Փոքրիկ դիկտատորի սիրտը մեծ նկարներ է ուզում

2018թ․ իշխանափոխությունից հետո Նիկոլ Փաշինյանի կողմնակիցները պաշտոնյաների աշխատասենյակներից հեռացրին երկրի ղեկավարի «լուսապայծառ» և «շենշող» պատկերները։ Նոր իշխանությունները հանդիսավոր երդվեցին այլևս երբեք դրոշից և և զինանշանից բացի ոչնչով չզարդարել իրենց գլխավերևը՝ հատկապես Նիկոլ Փաշինյանի լուսանկարներով։ Վերջին շաբաթներին, սակայն, պարզվեց՝ Նիկոլ Փաշինյանն էլ անձի պաշտամունքով տառապող, հոգեկան խնդիրներ ունեցող անձ է, որը չի հարգում սեփական խոսքը։ Նախ Փաշինյանի մեծադիր նկարը նկատեցին ԱԺ պաշտպանության և անվտանգության հարցերի հանձնաժողովի նախագահ, տրխահռչակ Անդրանիկ Քոչարյանի սենյակում, ապա շղթայական գնաց․ «Քաղպայմանագրի» պատգամավորները սկսեցին խոստովանել, թե իրենց կամքով որոշել են փակցնել լուսանկարները։ Անգամ հայտարարեցին՝ իրենք են գումար հավաքել, մոտակա մի լուսանկարչատանը պատվիրել և ամբողջ խմբակցությանը բաժանել լոսանկարները։ Արդարադատության նախարար Կարեն Անդրեասյանն, օրինակ, խոստովանում է՝ Փաշինյանի լուսանկարը կախել է իր գլխավերևում, որ նայի նրան ու հիշի՝ պետք է ազնիվ լինել։ Միգուցե ճիշտ է ասում։ Փաշինյանին նայելիս՝ մարդու ուղեղում ինչ «միտք» ասես, կարող է անցնել։ Պետեկամուտների կոմիտեի նախագահ Ռուստամ Բադասյանն էլ է աշխատավայրում առնչվում Փաշինյանի լուսապսակ ճակատի հետ։

«Այդպես ընդունված է, և այդ կարգը, որն ընդունվել է կառավարությունում, պահպանվում է»,- անկեղծորեն ասել է Բադասյանը։

Նույնիսկ այս իշխանությանը աջակցած իրավապաշտպաններն են արձանագրում այս քաղաքականության աբսուրդայնությունը։ Արթուր Սաքունցն, օրինակ, նկատում է, նման վարվելակերպ, մոտեցում բնորոշ են միայն ավտորիտար կառավարման պետություններին, երբ պաշտամունքի հիմքում անձն է, ոչ թե պետությունը և դա չի համապատասխանում ժողովրդավարության սկզբունքներին։ «Պարտադրել նկար փակցնելը քայլ է մարդկանց ստիպողաբար հրաժարվելու քաղաքական տարբեր կարծիքներից կամ գերադասություններից, որոնք նույնպես անհամատեղելի են ժողովրդավարական պետության հետ։ Նման մոտեցումը հակասում է ժողովրդավարության սկզբունքներին իր բովանդակությամբ, սկզբունքներով»,- ասել է նա։

Սարգիս Հախվերդյան