ԱԻԲԱ-ի նամակը թաքցնելով իրողություն չես կոծկի. Ա. Գևորգյանը ստիպված է հրաժարվել իր բաղձալի աթոռից

Արթուր Գևորգյան՝ Հայաստանի բռնցքամարտի ֆեդերացիայի նախագահ, նախկին ռեժիմի սիրելի և հովանավորյալ: Իսկ հանրությանը շատ ավելի հայտնի է, որպես Վլադիմիր Գասպարյանի փեսա, չկայացած դատարկաբան, կեղծիքների մեծ սիրահար: 
Այս անգամ ևս, Ա. Գևորգյանը նախկինից ոչնչով չտարբերվող և իրեն հարիր գործելաոճով հարցազրույց է ունեցել ու էլի բռնել ստի ճանապարհը,բայց այստեղ հատկանշական է ու կարևոր, անտրամաբանական եզրույթների շարանը, որ լսվում է հայկական բռնցքամարտի «երախտավորի» բերանից, մասնավորապես Գևորգյանի կողմից կասկածի տակ է առնվել ՀԱՕԿ գլխավոր քարտուղար Հրաչյա Ռոստոմյանի նամակը, դրա իսկությունը, նշելով, որ ԱԻԲԱ-ում տեղյակ չեն թե ինչի մասին է խոսքը: Հիշեցնեմ, որ բազմաթիվ դիմում բողոքների հետևանքով, ԱԻԲԱ-ն անցկացրել էր մի շարք ստուգումներ, որի հետևանքով էլ պարզ էր դարձել Գևորգյանի կատարած կեղծարարություները: Այստեղ այլ կարծիք չկա քան այն, որ Գևորգյանն այլ տարբերակ չունի և որոշել է կառչել ճանապարհին հանդիպող փրփուրներից, ընտրելով «հարձակումը պաշտպանության լավագույն միջոցն է» սկզբունքը: Որովհետև, ըստ ՀԱՕԿ գլխավոր քարտուղարի հրապարակած նամակի, նշված է, որ Գևորգյանին ուղարկվել է նույն նամակը ինչ իրեն: Եւ հետևություն, եթե ՀԱՕԿ գլխավոր քարտուղարը ստացել է նամակի կրկնօրինակը, ապա Գևորգյանը կստանար ու կստանար:
Այսքանից հետո փաստը մեկն է, իրողությունն ակնհայտ՝ ՀՖԲ նախագահի նոր ընտրություններն ախուսափելի են, անկախ Գևորգյանի կողմից գործադրվող ջանքերի: Իսկ նամակը թաքցնելը ոչ մի կերպ չի կարող փրկել այն իրավիճակը որում հիմա հայտնվել է Գևորգյանը, մի նամակով չես թաքցնի տարիների անբանությունն ու անպիտանությունը : 
Դե բայց եկեք այնքան էլ չմեղադրենք Արթուրին, չէ որ այլևս չկա աներ- հայրիկը, որ կանգնի նրա թիկունքին, դե նա էլ ընտրել է պայքարի իր տարբերակը՝ ինչպես միշտ սկզբունքով: Ի վերջո Գևորգյանն այն մարդը չէ ումից կարելի էր ավելին սպասել, թերևս չարժեր քո աչքի գերանը թողած, իրավիճակի շտկման տարբերակ փնտրելու փոխարեն ավելի վատացնել արդեն իսկ ողբալի իրավիճակը: