Նիկոլ Փաշինյանը պատերազմի 3-րդ օրվանից ռազմական ծանր հանցագործություն է կատարել․ պատրաստվում եմ դիմել Դատախազություն․ Վահան Բադասյան

Պատերազմի հենց սկզբից՝ 3 օրվանից արդեն պատերազմի ելքը վճռված էր, երբ Նիկոլ Փաշինյանը կատարեց ռազմական ծանր հանցագործություն, կարծում եմ՝ դա պետք է քննության առարկա դառնա և ես մոտ օրերս Դատախազություն գրավոր դիմում եմ ներկայացնելու, որպեսզի դիմեն ԱԺ՝ Փաշինյանին ժամանակավոր հեռացնելու և հարցը պարզելու համար։ 

Բադասյանն ասաց, որ ինքը 2018 թ-ին Փաշինյանի կողմնակիցներից մեկն էր։ «Ես եզակի մարդն էի, որովհետև ատում էի նախկիններին, դրա համար եկա՝ կանգնեցի Նիկոլի կողքին, բայց երկիրը լայվերով կառավարող անձը, որ առավոտից երեկո ուտելով էր զբաղվում, սկսեց նաև բանակում սպեկուլյացիոն փոփոխություններ անել՝ իր որդու համար, որը իր նման «կիշկավիկ» էր երևի, ինքը կատարեց սննդի փոփոխություն, զինվորին հաց տվեց, բայց ոչ զենք, ո՞վ է տեսել բանակում ելակ ուտեն, բանան ուտեն»։

Անդրադառնալով համացանցում հայտնված ձայնագրությանը, որտեղ պատերազմական օրերին Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանը Արցախի խորհրդարանի պատգամավոր Ռուսլան Իսրայելյանի հետ զրույցում հայտնում է, որ 10 օր է՝ օգնություն է խնդրում Հայաստանից, բայց ապարդյուն՝ Բադասյանն ասաց, որ եթե Փաշինյանը պետք է օգնության ուղարկեր կամավորականների, ովքեր չպետք է կցագրվեին բանակին, ավելի վատ էր լինելու։ «Արդեն պատերազմի վերջին օրերն էին, իսկ դա իր սկզբունքն էր, որ զորքին չկցագրվեին կամավորականները, ինքը մինչև վերջ կանգնեց այդ տեսակետի վրա»։

Հարցին՝ դա միտումնավոր բանակը պարտության տանե՞լ էր, քանի որ ինչպես Միքայել Մինասյանն էր ասում՝ նրան նույնպես արվել է 5 մլրդ դոլարի առաջարկը՝ Բադասյանն ասաց. «Հիմա ամենուրեք՝ Արցախում, Բաքվում, Շուշիում տեղակայված զինտեխնիկայի վրա փակցված է Նիկոլ Փաշինյանի նկարով պաստառ, որի վրա գրված է՝ «Շնորհակալություն Փաշինյանին», «Փաշինյանը մեր հերոսն է», այո, չի բացառվում, ես չեմ բացառվում, որ նա գումար է վերցրել»։

Անդրադառնալով Միքայել Մինասյանի մեկ այլ բացահայտմանը, թե եղել է պլան՝ ըստ որի, եթե պատերազմական գրոծողությունները տևում են 6 օր, ապա Հայաստանը 7-րդ օրը պետք է ճանաչի Արցախի անկախությունը՝ նա պատասխանեց, որ երբ Ադրբեջանը 3 անգամ խախտեց Մինսկի խմբի համանախագահների առաջարկով հրադադարի պայմանավորվածությունը՝ Նիկոլ Փաշինյանը կարող էր ճկունություն ցուցաբերել և ճանաչել Արցախը։ «Մինչդեռ, Փաշինյանը որոշել էր, որ հենց Ադրբեջանի դրոշի օրը հանձնի Շուշին ու ապահովի Ադրբեջանի հաղթանակը, ապա նաև սեփական ժողովրդին ցույց տա, որ այն ինչ պատերազմով է վերցված՝ արդար է։ Նա անգամ մեզ համար անընդունելի Լավրովի պլանը գերակատարեց՝ Արցախն ամբողջությամբ հանձնելով։ Հիմա նա հույսը դրել է հայաստանյան այն խավարամիտների վրա, ովքեր նախկինում իրենցից ոչինչ չէին ներկայացնում, որոնց նախկիններ օգտագործում էին, որպես էժան էլեկտորատ՝ 5-10 հազար դրամ էին տալիս, որ փողոց դուրս չգան, նրանք հնդկական սերիալներ նայող խավարամիտներն են, որ ինչ ուզում է ասի Փաշինյանը՝ պաշտպանում են նրան, քանի որ Փաշինյանի հիմա էլ մանիպուլացնում է՝ ասելով, թե ինչպես կարող էր չստորագրել հրադադարի հայտարարությունը, թե իբրև դրանով 30 հազար զինվորի կյանք էր փրկում։ Մինչդեռ, նման քանակի զորք երբեք չի եղել Արցախում։ Արցախում եղել է 22 հազարանոց բանակ, որից 3 -4 հազարը սպայական կազմ էր, 2-3 հազարը տեղացի ժամկետային զինծառայողներն էին մնացածը՝ Հայաստանցի ժամկետայիններն էին։ Եթե նրանցից 3-4 հազարը զոհվել է 7-8 հազարը վիրավորվել, այդ ինչպե՞ս է Փաշինյանը 30 հազար զինվորի կյանք փրկել։ Սակայն նա անգամ չի խոսում այնտեղ բնակվող արցախցիների մասին, նա անտեսում է Մարտունիում բնակվող 20 հազար բնակիչներին, Ասկերանում՝ 30 հազարին, Ստեփանակերտում ավելի քան 20 հազարին, այսինքն, նա անգամ չի խոսում այդ բնակչության փրկության մասին, չի ասում որ նրանց էլ է փրկել, այլ առաջին հերթին խաղում է հայաստանաբնակ հայերի զգացմունքների վրա ու դա ոչ ոք չի նկատում, նա պարզապես Մարտի 1-ի ոխը հանեց արցախցիներից»։