Ամերիկյան ակտիվացում Հայաստանի հարցում
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Վերջին օրերին շոշափելի է ամերիկյան պաշտոնական շրջանակների աննախադեպ ակտիվացումը Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման և Հայաստանին առնչվող այլ հարցերում։
Հիշեցնենք, որ օրեր առաջ Հայաստան էր ժամանել Կենտրոնական հետախուզական վարչության ղեկավար Ուիլյամ Բերնսը։ Իսկ Միացյալ Նահանգների նախագահ Ջո Բայդենը այցելել էր Բեթղեհեմի հայկական եկեղեցի, հանդիպել պատրիարքին, ինչպես նաև զրուցել, նվերներ ստացել։
Օրեր առաջ, Վրաստանի մայրաքաղաք Թբիլիսիում վրացական կողմի նախաձեռնությամբ կայացավ Հայաստանի արտգործնախարար Արարատ Միրզոյանի հանդիպումը Ադրբեջանի պաշտոնակցի հետ, ընդ որում սա առաջին հանդիպումն էր, որ արտգործնախարարները իրականացնում են դեմառդեմ՝ առանց եվրոպական կամ ռուսական միջնորդների։
Թբիլիսյան հանդիպման մասին հաղորդագրություն է տարածել պետքարտուղար Էնթոնի Բլինքենը՝ դրական գնահատելով հանդիպումը, պետքարտուղարը թվիթերում գրել է, թե՝ «Ուղիղ երկխոսությունը ադրբեջանական և հայկական տարաձայնությունների լուծման ամենավստահելի ճանապարհն է»։
Երեկ երեկոյան էլ ամերիկյան կողմի նախաձեռնությամբ, տեղի է ունեցել Արարատ Միրզոյանի և փոխպետքարտուղար Քարեն Դոնֆրիդի հեռախոսազրույցը։ Քննարկվել են տարածաշրջանային անվտանգությանը և կայունությանը վերաբերող մի շարք հարցեր, և Արարատ Միրզոյանը զրուցակցին է ներկայացրել Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունների կարգավորման գործընթացի վերջին զարգացումները։
Ռուս-ուկրաինական պատերազմի պայմաններում ԱՄՆ-ն փորձում է Հարավային Կովկասի տարածաշրջանից դուրս մղել Ռուսաստանին։ Թե՛ Միրզոյանի հանդիպումների շուրջ ԱՄՆ-ի ակտիվացումը, թե՛ ԿՀՎ տնօրենի այցը վկայում է այս փաստի մասին։
Միացյալ Նահանգները թերևս մտադիր են կրկին մեծացնել իր ազդեցությունը Հարավային Կովկասում, հստակ հասկանալով, որ տարածաշրջանի վրա Հարավային Կովկասի ազդեցությունը շոշափելի է, և այն կորցնելու դեպքում Արևմուտքն այլևս կարող է լրջագույն պարտություն գրանցել իր հաշվին։
Ուկրաինայում ռուսական և ուկրաինական զորքերի փոխնիփոխ հաջողությունների, առայժմ հաղթանակի չհասնելու ֆոնին, Հարավային Կովկասի նշանակությունը աննախադեպ է ԱՄՆ-ի համար։ Եվ, ըստ էության, Արևմուտքը չի վստահում նաև ՆԱՏՕ-ի իրենց գործընկեր Թուրքիային, որը սեփական խաղն է խաղում՝ փորձելով դառնալ տարածաշրջանային հեգեմոն։ Տեսնենք, թե առաջիկայում ինչ զարգացումներ կլինեն այս ուղղությամբ, և մինչև ուր կհասնի ԱՄՆ ակտիվացումը։
Կարեն Նահապետյան
