Հեղափոխությունն ավարտվեց լիակատար պարտությամբ

Խորհրդարանական արտահերթ ընտրությունները, անկախ իրենց արդյունքից, արձանագրեցին ևս մեկ կարևոր իրողություն՝ 2018 թվականի «հեղափոխության» լիակատար պարտությունը։ Սկսվելով որպես երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանին և գործող պետական համակարգը մերժելու շարժում՝ այդ հեղափոխության պարագլուխները Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորությամբ, անխնա խոստումներ էին շռայլում, նոր կյանքի որակ, նոր արժեքներ, նոր տիպի կառավարում ու արդարություն խոստանում։ Արդյունքում Նիկոլ Փաշինյանը կարողացավ մոլորեցնել հարյուր հազարավորների, Երևանի ավագանու և արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններում՝ ստանալով մոտ 80-ական տոկոս քվե։

Երեք տարի անց՝ խորհրդարանական ընտրություններով ամրագրվեց այդ հեղափոխության պարտությունը։ Երեք տարվա ընթացքում Նիկոլ Փաշինյանի իշխանությունը ձախողեց իր իսկ սկսած բոլոր բարեփոխումները՝ կրթական, տնտեսական, քաղաքական։ Ապականեց իշխանության գործադիր և օրենսդիր մարմինները, իսկ մամուլն ու սոցցանցերը դարձան փաշինյանական ֆեյքերի հայհոյախառն վիրավորանքների վայր։ Իշխանության միակ ճյուղը, որը չկարողացավ ոչնչացնել «Քաղաքացիական պայմանագիրը», դատականն էր։ Թեպետ բոլոր ջանքերը ներդվեցին Սահմանադրական դատարանում իրենց բաղձալի կազմը ստանալու, ճնշումներ բանեցվեցին բոլոր ատյանների դատավորների վրա, իրավաբանական հանրույթը ոչ միայն կանգուն մնաց, այլև համառորեն դիմադրում է նաև այսօր։

Տարիներ շարունակ Նիկոլ Փաշինյանն իր թերթով նախկին իշխանություններին մեղադրում էր բոլոր մեղքերի՝ կոռուպցիայի, հովանավորչության, յուրացումների մեջ։ Փաշինյանի իշխանությունն ավելի արագ յուրացրեց նախկին բոլոր արատավոր բարքերը։ Արդյունքում, այսօր խորհրդարան են անցել ընդդիմադիր ևրկու ազդեցիկ ուժեր, որոնց նախկինում հենց ինքն էր մերժում։ Իսկ Փաշինյանին կողմնակից քաղաքական ուժերն աննշան քվեներ են ստացել։ Թեև նրան հաջողվեց պահպանել մեծամասնությունը, սակայն այս արդյունքը խղճուկ է 2018-ի համեմատ, և իշխանությունը գնալով կորցնելու է իր հենարանը։ Երեք տարի անց հեղափոխության հետքն էլ չկա։

Խաչիկ Նալբանդյան