Իշխանությունը չի կարող ազնվորեն հանրությանը ներկայացնել օրակարգ, ըստ որի իրականում ուղղակիորեն որևէ հայկական շահ չի սպասարկվում
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Փոխվարչապետ Մհեր Գրիգորյանն երեկ հայտարարել է, որ որոշակի պատկերացումներ և պայմանավորվածություններ ունեն առ այն, որ ապաշրջափակման հետ կապված կարգավորումները իրականացվելու են ԱՊՀ երկրների իրավական բազայի կարգավորումների շրջանակներում:
Այս թեմայով զրուցել ենք քաղաքագետ Սուրեն Պետրոսյանի հետ։
Հարցին, թե ի՞նչ է իրենից ենթադրում ԱՊՀ երկրների իրավական բազայի կարգավորումը քաղաքագետը պատասխանել է․ «Շատ կարևոր է հասկանալ, որ ի սկզբանե ապաշրջափակում ասվածը կեղծ օրակարգ է, որովհետև ՀՀ-ն երբեք որևէ մեկի հետ սահման չի փակել, ինքը երբեք չի եղել շրջափակման հիմնական դերակատար, մեր նկատմամբ են կիրառել ապաշրջափակումն ու սահմաններ փակել, հետևաբար այդ թեզն արդեն խնդրահարույց է: ԱՊՀ երկրների կարգավորման վերաբերյալ այս պահին որևէ հստակ բան չեմ կարող ասել, որովհետև չեմ կարող ասել, թե ինչ իրավական կարգավորումներ են գործում, որովհետև պետք է նախ հասկանալ, թե ԱՊՀ այդ կարգավորմամբ նորմատիվ ի՞նչ իրավական ակտեր են գործել ապաշրջափակում ասվածի պարագայում և որոնք են ընդունվելու որպես ելակետ: Դելիմիտացիայի ու դեմարկացիայի համար ԱՊՀ ո՞ր քարտեզներն են հիմք ընդունվելու. 1984 թվականի՞, 1932-ի՞ թե՞ 1961, կա նաև 1989 թվականի, որի լեգիտիմությունը կասկածի տակ է: ԱՊՀ ասվածը բավականին մանիպուլյատիվ բնույթ է կրում, որովհետև, եթե ասում են, որ կարգավորումը սրա հիման վրա է ընթանալու՝ պետք է բնակաչությանը ոչ թե մանիպուլյատիվ եզրույթներ տալ, այլ պետք է բացատրել դրա էությունը, ես անձամբ, դրա էությունը չեմ պատկերացնում: Եթե այդ էության մեջ լիներ հայանպաստ որևէ տարր՝ հաստատ այն 24 ժամ կթմբկահարվեր, բայց տեսնում ենք, որ չկա նման բան: Բացի այս, դա շատ-շատ մեծ հասկացություն է, որում առկա բազմաթիվ իրավական կարգավորումներ շատ դեպքերում հակասության մեջ են ԵԱՏՄ կարգավորումների հետ: Մարդկանց պետք է տրամաբանությունը բացատրել: Շրջափակում ենք ի՞նչը, մենք ի՞նչն ենք բացում, դիմացինը՝ ի՞նչը, չնայած, կրկնեմ, որ մենք բացելու ոչինչ չունենք, որովհետև մենք միշտ բաց ենք եղել, դիմացինը ի՞նչն է բացում ու դրա դիմաց ի՞նչ է ուզում, թե չէ՝ ԱՊՀ, ԵԱՏՄ, ՀԱՊԿ, դրանցով ուղղակի փորձում են մարդկանց շփոթության մեջ գցել»:
Անդրադառնալով այն հարցին, թե սահմանազատման ու սահմանագծման հարցում իշխանությունը որքանո՞վ է անկեղծ հանրության հետ` քաղաքագետը ասել է․ «Իշխանությունը՝ անկախ իր էությունից, չի կարող ազնիվ լինել հանրության հետ՝ շատ տրամաբանական պատճառով, որովհետև որևէ կերպ չի սպասարկում հայկական օրակարգ, իսկ կարող է ազնիվ լինել միայն այն պարագայում, երբ ինչ-որ տեղ սպասարկում է նաև իր շահերն ու այն կարող է բարձր գլխով ներկայացնել հանրությանը: Իշխանությունը չի կարող ազնվորեն նախապես հանրությանը ներկայացնել այնպիսի օրակարգ, որտեղ իրականում ուղղակիորեն որևէ հայկական շահ չի սպասարկվում»:
Այս պարագայում, գործնականորեն ուղղակի անհնար է ազնիվ լինել հանրության հետ, չնայած, որ հանրությունը, կարծես հեշտությամբ ընդունում է, որ Արցախն այլևս մեզ պետք չէ, որ Շուշին «դժբախտ ու դժգույն էր», այնուամենայնիվ, ազնվությունն այս պարագայում կարող է պայթյունավտնգ լինել:
Սոնա Գիշյան
