Ընդդիմությունն ինչո՞ւ է վախենում արտահերթ ընտրություններից
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Ակնհայտ է, որ թե՛ խորհրդարանական, և թե՛ արտախորհրդարանական ընդդիմադի ուժերը մտահոգ են ու մեծ հաշվով վախենում են Նիկոլ Փաշինյանի վարչապետությամբ արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ անցկացնելուց: Ընդդիմադիրները պահանջում են Փաշինյանի հրաժարականը, ժամանակավոր կառավարության ձևավորում, որից հետո նոր արտահերթ ընտրություններ: Փաշինյանն էլ ասում է, թե հրաժարական չեմ տա, քանի որ եթե ժողովրդի մի մասը ուզում է, որ ես հրաժարական տամ, ապա մյուս մասը չի ուզում: Ու թերևս ամենադժվարն այն է, որ չես կարող չափել հրաժարական ցանկացողնե՞րն են շատ, թե չցանկացողները: Չափման միակ լեգիտիմ միջոցը ընտրություններն են: Փաշինյանը մի ուրիշ պատճառ էլ է բերում:
Նա ասում է, որ ժողովուրդն իրեն է պատվիրել իր իշխանությունը, հետևաբար ժողովրդի իշխանությունը նա չի կարող թողնել փողոցում: Այսինքն ինքը կմնա որպես վարչապետ, կլինեն ընտրություններ ու եթե ժողովուրդը որոշի, որ ինքը պիտի հեռանա, ապա ինքը կհեռանա՝ այդպիսով իբր թե պաշտպանելով ժողովրդի քվեն: Անկեղծ ասած` մինչև հիմա Նիկոլ Փաշինյանն ինչ ասել է, գերազանցապես արել է հակառակը, հետևաբար զերծ մնանք նրա ասածները որպես բացարձակ ճշմարտություն վերլուծելու գայթակղությունից: Այստեղ հետաքրքիրն այլ հարց է` ինչու են ընդդիմադիրներն այդքան վախենում Փաշինյանի վարչապետությամբ ընտրություններ անցկացնելու հեռանկարից: Չէ՞ որ եթե նրանք վստահ են, որ հաղթանակ կտանեն, ապա կարելի էր նաև գնալ այդ քայլին` Փաշինյանը մնար վարչապետ, տեղի ունենային ընտրություններ, ու ավելի լավ` Նիկոլը կպարտվեր ու բոլոր հարցերը կընկներ տեղը: Բայց, ըստ էության, այդպես չի կարող լինել ու դրա մասին գիտեն ընդդիմադիր քաղաքական ուժերն ու գործիչները:
Ընտրական գործընթացներին շատ թե քիչ ծանոթ յուրաքանչյուրը կարող է լավ պատկերացնել, թե ինչ կարող է լինել ընտրություններում, եթե Փաշինյանը մնա վարչապետ: Եկեք մենք էլ դիտարկենք: Նախ վարչապետի պաշտոնը Փաշինյանին թույլ է տալու անխնա օգտագործել վարչական ռեսուրսներն ու լծակները: Եթե կարծում եք, թե ժողովրդի վարչապետն ազնիվ, դեմոկրատ է ու նման բան չի անի, ապա հիասթափեցնեմ ձեզ: Մարդը, որը դա արեց Եռաբլուրը երթով գրոհելու համար, ընտրություններն ի՞նչ են, որ չանի: Հաջորդ կարևոր հանգամանք այն է, որ Նիկոլ Փաշինյանը հիմա տիրապետում է մեծ, շատ մեծ ֆինանսական կարողությունների, ինչն ամբողջությամբ անպայմանորեն օգտագործվելու է ընտրական պրոցեսում:
Կհիշեք 2018թ. ընտրություններում Փաշինյանն ընդամենը 6 ամսվա վարչապետ էր, բայց Իմ քայլի քարոզարշավը իր թանկությամբ ու ճոխությամբ գերազանցել է Հայաստանում երբևէ տեղի ունեցած բոլոր ընտրությունների քարոզարշավները: Այս անգամ նա ներդնելու է մի քանի անգամ մեծ ռեսուրսներ: Կասեք ոչ, ժողովրդի վարչապետը բացի աշխատավարձից ուրիշ եկամուտ չունի: Նորից հիասթափեցնեմ ձեզ` Փաշինյանը հիմա թերևս ամենահարուստ մարդն է Հայաստանում: Սա այլ թեմա է, կքննարկենք: Հաջորդը` Նիկոլ Փաշինյանն իր գործունեության ընթացքում ստերով ու մանիպուլացիաներով այնքան մարդու ուղեղ է լվացել, որ եթե ընդունենք, որ այդ մարդկանց կեսը դեռ էյֆորյայի տակ /հավատացեք այդպիսի մարդիկ դեռ կան ու Նիկոլը գիտի, որ նրանք դեռ կան/ նորից քվեարկի Փաշինյանի օգտին, ապա ամենահամեստ հաշվարկներով դա բավականին մեծ թիվ է լինելու: Եվ թերևս ամենահետաքրքիր արգումենտը` Նիկոլ Փաշինյանը գիտի, որ եթե ընտրություններում չի հաղթում, ապա հաջորդ օրն իսկ ձերբակալվում է: Հիմա ո՞վ սա իմանա ու ընտրությունները չկեղծի բոլոր հնարավոր եղանակներով ու միջոցներով: Իսկ Փաշինյանի դեպքում նկարագրված սցենարը շատ իրատեսական է, որովհետև նրանից ամեն ինչ կարելի է սպասել` առանց չափազանցության: Սա է ընդդիմության մեծ վախերի պատճառը:
Անի Առաքելյան
