«Իմ քայլին» պետք է բացատրել Նիկոլի մնալու աղետալի հետևանքները

Գլխավոր Շտաբը ձևակերպել է շատ կարճ ու կոնկրետ հարց՝ մենք պետականություն ունենալո՞ւ ենք, թե՞ ոչ։ Այս օրակարգն է այսօր: Փետրվարի 20-ից մեկնարկած հանրահավաքներն ու անհնազանդության ակցիաների նպատակը այս պարզ հարցին պատասխանելու համար է: Եթե մնում է Փաշինյանը, ապա չի մնում պետությունը։ Փաշինյանի՝ ամեն օր իշխանության ղեկին մնալը դոմինոյի էֆեկտով աղետ է։ Նա իր սխալները չի հասկանում, նոր ստեր է հորինում նախորդ «ստերը ջրելու» համար, նա չի կարողանում կանգ առնել, որովհետև ձնագնդի էֆեկտով գլորվող աղետն այլևս բավականին մեծ արագություն է հավաքել: Ինչպե՞ս հասնել հաջողության։ Պարզ է, որ նման հարցերը չեն լուծվում տանը «դիվան քշելով» կամ հասրակության մարգինալացված զանգվածի վրա հույս դնելով։ Երկրի լինել-չլինելու մարտահրավերները միշտ էլ լուծում են կրթված և պետական մտածողությամբ մարդիկ։

Հետևաբար. օրինակ՝ ո՞վ կարող է մի հարկի տակ հավաքել գիտնականներին, մշակութային գործիչներին, լրագրողական համայնքին, մարզաշխարհի ներկայացուցիչներին, անվանի բիզնեսմեններին և զինվորականներին, սփյուռքի անվանի կառույցներին և անհատներին, որոնք պահանջում են Նիկոլի հրաժարականը: Ես դեռ չեմ խոսում ՀՀ նախկին 3 նախագահների, գործող նախագահի, 2 կաթողիկոսների, հասարակության մի մեծ հատվածի մասին: Մի տեսակ պարադոքսալ չէ՞, որ հրաժարական պահանջում են գրեթե բոլորը, բայց պատեհ հարթակում այդ մարդկանցից շատերը չկան: Մեծացրեք էլիտայի շարքերը, ու երբ ուժայինները կտեսնեն, որ իրենց առջև ոչ միայն հասարակ քաղաքացիներն են, այլև իր երկրի անվանի ու վաստակաշատ մարդիկ՝ վերնախավը, ապա պետականության փլուզումը թույլ չտալու շուրջ կոնսեսուսը անպայմանորեն կկայանա: Նիկոլը դրանից է վախենում: Ի դեպ, գրեթե չկա երկխոսություն ԱԱԾ-ի և ոստիկանության հետ։ Բանակն այլևս ժողովրդի հետ է: Չկա երկխոսություն նաև «Իմ քայլի» հետ:

Իշխող խմբակցության բազմաթիվ անդամների հետ պիտի խոսել, բացատրել ստեղծված իրավիճակի լրջությունը, բացատրել Նիկոլի մնալու աղետալի հետևանքները։ Այդ մարդիկ ապրում են նիկոլական իրականությունում, հետևաբար պետք է խոսել նրանց հետ։ Երկխոսություն է անհրաժեշտ առանց բացառության բոլոր այն մարդկանց հետ, որոնց օգնությունը րոպե առաջ կարող է կանգնեցնել այս աղետալի ընթացքը։ Սա պետություն ունենալ-չունենալու խնդիր է: Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության հենարանն այսօր մի խումբ կիսապաշտոնյաներ են, լոյալ ոստիկանություն, «ուսապարկերի խմբակցություն» ու վերջ: Նա ուշ, թե շուտ հրաժարական է տալու, հակառակը անբնական կլինի։ Սակայն Նիկոլը հենց այնպես, խաղաղ, անցնցում չի գնալու։ Դա իր տեսակի պատճառով է։ Նա անցնցում կհեռանա, եթե նրա հենարանները այլևս դադարեն լինել հենարան։

Կարեն Դանիելյան

www.1or.am