Կտրուկ փոփոխություն Պուտինի այցից հետո

Կարեն Կարապետյանը խորհրդարանում ներկայացրել է կառավարության նոր ծրագիրը, որի բովանդակությունն ու ընդհանուր շեշտադրումներն, իհարկե, արդեն իսկ հայտնի էին հասարակությանը ՀՀԿ ԳՄ նիստից հետո:

Եվ այդ իմաստով խորհրդարանում ըստ էության տեղի է ունենում պարզ մի արարողակարգ, որին նախորդել էր ուշագրավ մի իրադարձություն: Առաջին հայացքից սովորական մի իրադարձություն, սակայն իր էությամբ բավականին ուշագրավ:

ՀՅԴ խորհրդարանական խմբակցությունն ասուլիս էր հրավիրել, որի ընթացքում իր դրական վերաբերմունքն է արտահայտել կառավարության ծրագրին և հայտարարել, որ այն իսկապես փոփոխություններ բերող ծրագիր է: ՀՅԴ-ն, ըստ էության, հավատարմության երդում է տվել Կարեն Կարապետյանին, որի հետ թեժ բանավեճի մեջ էր մտել նշանակման առաջին իսկ պահից:

Այն, որ խոսքը հենց հավատարմության երդման մասին է, վկայում է այն հանգամանքը, որ ՀՅԴ-ն կարող էր շատ հանգիստ հանդես չգալ առանձին ասուլիսով, այլ իր դրական վերաբերմունքը արտահայտել խորհրդարանում կառավարության ծրագրի քննարկման ժամանակ: Այստեղ հետաքրքրություն առաջացնողը ՀՅԴ-ի կեցվածքը, դիրքորոշումը կամ երդումը չէ: Այն ուշագրավ է ընդհանուր ներքաղաքական և ներիշխանական հարաբերությունների կոնտեքստում:

Դրա հետաքրքրական ֆոն է նաև այն, որ նախօրեին էլ ՀԱԿ ղեկավար Լևոն Տեր-Պետրոսյանն էր կառուցողական մոտեցումով դիմել կառավարությանը՝ ներկայացնելով երկու առաջարկ, որոնցով պայմանավորում էր կոռուպցիայի դեմ պայքարի և փոփոխությունների արդյունավետության հեռանկարը: Տեր-Պետրոսյանը, որ մի քանի օր առաջ աղետ էր խոստացել՝ դեֆոլտ անվան տակ քողարկված, հանկարծ հանդես է գալիս Կարեն Կարապետյանի կառավարությանն ուղղված կառուցողական մոտեցումով՝ կառավարության ծրագրի խորհրդարանական ներկայացումից առաջ: Սրանից հետո խորհրդարանական քննարկումներից առաջ առանձին ասուլիս է տալիս ՀՅԴ-ն և հանդես գալիս Կարապետյանի կառավարության ծրագրի ողջույնով:

Այս իրողությունը հուշում է, որ ներքաղաքական կյանքում որոշակի շրջանակում առաջացել է, այսպես ասած, կառուցողականության պայքար Կարեն Կարապետյանի կառավարության հետ հարաբերությունների համար: Բացառված չէ, որ ՀՅԴ-ն Տեր-Պետրոսյանի հայտարարության մեջ նկատել է Սերժ Սարգսյանի հետ ինչ-որ նոր համաձայնություն, որից անմիջապես հետո փորձել է ետ չմնալ, դուրս չմնալ խաղից: Առավել ևս, որ ՏԻՄ ընտրություններում ՀՅԴ-ին ցույց տվեցին, որ առանց ՀՀԿ-ի՝ իր դիրքերը չափազանց թույլ է:

Հետաքրքրականը, սակայն, այն է, որ և ՀԱԿ-ը, և ՀՅԴ-ն կառավարության հանդեպ իրենց վերաբերմունքում նման ընդգծված անցում են կատարում Երևանում ՀԱՊԿ գագաթնաժողովից հետո, որին մասնակցելու համար ժամանել էր Պուտինը:

Հաշվի առնելով այն, որ Պուտինը Հայաստանի ներքաղաքական դաշտի գերակշիռ մեծամասնության, առավել ևս հնաբնակների համար «փարոս» է, հարց է առաջ գալիս, թե արդյոք զուգադիպությո՞ւն էր ՀԱՊԿ գագաթնաժողովից հետո երկու ուժերի վերաբերմունքի նմանօրինակ փոփոխությունը Կարեն Կարապետյանի կառավարության հանդեպ, թե՞ դա պայմանավորված էր նրանով, որ նրանց հայտնի է դարձել այդ փոփոխությունների հանդեպ Պուտինի ինչ-որ վերաբերմունքի մասին, որն էլ փորձել են ընդօրինակել հնարավորինս արագ: Թե՞ Սերժ Սարգսյանը լավ իմանալով իրերի նմանօրինակ դրվածքը՝ կարողացել է Պուտինի այցը պարզապես հմտորեն խաղարկել ներքաղաքական այդ էֆեկտը ստանալու համար: