Պատերազմից մեկ տարի անց արցախցիները դեռ ապրում են ծայրահեղ վիճակում

Արցախյան 44-օրյա պատերազմից անցել է արդեն մեկ տարի, իսկ Արցախում խնդիրները շարունակում են մնալ և բազմապատկվել։ Մարդու իրավունքների պաշտպան Գեղամ Ստեփանյանը երեկ հրապարակել է իր հերթական զեկույցը, որով անդրադարձել է քաղաքացիական բնակչության շրջանում մինչ օրս գրանցված կորուստներին։ Պարզվել է, որ հաջողվել է նույնականացնել միայն զոհերից 80-ի ինքնությունը, որոնցից առնվազն 38-ին ադրբեջանցիները սպանել են գերության մեջ, մյուսներին՝ իրենց տանը, բնակարաններում գնդակոծումների և այլ եղանակներով։ Պատերազմից 1 տարի անց էլ շուրջ երկու հազար արցախցիներ ստիպված են բնակվել Ստեփանակերտի տարբեր հանրակացարաններում և հյուրանոցներում։ Թեև Հայաստանի և Արցախի իշխանությունները հայտարարում են, որ փորձում են լուծել նրանց սոցիալական խնդիրները, ըստ էության, որևէ զգալի առաջընթացի մասին խոսելն ավելորդ է։

Ժամանակ առ ժամանակ մամուլում լուրեր են տարածվում նույնիսկ իշխանության տարբեր ներկայացուցիչների կողմից յուրացումների, սոցիալական ծրագրերի համար նախատեսված գումարի փոշիացումների մասին։ Մինչ Ադրբեջանը ահռելի շինարարություն է իրականացնում Արցախից գրաված տարածքներում, թունել կառուցում Քարվաճառում, միջազգային օդանավակայաններ՝ գրաված տարածքներում, բնակելի 6 թաղամաս՝ Շուշիում, Ստեփանակերտում բնակվող արցախցիները հայտնվել են ծայրահեղ ծանր վիճակում, դրան էլ գումարվում է նաև ձմռան սպասելիքը, երբ մարդիկ չունեն տարրական պայմաններ տաքանալու, իրենց գոյությունը ապահովելու համար։ Արցախի նախագահը երեկ խորհրդակցություն է գումարել, քննարկել ձմռանը էլեկտրամատակարարման հարցը։ Նշենք, որ բազմաթիվ հիդրոէլեկտրակայաններ և Սոթք-Մարտակերտ օդային գիծը հայտնվել են ադրբեջանցիների վերահսկողության ներքո։ Օրեր առաջ Արցախը մեկ օրում երեք անգամ ամբողջությամբ հոսանքազրկվել էր։ Վթարային ծառայությանը հաջողվել էր վերականգնել էներգամատակարարումը, իսկ այսօր Արցախի նախագահն ինքը փաստում է, որ թեև էներգամատակարարման համակարգը աշխատում է, սակայն նոր վթարների դեպքում կարող են խափանումներ լինել։ Հայաստանի և Արցախի գործող իշխանությունները լուրջ ջանքեր չեն թափում արցախցիների կյանքը բարելավելու ուղությամբ։ Միտումնավորությո՞ւն է սա, թե՞ պարզապես ոչ կոմպետենտություն, դժվար է ասել, ամեն դեպքում Արցախում խնդիրները կան և դա պետք է լուծել համազգային համախմբմամբ։ 

Վարդան Ներսիսյան