Ադրբեջանում կրկին հակահայկական ալիք է բարձրանում
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Հայաստանի ազգային անվտանգության ծառայությունը տեղեկացնում է, որ նոյեմբերի 15-ին՝ տեղական ժամանակով ժամը 00։00-ից, Կապան-Ճակատեն ավտոճանապարհի ադրբեջանական վերահսկողության տակ գտնվող հատվածում սահմանային և մաքսային հսկողություն իրականացնելու նպատակով ադրբեջանական կողմը կտեղակայի անցակետ։
«Համապատասխանաբար, հայկական կողմը հայելային եղանակով նշված ավտոճանապարհին նույնպես կտեղակայի սահմանային ու մաքսային հսկողության կետեր։ Միաժամանակ հայտնում ենք, որ տվյալ հատվածում այլընտրանքային ավտոճանապարհը պատրաստ կլինի մինչև սույն տարեվերջ»,- նշված է ԱԱԾ հաղորդագրության մեջ։
Այս թեմայով զրուցել ենք ադրբեջանագետ Գրիգորի Այվազյանի հետ։
Անդրադառնալով տեղի ունեցող դեպքերին` ադրբեջանագետն ասաց, որ ադրբեջանական կողմն այս քայլերով փորձում է հոգեբանական ճնշում գործադրել հայկական կողմի վրա ու դա շարունակվում է՝ հաշվի առնելով այն, որ համապատասխան դիմադրություն չեն տեսնում․ «Չգիտեմ ով ու որտեղից հայկական կողմին հրաման տվեց, որ նրանք ադրբեջանցիներին դիմադրություն ցույց չտան, ու նրանք առաջ գան։ Սրացում նաև արցախյան դաշտում կա։ Տեսնում ենք սադրանքներ՝ Բերձորի միջանցքում, հայ գյուղացիների հանդեպ։ Ադրբեջանում կրկին հակահայկական ալիք է բարձրանում։ Մենք ունե՞նք բանակ, թե՞ չէ։ Բանակին ի՞նչ հրաման է արձակված։ Զորքի առաջին նպատակն ի՞նչն է․ տեսնելով, որ թշնամին փորձում է առաջ գալ՝ դիմահար կրակով պետք է ոչնչացնի կամ գերեվարի»։
Նա հիշեցրեց՝ թշնամին իր ռազմական շքերթի ժամանակ հայկական դրոշը ոտքերի տակ էր գցել ու պահանջում էին Սյունիքն ու հայկական այլ տարածքներ։
«Դա կառուցողական ու խաղաղության դարաշրջանի նշա՞ն էր։ Մեզ նետված մարտահրավերներին պետք է համարժեք պատասխան տանք, ոչ թե խոսենք քարտեզների մասին։ Լավ, որ խոսում են 1920-ական թթ․ քարտեզների մասին, նրանք դա տեսե՞լ են։ Վարչական սահմանները դրանք պետական չեն, հերի՛ք է ժողովրդին մոլորեցնեն։ Ով ունի այդ քարտեզը, ուղղակի անզեն աչքով անցկացրեք Նախիջևանի տարածքը, Վայոց ձորի տարածքը։ Ու եթե այդ քարտեզներով շարժվենք, ապա էլ ի՞նչ տարածքներ պետք է հանձնվեն Ադրբեջանին։ Վայոց ձորի հյուսիսից ինչքա՞ն տարածք պետք է անցնի Ադրբեջանին։ Դրա մասին պետք է մտածել, քննարկումներ անցկացնել մասնագետների հետ, որ ունքը սարքելու տեղ՝ աչքն էլ չհանեն»։
Սոնա Գիշյան
