Փաշինյանը մեկտեղում է իր գրպանային ընդդիմությանը ընդդեմ իրական ընդդիմության

Խորհրդարանական արտահերթ ընտրություններից օրեր անց Նիկոլ Փաշինյանը հանդիպումների շարք սկսեց Ազգային ժողովում չհայտնված քաղաքական ուժերի ղեկավարների հետ։ Ընդ որում, մի շարք՝ առավել արմատապես տրամադրված քաղաքական ուժեր՝ ՀԱԿ-ը, ԱԺԲ-ն, 5165 Շարժումը հրաժարվեցին մասնակցել այդ հանդիպումներին, որոշներին էլ Փաշինյանն ինքը չէր հրավիրել։ Այնուհետ լուրեր սկսեցին շրջանառվել, որ Փաշինյանը արտախորհրդարանական քաղաքական ուժերին ցանկանում է մեկտեղել մի քաղաքական հարթակի մեջ, որպեսզի նրանց ձայնը լսելի դառնա իշխանության համար։ Գաղտնիք չէ, որ ընտրություններին մասնակցող ուժերից մի քանիսը չեզոք էր տրամադրված գործող ապիկար իշխանությունների նկատմամբ, մի քանի կուսակցություններ էլ ստեղծվել էին ընտրություններին Փաշինյանի թիկունքն ապահովելու համար, անթաքույց պաշտպանում էին գործող իշխանությանը։

Խորհրդարան անցնելու խոստումներ ստանալով և ԱԺ-ում չհայտնվելով՝ այդ ուժերի մի մասը, բնականաբար, նեղացվածության զգացում ունի։ Զրկվելով իշխանական կերակրատաշտից օգտվելու հնարավորությունից՝ նրանցից մի քանիսը կարող են արագ անցում կատարել արմատական ընդդիմության դաշտ, իսկ դա նոր վտանգներ է պարունակում Փաշինյանի համար։ Անհրաժեշտություն է առաջացել ստեղծել մի խորհուրդ, որը կլուծի երկու կարևոր հարց Նիկոլ Փաշինյանի համար։

Առաջինը, այդ գործիչների, այսպես ասած, զբաղվածությունն ապահովելն է և իրենց կարևորությունն ընդգծելը։ Ամիսը մեկ-երկու անգամ կհավաքվեն քաղաքական խորհրդում, ելույթներ կունենան սուրճի բաժակի շուրջ, իրենց խելացի և պահանջված կզգան։ Եվ երկրորդը, իշխանության դեմ բողոքի փուքսը թողնելն է։ Խորհրդարանում ունենալով երկու արմատական ընդդիմադիր խմբակցություններ՝ Նիկոլ Փաշինյանը չի ուզենա դրսում էլ ոչ պակաս ծայրահեղ ընդդիմություն ունենալ, և ամեն ինչ անելու է ցույց տալու, որ ընդդիմության մի հատվածն աջակցում է գործող իշխանությանը։ Քաղաքական խորհուրդը նաև լավ հնարավորություն է քաղաքական հակառակորդների դեմ օգտագործելու, «Հայաստան» և «Պատիվ ունեմ» դաշինքների դեմ օգտագործելու համար։

Արամ Գյուրջինյան