Ամսի 29-ից փնտրում եմ իմ տղային, ինչքան դիակ կա, գնում նայում եմ, իմ տղան՝ չկա. անհետ կորած զինծառայողի մայր

Սեպտեմբերի 29-ից մինչև հիմա բոլոր դիահերձարաներում փնտրում եմ իմ տղային, իմ տղան չկա, ու ինձ համար կոնկրետ բան չեն ասում, անունը գրել են մահացածների ցուցակում, եթե մահացած է, դիակը տվեք. այս մասին ասաց Պաշտպանության նախարարության դիմաց հավաքված անհետ կորած զինծառայողների ծնողներից մեկը՝ Թերեզա Սահակյանը:

«Ես իմ երեխուն եմ ուզում, Արցախյան պատերազմից որբ մնացած երեխուս չեմ տվել, որ տանեք մեկ էլ իր երեխուն որբացնեք: Մի տեղից մյուս տեղն են ուղարկում, ասում են՝ գնա Արտգործնախարարություն, բայց այնտեղ չեն էլ ուզում դեմքիդ նայեն, հարցիդ պատասխանեն, հեռախոսները անջատում են ու նստում: Իմ տղան սեպտեմբերի 27-ի առավոտյան գնացել է զորամաս, ասում են, որ ամսի 29-ին՝ ժամը ութին, մահացել է, բայց տասն անց երեսունին իմ տղան խոսել է աներձագի հետ, ո՞նց է զոհվել, որ ժամը տասին խոսել է: Ամսի 29-ից հետո փնտրում եմ իմ տղային, ինչքան դիակ կա, գնում նայում եմ, իմ տղան՝ չկա: Երեկ գնացել եմ Ռազմական ոստիկանություն, նկարն եմ ցույց տվել, խնդրել եմ, որ իմ երեխային գտնեն»,- նշեց զինծառայողի մայրը:

Մեկ այլ անհետ կորած զինծառայողի հարազատ կոչ արեց, որ բոլոր անհետ կորած և գերի ընկած զինծառայողների ընկերներն ու համագյուղացիները միանան իրենց պահանջին, որպեսզի նրանց հայտնաբերման գործընթացը մնա իշխանության ուշադրության կենտրում. «Կոչ եմ անում բոլոր ընկերներին, գյուղացիներին միանալ մեզ, սա այն հարցը չէ, որ պետք է միայն ծնողը պայքարի, սա բոլորի հարցն է, քանի որ տղաները բոլորի համար են գնացել, եթե գան մեր կողքը, այս հարցը շուտ կլուծվի, պետք է բոլորը դա հասկանան»: