Արժեզրկվել է նաև քաղաքական պայքար ասվածը
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Եռաբլուրում կազմակերպած ակցիան ցույց տվեց, որ որդեկորույս ընտանիքների ու նրանց հարազատների ցավի հանդեպ հարգանքը փոշիանում է, երբ միանում է քաղաքական օրակարգի մեքենան:
Ցավալին այն է, որ իշխանության նշաձողն այնքան է իջել, որ միջին վիճակագրական հմտություններ ու կարողություններ ունեցող քաղաքացին իրեն կարող է թույլ տալ ամենազզվելի բառապաշարն օգտագործել, անգամ ոտնատակ անել բոլոր նրանց, որոնք համաձայն չեն իր տեսակետի հետ:
Ամենատխուր երազում անգամ հնարավոր չէր պատկերացնել, որ Եռաբլուր պանթեոն-սրբավայրը, որտեղ ննջում են մեր հերոսները, կարող էր նման հայհոյանքի տարափ տեղալու թատերաբեմ դառնալ: Սա ցույց է տալիս, որ արժեզրկվել է նաև քաղաքական պայքար ասվածը, որի ժամանակ անտեսվում է ամեն ինչ և գործարկվում էժանագին սցենարներ, միայն թե հետագա հոլովակների համար դիտարժան տեսարաններ ստացվեն: Այն արտահայտությունները, որոնք հնչեցին Եռաբլուրում՝ ի լուր աշխարհի, հավանաբար ավելի կմեծացնի որակյալ իշխանություն և ընդդիմություն ունենալու պահանջը:
Մեկ բան ակնհայտ է, Հայաստանին պետք է այլընտրանքային քաղաքական ուժ, որը կխոսի իրական փաստերով, ազգային ծրագրեր կյանքի կոչելու ճանապարհային քարտեզներ ներկայացնելու և երկիրը տուրբուլենտային ցնցումներից դուրս բերելու հստակ քայլերի մասին: Հակառակ դեպքում Հայաստանը կշարունակի գահավիժել անդունդ՝ իր հետ տանելով արժանապատիվ ապագա ունենալու վերին հույսը:
Արմինե Գրիգորյան
