Սահմանամերձ Մովսեսում զինկոմին սպանել են բարձր երաժշտության և արագ «քշելու» համար արված նկատողության պատճառով
ՊԱՏՄՈՒԹՅԱՆ ԱՅՍ ՕՐԸ
Վերաքննիչ քրեական դատարանի վարույթում է Արթուր Մկրտումյանի գործի դատական քննությունը:
Գործը քննվել է Տավուշի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում Զոյա Զաքինյանի նախագահությամբ:
42-ամյա Արթուր Մկրտումյանի խնամքին 3 անչափահաս երեխաներ կան: Նա մեղավոր է ճանաչվել դիտավորյալ սպանության համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին մասով:
50-ամյա տուժողը և ամբաստանյալը համագյուղացիներ էին՝ սահմանամերձ Մովսես գյուղից:
Ըստ մեղադրանքի՝ 2015 թվականի սեպտեմբերի 18-ին, ժամը 22-ի սահմաններում Մովսեսի գյուղապետարանից մոտ 100 մետր հեռավորության վրա, իրեն հայհոյելու և ծեծելու հանգամանքներից վիրավորված՝ Արթուր Մկրտումյանը որսորդական հրացանով կրակել է համագյուղացի Դերենիկ Պապյանի պարանոցի առաջնային մակերեսի ուղղությամբ: Տուժողը ստացած հրազենային վնասվածքից մահացել է:
Հիշեցնենք, որ սպանված Դերենիկ Պապյանը ՀՀ ՊՆ Տավուշի մարզի Շամշադինի զինկոմն էր:
Դատարանը հաստատված է գնահատել, որ դեպքի օրը համագյուղացի Համլետ Ա.-ի ծնողների գերեզմանի վրա աշխատանքներ կատարելուց հետո ամբաստանյալ Արթուր Մկրտումյանը գնացել է Համլետի տուն, հաց է կերել, խմել է ու դուրս է եկել:
Գյուղական մի քանի խանութներից նա ցանկացել է խմիչք գնել, բայց տեսնելով, որ նա խմած է, նրան խմիչք չեն վաճառել:
Այնուհետև երաժշտությունը մեքենայում բարձր միացրած՝ Արթուրը շրջել է գյուղում: Համագյուղացիները, այդ թվում՝ տուժող Դերենիկը, նրան նկատողություն են արել: Փորձել են անջատել երաժշտության ձայնը, փորձել են նրան տուն տանել, բայց Արթուրը չի ենթարկվել, արված նկատողություններից էլ վիրավորվել է: Նա գնացել է տուն, վերադարձել է ու գյուղամիջյան ճանապարհին Դերենիկին սպանելու դիտավորությամբ որսորդական հրացանով կրակել է նրա ուղղությամբ և սպանել է:
Ամբաստանյալն իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Նա հայտնել է, թե մեղադրանքի հիմքում դրված ցուցմունքներն իրեն զրպարտող ցուցմունքներ են: Դեպքի օրն ինքը եղել է անսթափ, վատ վիճակում, «գլխի հետ ինչ-որ բան է կատարվել», արդյունքում ինքը ոչինչ չի հիշում:
Ըստ ամբաստանյալի՝ վկաները ցուցմունք են տվել, իբր իրենց տան մոտ տեսել են իր մեքենան ու իրեն՝ մատը վեր բարձրացրած, օրորվելով կանգնած: Դա, ըստ ամբաստանյալի, անհնար է, քանի որ «տեղանքն այնպիսին է, որ հնարավոր չէր իրեն տեսնել»:
Ինքն ուշքի է եկել ոստիկանության մեքենայում, մտածել է՝ ինչո՞ւ են իրեն ձերբակալել: Հաջորդ օրվա կեսին է իմացել պատահածի մասին:
Իր հիշելով՝ ինքն ու տուժողն իրար հետ չեն կռվել, իրար չեն հայհոյել: Հնարավոր չէր կողքից տեսնել, որ ինքը մեքենայի մեջ հարբած նստած էր: Եթե ինքն է կրակել, ինչո՞ւ իր ձեռքերին վառոդ չկա, ինչո՞ւ իր մատնահետքերը զենքի վրա չեն մնացել:
Երեք օր ինքը գերեզմանոցում գործ է արել՝ վարկը մարելու համար: Հետո հաց են կերել Համլետի տանը: Ինքը նստել է իր մեքենան ու գյուղի ճանապարհով իջել է: Դրանից հետո ոչինչ չի հիշում, բայց հավատում է, որ ինքը չի սպանել Դերենիկին:
Ոչինչ իրեն չի ստիպի հավատալ, որ ինքն է սպանել: Ինքը չի կարող սուտ ցուցմունքների պատճառով իր չարածն ընդունել: Ինչպե՞ս կարող էր ինքն անել ու ոչինչ չհիշել: Իր որսորդական հրացանն ինքը մեքենայի մեջ չի պահում, չգիտի՝ զենքն ինչպես է հայտնվել այդտեղ:
Հիշում է՝ իրեն հարվածել են: Ինքն ուշքի է եկել, նայել ու Դերենիկին է տեսել, բայց դա չէր կարող պատճառ լինել, որ ինքը Դերենիկին սպանի:
Իր սովորությունն է՝ մեքենայում բարձր երաժշտություն միացնել: Ժամը 19.30-ի սահմաններն էին, ինքը ոչ մեկին չէր խանգարի:
Ինքն ընդունում է, որ Դերենիկին սպանել են: Փորձաքննությունը եզրակացրել է, որ կարող էին սպանել նաև իր հրացանով:
Բայց չի պատկերացնում՝ ի՞նչ պիտի լիներ, որ ինքը նման քայլի դիմեր…
Տուժողի իրավահաջորդը՝ եղբայրը նշել է, թե դեպքի օրը իրեն հայտնել են, որ դիրքերում մեքենա է փչացել, կանչել են, որ օգնի: Ինքը վերցրել է անհրաժեշտ մեքենամասն ու գնացել է: Մոտ մեկ ժամ է տևել, ինքը գործն ավարտել է, գյուղ է իջել: Դպրոցի առաջ, կրպակի մոտ տեսել է Արթուր Մկրտումյանի «Նիվան»՝ լույսերը միացրած, մի ակը՝ մայթին բարձրացած:
Մոտավորապես ժամը 22-ին իրեն զանգել է եղբոր՝ Դերենիկի վարորդը, նա ասել է, թե վատ լուր է հաղորդելու, Դերենիկին թուրքերը կրակել են, նա վիրավոր է, տեղափոխում են հիվանդանոց: Ինքը պատասխանել է, թե սահմանից կրակոց չի եղել, եթե կրակոց լիներ, իրեն տեղյակ կպահեին: Իր հետևից մեքենա է եկել, ճանապարհին պատմել են, թե ինչպես է պատահել, ով է կրակել Դերենիկին: Ճանապարհին զանգ է եկել, ինքը հասկացել է, որ եղբայրը մահացել է…
Իր իմանալով՝ Արթուրը մեքենայում բարձր երաժշտություն միացրած է եղել, մարդիկ դիտողություն են արել, մոտեցել, իջեցրել են երաժշտության ձայնը: Արթուրը զայրացել է: Նրան ասել են՝ տուն գնա: Բայց նա ասել է, թե մեքենան չի աշխատում…
Ըստ ականատես վկայի՝ Արթուրը մեքենայով մոտեցել է մշակույթի տան մոտ կանգնած Դերենիկին, կանչել է՝ «Ա՛ Դեր», մեքենայի միջից՝ վարորդի պատուհանից կրակոց է արձակվել, ու մեքենան հեռացել է… Դերենիկի կողքին գտնվողները փախել են, թաքնվել, երբ քիչ անց մոտեցել են, տեսել են, որ Դերենիկն ընկած է մայթեզրին և ուժեղ արյունահոսում է…
Արթուր Մկրտումյանին ոստիկանները հայտնաբերել են հիվանդանոցի մոտ, պատի տակ: Նա պառկած-քնած է եղել, կրծքավանդակին՝ քարի կտոր…
Արթուր Մկրտումյանը մեղավոր է ճանաչվել դիտավորյալ սպանության համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է 11 տարի ազատազրկման: Պատժի սկիզբը՝ 2015 թվականի սեպտեմբերի 19-ից:
Հօգուտ տուժողի իրավահաջորդի՝ ամբաստանյալից կբռնագանձվի 1 միլիոն 40 հազար դրամ՝ որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցում:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալի շահերի պաշտպանն ու տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչը:
Պաշտպանը պահանջել է բեկանել դատավճիռը, գործն ուղարկել նույն ստորադաս դատարան՝ այլ կազմով նոր քննության:
Տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչը պահանջել է վերաորակել Արթուր Մկրտումյանի արարքը, նրան մեղավոր ճանաչել դիտավորյալ սպանության ավելի խիստ մասով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ և 10-րդ կետերով, ու սահմանել համաչափ պատիժ: Արարքը չվերաորակելու դեպքում պատժի մասով փոփոխել դատավճիռը, նշանակել ավելի խիստ պատիժ:
