Ինչպե՞ս սեփական ապաշնորհության պատճառով քար գցել ՀՀ ինքնիշխանության վրա

2018թ․ իշխանափոխության հետևանքով գալով իշխանության՝ Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությունը սկզբնապես դիրքավորվել էր որպես երկրի ինքնիշխանության պաշտպան։ Փաշինյանը նույնիսկ մի քանի հակառուսական քայլ արեց՝ փչացնելով ՌԴ հետ հարաբերությունները։ Իսկ 2008թ․ սեպտեմբերի 8-ին Մոսկվայում Փաշինյանը Վլադիմիր Օուտինին կոչ էր անում չմիջամտել Հայաստանի ներքին գործերին։

«Վստահ եմ, որ այդ հարցերը (երկու երկրների) կլուծվեն, և մենք կհիմնվենք մեր դաշնակցային հարաբերությունների շահերը հարգելու, մեր երկրների շահերը հարգելու, միմյանց ներքին գործերին չմիջամտելու սկզբունքով մեր երկրների ինքնավարությունը հարգելու վրա»,- ասել էր Փաշինյանը Պուտինին։

Ընդամենը երեք տարում Փաշինյանի իշխանությունը դարձել է Կրեմլի խամաճիկը, իսկ Հայաստանի ինքնիշխանությունն այնպիսի ցածր մակարդակի է իջեցրել, որ հայ-ադրբեջանական սահմանի պաշտպանությունը ցանկանում է հանձնել ռուս սահմանապահներին։ Այս տարվա հուլիսի 27-ին կառավարության նիստում Փաշինյանը հայտարարել էր․ «Առկա իրավիճակը հաշվի առնելով՝ կարծում եմ, որ իմաստ ունի դիտարկել հայ-ադրբեջանական սահմանի ողջ երկայնքով ռուս սահմանապահների հենակետերի տեղակայման հարցը, ինչը հնարավորություն կտա սահմանազատման և սահմանագծման աշխատանքներն իրականացնել առանց ռազմական բախումների ռիսկի: Համենայնդեպս՝ այս թեման պատրաստվում ենք քննարկել մեր ռուսաստանցի գործընկերների հետ»:

Նիկոլ Փաշինյանի անզուսպ և ապիկար կառավարումը վկայությունն է, թե ինչպես կարող է մարդ գերագնահատել իր կարողությունները, հաշվի չառնել պարզ իրողություններն ու արդյունքում վնասել սեփական երկրին։ Ցավալին այն է, որ այդ ընթացքում Հայաստանն ու Արցախը ահռելի տարածքային կորուստներ ունեցան, գրեթե հինգ հազար զոհ տվեցին, խայտառակ պարտություն ու տնտեսական անկում ստացան։

Նարեկ Նավասարդյան