Ծանոթ ու միաժամանակ անհայտ` գրիլյաժ
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Գրիլյաժ կոնֆետները շատերի կողմից է սիրված, հատկապես հետխորհրդային երկրներում, և դա պատահական չէ: Խորհրդային տարիներից ի վեր, այս քաղցրավենիքի շատ տեսակներ են արտադրվել հրուշակեղենի բազմաթիվ գործարանների կողմից, ուստի ինչ-որ տեղ գրիլյաժի պատմությունը զարգացել է ԽՍՀՄ-ում: Այնուամենայնիվ, այս նրբության հայրենիքը, ինչպես և շատ այլ քաղցրավենիքների, Ֆրանսիան է։ Նույնիսկ «գրիլյաժ» բառը ֆրանսերեն է, ինչը թարգմանաբար նշանակում է «տապակած»: Ճիշտ է, Արևելքի բնակիչները պնդում են, որ հենց նրանք են հորինել այդ նրբաճաշակ քաղցրավենիքը՝ տապակած ընկույզները, և դա ինչ որ տեղ ճիշտ է, քանի որ այն որոշակիորեն սովորական հալվա է հիշեցնում: Նույնիսկ գոյություն ունի լեգենդ, որ գրիլյաժ առաջին անգամ պատրաստել է ինքը՝ «1000 ու 1 գիշերներ»-ի հերոսուհի գեղեցկուհի Շահերիզադեն: Այնուամենայնիվ ստացվել է այնպես, որ գրիլյաժը ժողովրդականություն է ստացել հենց Ֆրանսիայում, և այնտեղից էլ այդ նրբագեղության բաղադրատոմսը տարածվել է այլ երկրներով, որտեղ տարբեր հրուշակագործներ սկսել են փորձեր կատարել և իրենց փոփոխությունները մտցնել գրիլյաժի ավանդական բաղադրատոմսի մեջ: Նման կերպ հայտնվել են մրգերով, ընկույզների խառնուրդով, համեմունքներով, մեղրով, շոկոլադով և շատ այլ բաղադրամասերով գրիլյաժները:
Ներկայումս կարելի է ցանկացած տեսակի գրիլյաժ կոնֆետներ գնել, բայց գտնել այն կոնֆետը, որը միավորում է բարձր որակը, հիանալի համն ու մատչելի գինը, դեռ այնքան էլ հեշտ չէ: Գրիլյաժը այսօր էլ համարվում է բավականին սիրված քաղցրավենիք: Արտադրողները շարունակում են ուշադրություն դարձնել այդ կոնֆետներին և ստեղծել նորանոր տեսակներ: Եվ դա ավելորդ չէ, քանի որ այն դուր է ինչպես մեծահասակներին, այնպես էլ երեխաներին: Ֆրանսիացի հրուշակագործները չէին կարող ավելի լավ բան մտածել, քան ընկույզը տապակել, ընդ որում այդ գործընթացն ուղեկցվել է ընկույզը շաքարի մեջ թաթախելով: Չնայած կրկին նշենք, որ այդ գաղափարը փոխառվել է Հեռավոր Արևելքում աշխատող հրուշակագործներից: Հարկ է նշել, որ այդ գաղափարը պարզապես կարելի է համարել հրաշալի, քանի որ իրականում ժամանակակից հրուշակագործները այն օգտագործելով ունակ են այնպիսի գերազանց տորթեր պատրաստել, որ կարելի է մատները հետը ուտել։
Բացի այդ, շատ ժամանակակից է գրիլյաժի հիմքով թխվածքաբլիթներ պատրաստելը, հատկապես ժելեի հիմքով: Դա հիանալի գաղափար է, քանի որ այդ բոլոր թխվածքների հիմքը ամուր է լինում: Բացի այդ նման կերպ ընկույզները չեն փշրվում, և պահպանում են թխվածքի արտաքին տեսքը: Հայտնի է, որ հրուշակագործները տապակած ընկույզները՝ գրիլյաժը դասում են կարամելային տեսակի քաղցրավենիքի շարքին և բաժանում են երկու հիմնական տիպի. փափուկ գրիլյաժ, որի մեջ մանրացված ընկույզները խառնվախ են մրգային մասսային, և պինդ գրիլյաժ, որը պատրաստվում է հալեցված շաքարի մեջ ընկույզ խառնելով, ընդ որում ընկույզը կարող է լինել ջարդած կամ ամբողջական։ Որպես ընկույզ կարող է օգտագործվել արախիսը, մշկընկույզը, հունական ընկույզը, անտառային ընկույզը, քունջութի կամ կակաչի սերմերը և այլն։ Զանգվածին տալիս են անհրաժեշտ ձև, հովացնում և փաթեթավորվում: Տապակած ընկույզների արտադրության մեջ կարևոր է ոչ միայն հումքի՝ ընկույզի որակը, այլ նաև շաքարի որակը և զանգվածը: Հալված վիճակում այն պետք է լինի թափանցիկ, առանց պղտորման նշանների, բարձր ջերմաստիճանի ազդեցության ժամանակը պետք է նվազագույնի հասցվի, հակառակ դեպքում զանգվածում կուտակվում են խորը տրոհման մնացորդներ, ինչը ազդում է քաղցրավենիքի որակի վրա: Գրիլյաժի կտրելը սովորաբար արվում է ձեռքով, որը ինչ որ չափով բարդացնում է գործը, քանի որ ամենալավ և «համեղ» գրիլյաժը ամենաբարակն է, իսկ ձեռքի աշխատանքի ընթացքում բավականին դժվար է հասնել նման անհրաժեշտ նրբության:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
