Թբիլիսիի հնչեցրած ահազանգը՝ ի պաշտպանություն Հայ Առաքելական Եկեղեցու
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Փետրվարի 8-ին Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում տեղի է ունեցել հանրահավաք՝ ի աջակցություն Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու։ Հավաքի մասնակիցները համախմբվել էին՝ հայտնելու իրենց համերաշխությունն ու մտահոգությունը Եկեղեցու շուրջ ստեղծված իրավիճակի կապակցությամբ՝ ընդգծելով, որ այն ազգային ինքնության առանցքային հիմնասյուն է և չի կարող դառնալ քաղաքական հաշվարկների զոհ։
Հանրահավաքի ընթացքում կազմակերպիչ Լևոն Չիդիլյանը հայտարարեց. «Մենք վստահ ենք՝ Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին վտանգված է։ Աստված մի արասցե, եթե այն շարժումը, որը ղեկավարում է Հայաստանի Հանրապետության վարչապետը, հաջողությամբ պսակվի, մենք կարող ենք մնալ առանց մեր Եկեղեցու»։ Այս խոսքերը արտացոլեցին հավաքի հիմնական տրամադրությունն ու պատճառը՝ հավատացյալների խորը անհանգստությունը Եկեղեցու ապագայի վերաբերյալ։
Թբիլիսիում անցկացված հանրահավաքը դարձավ հավատացյալ հայերի ձայնի հստակ դրսևորում՝ ի պաշտպանություն հոգևոր կյանքի բնականոն ընթացքի։ Վերջին ամիսներին Հայ Առաքելական Եկեղեցին, ըստ հավաքի մասնակիցների, ենթարկվում է համակարգված ճնշումների Հայաստանի Հանրապետության ներկայիս իշխանությունների կողմից։ Խոչընդոտվում է հավատացյալների ազատ կրոնական գործունեությունը, խարխլվում է Եկեղեցու ինստիտուցիոնալ հիմքը, իսկ բարձրաստիճան հոգևորականների և քահանաների նկատմամբ առաջադրվում են կեղծ մեղադրանքներ, որոնք հանգեցնում են ձերբակալությունների։
Նման ծավալի և հետևողական բռնաճնշումներ Հայ Առաքելական Եկեղեցու դեմ պատմության ընթացքում հիշատակվում են որպես բացառիկ երևույթներ, որոնք համեմատվում են միայն ամենածանր ժամանակաշրջանների հետ։ Հավաքի մասնակիցների գնահատմամբ՝ իշխանությունները, խախտելով Սահմանադրության մի շարք դրույթներ, փորձում են ոչ միայն թուլացնել Եկեղեցին, այլև պառակտել համասփյուռ հայությանը, սեպ խրել Հայաստան-Սփյուռք հարաբերությունների մեջ և բարոյական ծանր հարված հասցնել միլիոնավոր հայերի ամենանվիրական զգացմունքներին։
Թբիլիսիի հանրահավաքը մեկուսացված նախաձեռնություն չէ։ Վերջին շրջանում նմանատիպ ակցիաներ անցկացվել են Սփյուռքի տարբեր համայնքներում՝ Ֆրանսիայում, Գերմանիայում, Ռուսաստանի մի շարք քաղաքներում և այլ գաղթօջախներում։ Այս հավաքները ցույց են տալիս, որ Եկեղեցու շուրջ ստեղծված իրավիճակը չի դիտարկվում որպես միայն ներքին խնդիր, այլ ընկալվում է որպես համազգային մարտահրավեր, որը պահանջում է համընդհանուր արձագանք։
Հանրահավաքի մասնակիցները վստահ են, որ իրենց բարձրացրած ձայնը պետք է լսելի լինի թե Հայաստանի սահմաններից դուրս, թե երկրի ներսում։ Նրանց համոզմամբ՝ Հայ Առաքելական Եկեղեցու պաշտպանությունը հավասարազոր է ազգային ինքնության պաշտպանությանը, և այդ պայքարը շարունակվելու է այնքան ժամանակ, քանի դեռ վտանգը չի վերացել։
