Ոսկերիչ ամուսինը Խորենացի փողոցում խանդի հողի վրա «կիսլատա» է լցրել կնոջ դեմքին

Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում Արթուր Օհանյանի նախագահությամբ ավարտվել է Վահրամ Ա.-ի գործի դատական քննությունը:

62-ամյա Վահրամը զբաղվել է ոսկերչությամբ:

Նրան մեղադրանք էր առաջադրված տուժողի առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս հասցնելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ի մասով:

Տուժողը Վահրամի կինն է, նրա երեխաների մայրը:

Դատարանը հաստատված է գնահատել, որ 2015 թվականի օգոստոսի 2-ին, առավոտյան ժամը 9-ի սահմաններում Երևանի Խորենացի և Նար-Դոսի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում Վահրամ Ա.-ն խանդի հողի վրա վիճաբանել է կնոջ հետ և իր մոտ եղած քիմիական հեղուկ նյութը՝ ծծմբական թթուն լցրել է կնոջ դեմքին ու մարմնին՝ նրա առողջությանը պատճառելով ծանր վնաս՝ պարանոցի, լեզվի, կրծքավանդակի, ձեռքի, ծնկային հոդի շրջանների՝ 1-2-3-րդ աստիճանի քիմիական այրվածքներ է առաջացրել, որոնցից՝ դեմքի աջ կեսի, վերին ու ստորին շրթունքների, այտային ու կզակային շրջանների վնասվածքների հետևանքները՝ սպիները, առաջացրել են կնոջ դեմքի անջնջելի այլանդակում…

Ամբաստանյալն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել՝ ընդունելով կնոջ վրա ծծմբական թթու լցնելու, նրան ծանր վնասվածքներ պատճառելու փաստը, սակայն նշել է, թե դա կատարել է ոչ թե դիտավորյալ, այլ պահի ազդեցության տակ՝ իր տղամարդկային արժանապատվությունը նսեմացնող վիրավորական խոսքերից ազդված, հոգեկան խիստ հուզմունքի վիճակում:

Ամբաստանյալն ասել է, թե ուժեղ վիրավորվելով՝ կնոջ ուղղությամբ է նետել ձեռքին եղած իրը՝ տվյալ դեպքում՝ տարան, որի մեջ ծծմբական թթու կար, ու թթուն պատահականորեն է լցվել կնոջ վրա:

Դատարանը արժանահավատ չի համարել ծծմբական թթուն կնոջ վրա պատահականորեն լցնելու՝ ամբաստանյալի վարկածը:

Վահրամ Ա.-ն հայտնել է, թե դեպքից մի քանի օր առաջ կինը աշխատանքից բավական ուշ է տուն եկել: Ինքը նրան մեղադրել է ամուսնական անհավատարմության համար: Իրենք վիճել են:

2015 թվականի օգոստոսի 2-ի առավոտյան ինքը խնդրել է կնոջը, որ նախաճաշ պատրաստի: Նախաճաշել են, տանից դուրս են եկել միասին:

Ինքը ոսկերչական աշխատանքի համար պլաստմասե շշով հետը ծծմբական թթու է վերցրել: Այն սովորաբար գնում էր «Վերնիսաժից»:

Ըստ ամբաստանյալի՝ վերջին շրջանում, երբ կնոջը կասկածում էր ամուսնական անհավատարմության համար, հաճախ էր առավոտյան կնոջ հետ դուրս գալիս, որ աշխատանքի գնա:

Դեպքի օրը աշխատանքի տանելու համար ծծմբական թթու է լցրել առանց կափարիչի տարայի մեջ, տարան դրել է պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ ու բռնել է ձեռքին:

Կնոջ հետ քայլել են դեպի Խորենացի-Նար-Դոս փողոցների խաչմերուկ: Ինքը կնոջը հարցրել է, թե իր ծննդյան օրը գոնե ժամանակին կվերադառնա՞ աշխատանքից: Կինը արհամարհական պատասխանել է՝ քե՞զ ինչ, դու ի՞նչ տղամարդ ես:

Ինքն այդ խոսքերից վիրավորվել է, ձեռքին եղածը նետել է կնոջ վրա: Կինը ձեռքի պայուսակն է նետել իր վրա, ինքն էլ ձեռքին եղած տարայով հարվածել է կնոջն ու հեռացել է: Առանց հետ նայելու է հեռացել, եղել է շփոթված:

Հետո զանգել է կնոջ հեռախոսին, որ հարցնի նրա վիճակի մասին, բայց կինը վիրավորել է իրեն: Ինքը նույնիսկ հիվանդանոց է այցելել, որ հաշտվեն, բայց կինը չի հաշտվել իր հետ:

Դեպքի օրվա երեկոյան, գիտակցելով, որ հանցանք է գործել, ինքը գնացել է ոստիկանություն, հայտնել է կատարածի մասին:

Ըստ ամբաստանյալի՝ ինքը քննիչի մոտ չի նշել կնոջ ասած խոսքերը՝ «դու ի՞նչ տղամարդ ես», քանի որ այդ խոսքերը ամոթալի է համարել իր համար: Այդ մասին հայտնում է դատարանում:

Վահրամ Ա.-ն ասել է, թե ինքը հարբեցողությամբ չի զբաղվել, ինքը ոսկերիչ է, եթե խմեր, այդ արհեստով չէր կարող զբաղվել: Ինքը կնոջը «լավ է պահել», իրենց վեճի առարկան միայն կնոջ «անհավատարմությունն» է եղել:

Ըստ ամբաստանյալի՝ ինքը երբեք չի սպառնացել կնոջը, չի ասել՝ քեզ խելոք պահի, թե չէ լուծույթ կլցնեմ վրադ: Միայն շատ բարկանալու դեպքում մտածել է, թե կնոջ մազերն ամբողջությամբ կխուզի ու այդպես նրան կուղարկի ծնողների տուն…

Ըստ Վահրամի՝ ինքը 30 տարուց ավելի ոսկերչությամբ է զբաղվել, ծծմբական թթուն օգտագործել է աշխատանքում:

Դեպքի օրը աշխատանքի գնալիս աջ ձեռքին եղած պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ տարայով ծծմբական թթուն էր, իսկ ձախ ձեռքին՝ բջջային հեռախոսը: Ինքն առանց հասկանալու է ծծմբական թթուն լցրել կնոջ վրա, քանի որ… աջլիկ է: Եթե աջ ձեռքին բջջային հեռախոսը լիներ, հեռախոսը կնետեր նրա վրա:

Վահրամ Ա.-ի կարծիքով՝ իր մոտ եղած ծծմբական թթվի խտությունը «թույլ է եղել», եթե կինը ջրով չլվացվեր, այլ չոր սրբեր, վնասվածք չէր ստանա: Ինքը չի պատկերացրել, որ կինը այդ աստիճանի վնասվածքներ կստանա:

Ամբաստանյալը նշել է, թե զղջում է, խոստանում է հատուցել կնոջ վիրահատության համար անհրաժեշտ բոլոր ծախսերը:

Տուժող կինը՝ Մանյան (անունը փոխված է), հայտնել է, թե Վահրամի հետ ամուսնացել է 1991 թվականին, ապրել են Վրաստանում: Մոտ 3 տարի առաջ են տեղափոխվել Երևան:

Ամուսինն աշխատել է որպես ոսկերիչ: Ինքն էլ աշխատել է խմորեղենի արտադրամասում:

Ամուսնական կյանքի ընթացքում ամուսինը հաճախ է խանդի հողի վրա վիճել իր հետ: Նման վեճ եղել է նաև դեպքից մի քանի օր առաջ, երբ ինքն ուշ է վերջացրել աշխատանքը: Ինքը նախապես ամուսնուն հայտնել էր, որ պատվեր ունեն, երկար է մնալու աշխատավայրում:

Այդ օրը իրեն տուն է բերել իր տնօրենը: Ամուսինն իրեն «Գայանե» խանութի մոտ դիմավորել է երեխաների հետ: Տնօրենի մեքենայում, բացի իրենից, նաև տնօրենի կինն ու քույրն էին, ամուսինը տեսել է նրանց:

Դեպքի օրվա առավոտյան նախաճաշ է պատրաստել: Ամուսինն իր հետ է դուրս եկել տանից: Դա զարմանալի էր, քանի որ սովորաբար նա իրենից երկու ժամ ուշ է աշխատանքի գնում:

Ճանապարհին իրենք չեն խոսել:

Երբ հասել են Խորենացի-Նար-Դոս փողոցների խաչմերուկ, Վահրամն ասել է. «Ա՛ռ, սա էիր ուզո՞ւմ, դե կե՛ր»:

Նա անսպասելիորեն ձեռքի պոլիէթիլենային պարկում եղած քիմիական հեղուկը լցրել է իր դեմքին ու փախել է: Այդ պահին ինքը գոռացել է, անհնար է, որ Վահրամն իր գոռալը չլսեր, բայց նա չի շրջվել: Բացառվում է, որ անզգուշության հետևանքով թթուն լցներ իր վրա:

Իրեն օգնության է հասել մի անծանոթ երիտասարդ: Նա սկզբում սկսել է վազել Վահրամի հետևից՝ մտածելով, թե նա իրենից բան է գողացել, բայց ինքը խնդրել է, որ նա իրեն օգնի: Անծանոթը տեսել է իր վիճակը՝ դեմքն ու կրծքավանդակը այրվում էին… Երիտասարդն օգնել է, որ ինքը լվացվի, շտապօգնություն է կանչել: Ինքն այդ ընթացքում կանչել է իր երեխաներին…

Ըստ տուժողի՝ ամուսինը՝ Վահրամը, հարբեցողությամբ է զբաղվել, վատ վարք է դրսևորել: Իրենք անհաշտ են ապրել: Ամուսինը ծեծել է իրեն: Իրենք գիտեին, որ նա գործի բերումով ծծմբական թթու է տուն բերում, թթվին չէին մոտենում: Թթուն Վահրամը պահում էր փակ տարայում:

Դեպքի օրը ինքը տեսել է, որ Վահրամի ձեռքին տարա կա, բայց չի պատկերացրել, որ նա իր վրա քիմիական լուծույթ կլցնի: Պատահել է, որ նա իրեն սպառնացել է, ասել է, թե կսպանի, թե ինքը նրա ձեռքով է «գնալու», բայց ինքը չի սպասել, որ նա սպառնալիքը կիրագործի:

Ըստ տուժողի՝ ամուսինը խանդի տեսարաններ է սարքել, երբ տեղափոխվել են Երևան, ինքն աշխատել է և ուշ ժամերին տաքսիով է տուն վերադարձել: Վահրամը դա անթույլատրելի է համարել: Դեպքից առաջ Վահրամը իր գործիքներն ու իրերը հավաքել ու ասել էր, թե «գնում է եղբոր տուն»: Բայց այդ օրը մնացել է իրենց տանը: Առավոտյան էլ իր հետ է տանից դուրս եկել…

Տուժողը պնդել է, թե խանդելու ոչ մի առիթ չի տվել ամուսնուն, ինքը ոչ մի անբարոյական քայլ չի կատարել: Կինը նյութական պահանջ չի ներկայացրել, բայց պահանջել է ամբաստանյալին հնարավորինս խիստ պատժել:

Դատարանը Վահրամ Ա.-ին մեղավոր է ճանաչել կնոջ առողջությանը դիտավորությամբ ծանր վնաս հասցնելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, և դատապարտել է 3 տարի ազատազրկման: Պատժի սկիզբը կհաշվվի՝ նրան փաստացի արգելանքի տակ վերցնելուց հետո:

Տուժողին պարզաբանվել է հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցումը քաղաքացիական դատավարության կարգով պահանջելու իրավունքը:

Նյութի աղբյուրն՝ այստեղ