«Ազգակործան պատուհասի հոգեկան տվայտանքների» ապաստանման մեխանիկան

 Հայաստանի առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը կարծում է, թե՛ պետության, թե՛ ժողովրդի, թե՛ նաև անձամբ վարչապետի շահերից բխող միակ ելքը Նիկոլ Փաշինյանի անհապաղ և ինքնակամ հրաժարականն է և Ազգային ժողովի կողմից անձեռնմխելիության իրավական երաշխիքների ապահովմամբ, նրա, թեկուզ ժամանակավոր, ապաստանումն արտերկրում: Այդ պարագայում վարչապետի պարտականությունները պետք է դրվեն անկուսակցական փոխվարչապետի վրա, որն իր չեզոքության հանգամանքով ունակ է ապահովելու արդար ընտրությունների անցկացումը: Վիճելի մոտեցում է, բայց դե յուրաքանչյուրը կարող է տեսակետ ունենալ, այդ թվում առաջին նախագահը։ Տեր֊Պետրոսյանի խոսքից տպավորություն է ստեղծվում, թե ուզում է Նիկոլին երկրից փախցնի։

Ինչևէ, մի առիթով Նախագահ Տեր-Պետրոսյանը անիմաստ էր համարել անդրադառնալ ազգակործան պատուհասի հոգեկան տվայտանքներին (բնորոշումը Տեր-Պետրոսյանինն է): «Ինչ ուզում է` թող դուրս տա: Միևնույն է` նա արդարանալու ոչ մի ճար չունի: Հայ ժողովուրդը նրան երբեք չի ներելու»,-ասել էր առաջին նախագահը: Եթե անկեղծ լինենք, իսկական քաղաքական սիլլոգիզմը սա է՝ Տեր-Պետրոսյանի առաջին և երկրորդ գրառումների հատման կետը։ Այդուհանդերձ. Հայաստանի նախորդ բոլոր նախագահներն իշխանության են եկել Արցախով, իշխանությունից հեռացել կամ հեռացվել են Արցախի պատճառով։

Շատերը նշում են, որ Նիկոլ Փաշինյանն է միակը, ով իշխանության եկավ առանց Արցախի, բայց գնալու է Արցախի պատճառով։ Դա այդքան էլ այդպես չէ։ Այո, ակնհայտ է, որ Նիկոլը գնալու է Արցախի պատճառով, բայց պետք է արձանագրենք, որ նա իշխանության եկավ գերազանցապես կրկին Արցախով։ 2016թ.-ի ապրիլյան քառօրյա պատերազմը 2018թ.-ի իշխանափոխության հիմնական դրայվերներից մեկն էր։ Առիթ ունեցել եմ նշելու, որ 2018-ի իշխանափոխության համար 2016-ից գեներացվում էր ամենամեծ ու ամենաստոր ստերից մեկը՝ զինվորները սոված-ծարավ, առանց զենքի, բահերով կռվում էին թշնամու դեմ։ Ցավոք, հասարակությունը կուլ տվեց այս խայծն ու գնաց հրապարակ Սերժին մերժելու։

Ինչևէ։ Արցախը միշտ եղել է իշխանության հասնելու, այն պահելու կամ կորցնելու մագնիսական առանցքը։ Այդ առանցքի շուրջ այժմ էլ տեղի են ունենում քաղաքական գործընթացներ, որոնք որոշելու են Հայաստանի ապագա իշխանությունների ով կամ ինչպիսին լինելը։ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը իշխանության եկավ Արցախով, իշխանությունից հրաժարական տվեց Արցախի հարցով Վազգեն Սարգսյանի և այլ ուժայինների հետ ունեցած տարաձայնությունների պատճառով։ Մինչ հրաժարականը Տեր-Պետրոսյանը Հայաստանում իշխանության բերեց Ռոբերտ Քոչարյանին, ով Արցախի Նախագահն էր։ Ռոբերտ Քոչարյանից հետո իշխանության ղեկն անցավ Սերժ Սարգսյանին, ով արցախցի էր, արցախի ազատագրական պայքարի գլխավոր դերակատարներց մեկը։ Սերժ Սարգսյանի իշխանությունը վերցրեց Նիկոլ Փաշինյանը, ով 2008թ.-ի նախագահական ընտրություններում Լևոն Տեր-Պետրոսյան թիմի ամենաառանցքային դերակատարներից մեկն էր։ 2008թ.-ին Տեր-Պետրոսյանը չկարողացավ վերցնել իշխանությունը, ինչը 10 տարի հետո արեց նրա «քաղաքական հոգեզավակը»։

Նիկոլ Փաշինյանը միանշանակ հեռանալու է իշխանությունից ու նրան այդ հարցում խիստ օգնելու է Լևոն Տեր-Պետրոյանը, ով Նիկոլին այլևս համարում է հոգեկան, ազգակործան պատուհաս։ Շղթան սկսվել է առաջին նախագահով ու կարծես թե ավարտվում է նրա մասնակցությամբ։ Այո, հակասություն կա՝ տպավորություն է, թե քաղաքական սիլլոգիզմի շղթան Նիկոլի հեռացման այս արարով փակվում է, բայց դա այդպես չէ։ Ամեն ինչ կարծես վերադառնում է ելման դրություն։

Կարեն Դանիելյան

www.1or.am