Նոր ընտրությունների հրամայականը․ այս խորհրդարանը երկար չի ձգի

8-րդ գումարման Ազգային ժողովը դեռ միայն երեք նիստ է գումարել, սակայն արդեն իսկ կարելի է անվրեպ կանխատեսել՝ այս խորհրդարանը երկար չի ձգի։ Բուքմեյքերական ընկերությունները կարող են խաղադրույքներ ընդունել, թե որքա՞ն կգոյատևի այս խորհրդարանը, մեկ տարի՞, մեկուկե՞ս, թե՞ երկու տարի։ Ազգային ժողովում խորհրդարանական ընդդիմությունը փայլուն իրականացնում է իր նախնական սցենարը, խափանում ԱԺ աշխատանքները, բոլոր առիթները օգտագործում Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությանը հարվածելու համար, անխնա քննադատում, հիշեցնում նախկինում փաշինյանականների արածն ու ասածը, այսօրվա նրանց վարքի էական տարբերությունները։ Բայց արդյո՞ք դա է անհրաժեշտ Հայաստանի Հանրապետությանը։

Ըստ էության, Նիկոլ Փաշինյանին դեռ հաջողվեց արմատական տրամադրված երկու ուժերին՝ «Հայաստան» և «Պատիվ ունեմ» դաշինքներին դարձնել խորհրդարանական ընդդիմություն, քննարկումներն ու վեճերը տեղափոխել խորհրդարան, որտեղ պոպուլիստական հայտարարություններով ու վարքով «Քաղաքացիական պայմանագրին» բարդ է հաղթել։ Նիկոլ Փաշինյանը մահու չափ վախենում է փողոցից, նույն այն փողոցից, որի շնորհիվ է հայտնվել իշխանության ղեկին։ Եվ այսօր նա ամեն բան անելու է՝ քաղաքական զարգացումները փողոցից հեռու պահելու, խորհրդարանի պատերի ներսում վերահսկելու համար։ Սակայն երբ գա Վլադիմիր Պուտինի ասած «բարդ, ցավոտ և զգայուն հարցերի» լուծման ժամանակը, Փաշինյանի համար բարդ է լինելու քաղաքականությունը «Աժ պատերի մեջ» պարփակելու գործը։ «Քաղաքացիական պայմանագիրը» երկարաժամկետ տեսլական չունի, նրա խնդիրն իր իշխանությունը հնարավորինս երկարաձգելն է, և յուրաքանչյուր օրվա համար կռիվ են տալու, հայհոյանքներ ու քննադատություն են ստանալու ու չեն պատասխանելու, որովհետև հենց դա է նրանց մտածածը՝ պարպել իրենց դեմ հանրային ընդվզման ալիքը հենց խորհրդարանում։ Իսկ ընդդիմությո՞ւնը․․․ իսկ ընդդիմությունը հանուն Հայաստանի Հանրապետության պարտավոր էր ու քաղաքական գործընթացները տանել թե՛ խորհրդարանում, թե՛ փողոցում, և այդ դեպքում Նիկոլ Փաշինյանի ու նրա կողմնակիցների համար անհնար կլիներ զսպել ժողովրդական այն ալիքը, որը սպառնում է գալ և խորտակել ապիկար իշխանություններին։

Նորայր Կիրակոսյան