Իշխանության ներսում պաշտոնակռիվը շարունակվում է

Մինչ Ադրբեջանը գնդակոծում է Հայաստանի ինքնիշխան տարածքը, «Քաղաքացիական պայմանագրում» ինքնամոռաց զբաղված են պաշտոնների բաժանմամբ։ Արտահերթ ընտրություններում 54 տոկոս քվե ստացած ուժը արդեն որոշել է՝ Ազգային ժողովի նախագահի թեկնածուն Ալեն Սիմոնյանն է լինելու, իսկ նրա տեղակալներ կդառնան կոճակները շփոթող Ռուբեն Ռուբինյանն ու լրագրողի հետ տեղի ունեցած միջադեպից հետո հրաժարական տված բարձր տեխնոլոգիական արդյունաբերության նախկին նախարար Հակոբ Արշակյանը։ Խորհրդարանական երկրում այս որակի նշանակումներով հերթական անգամ գցում են խորհրդարանի դերն ու նշանակությունը։ ԱԺ ավելի ապիկար ղեկավարություն նույնիսկ վատ երազում հնարավոր չէր պատկերացնել։

Ոչ պակաս անպիտան նշանակումներ են լինելու նաև գործադիրում։ Փաշինյանը դեռ չի կողմնորոշվել պաշտպանության նախարարի նշանակման հարցում։ Վաղարշակ Հարությունյանին խոստացել են Անվտանգության խորհրդի քարտուղարի պաշտոնը, և նա արդեն իրերն է հավաքում Բագրևանդից Բաղրամյան պողոտա տեղափոխվելու համար։ ԶԼՄ-ների տեղեկություններով Պաշտպանության նախարար կարող է նշանակվել Փաշինյանի նախկին խորհրդական, ներկայումս ԳՇ պետի առաջին տեղակալի պաշտոնը զբաղեցնող Արշակ Կարապետյանը։ Հիշեցնենք, ապրիլյան քառօրյա պատերազմի ժամանակ ԶՈՒ հետախուզության վարչության պետի պաշտոնը զբաղեցնող Կարապետյանին Սերժ Սարգսյանը պաշտոնանկ արեց՝ իր մասնագիտական պարտականությունները չկատարելու համար։ Եվ անփառունակ այդ զինվորականին Փաշինյանը մտադիր է պաշտպանական գերատեսչության ղեկավար նշանակել։ ՊԵԿ նախագահ Ռուստամ Բադասյանը կգնա։ Միայն նա է համաձայնվել հետապնդումներ իրականացնել թիվ մեկ հարկատու Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի դեմ, իսկ Բադասյանին արդարադատության նախարարի պաշտոնում իր տեղակալ Սուրեն Գրիգորյանն է փոխարինելու։ Թերևս, տարբեր պաշտոնների նշանակումներով Նիկոլ Փաշինյանը առաջնորդվում է, որքան «ապիկար, այնքան լավ» կարգախոսով։ Միգուցե, նմանների ֆոնին նա ցանկանում է թաքցնել սեփական ապիկարությունը։

Գարիկ Կարապետյան