հարստացումը քրեականացնելու մասին օրինագիծը քաղաքական դիվիդենտներ շահելու համար չէ և կոռուպցիայի դեմ պայքար ասելով ոմանք հասկանում են, որ ինչ որ մեկին պետք է կախաղան բարձրացնել, կտրել, թափել և այլն: Բայց իր համար նշանակություն ունի հիվանդության կանխումը: Իհարկե հասկանալի է, որ խնդիրը այն չէ, թե ինչը նշանակություն ունի կոնկրետ Արփինե Հովհաննիսյանի համար, քանի որ օրենքը նրա համար այս կամ այն նշանակությունը չէ, որ արտահայտում է, այլ այն խնդիրը, որ իշխանությունն է դրել նրա առաջ: Հետևաբար, ավելի կարևոր է, թե ինչը նշանակություն ունի Սերժ Սարգսյանի համար: Մնացյալն այսպես ասած՝ իլյուստրացիոն նշանակություն ունի, այդ թվում և այն, ինչը նշանակություն ունի Արփինե Հովհաննիսյանի համար:

Իսկ Սերժ Սարգսյանի համար նշանակություն ունի մի բան` անցկացնել 2017 թվականի ընտրությունները, պահել իշխանությունը և ստանալ միջազգային հանրության աջակցությունն ու հավանությունը: Դրա համար, մի կողմից պետք է պահպանել կոռուպցիոն համակարգը և չխրտնեցնել այն, քանի որ առանց այդ համակարգի հնարավոր չէ ապահովել իշխանության պահպանումը ընտրական գործընթացի արդյունքում, իսկ մյուս կողմից պետք է միջազգային հանրությանը ցույց տալ կոռուպցիայի դեմ քայլեր: Խնդիրը պարզ է` որպեսզի կոռուպցիոն համակարգը հավատա, որ վտանգ չկա, իսկ միջազգային հանրությունն էլ հավատա, թե պայքար կա կառուպցիայի դեմ: Ինչին կհավատա, կամ չի հավատա Հայաստանի հասարակությունը՝ իշխանությանը այդքան էլ չի հետաքրքրում, առնվազն այս պահին, քանի որ հասարակությունը չունի այն սուբյեկտային ուժը, որը իր հավատալ-չհավատալը կդարձնի լուրջ կշիռ ունեցող և իշխանությանը անհանգստացնող գործոն: Դա նշանակում է, որ իշխանությանը կհաջողվի մանևրել կոռուպցիայի և միջազգային հանրության միջև: Համենայն դեպս՝ այնքան ժամանակ, քանի դեռ հասարակությունը դա թույլ է տալիս իր նվազ կազմակերպվածությամբ, կամ չսիստեմավորվածությամբ:

Կոռուպցիան Հայաստանում հստակ կազմակերպված, բյուրեղացված համակարգ է, որտեղ ամեն օղակ ու պտուտակ, ըստ էության, ենթագիտակցական մակարդակում անգամ գիտի իր դերն ու առաքելությունը, մինչև անգամ քավության նոխազ դառնալու իմաստով: Եվ այդ համակարգը աշխատում է չափազանց հստակ: Դրա աշխատանքը հնարավոր է կազմալուծել միմիայն հասարակական պայքարի հստակ համակարգ ձևավորելու պարագայում, որի համար պետք են կազմակերպչական և նյութական բավարար ռեսուրսներ: Դրանք մինչ այժմ էլ ներդրվել են, այդ թվում՝ արևմտյան գործընկերների օժանդակությամբ, սակայն ակնհայտ է, որ այդ ամենը չի եղել բավարար արդյունավետությամբ և կարիք կա լուրջ վերանայումների, քանի որ համակարգ՝ որպես այդպիսին չի ձևավորվել, հետևաբար չի սահմանափակվել իշխանության մանևրի հնարավորությունը:

Լուսանկարը՝  Photolure-ի