Կիրառելով վրացական կողմի կուտակած փորձը, կխուսափենք տնտեսության համար ճակատագրական սխալներից

Զավեն Նավասարդյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է.

Յուրաքանչյուր երկրի տնտեսության զարգացման գրավականն է կիրառել այլ երկրների փորձը՝ այս կամ այն ոլորտում տեղի ունեցող փոփոխությունները վերահսկելու, նախապես փոփոխությունների հետևանքը կանխատեսելու համար։ Այս համատեքստում, պետք է ցավով արձանագրենք, որ մեր երկրում դեռ չի ձևավորվել այս մշակույթը, ու մենք նախընտրում ենք «ինքնուրույն» լուծել առանձին ոլորտներում առաջացած խնդիրները։ Այս պրակտիկային վերջ դնելու պահը հասունացել է, արդեն անհրաժեշտ է ուսումնասիրել հարևան երկրների փորձը, հասկանալ նրանց այս կամ այն որոշման պատճառահետևանքային կապը։
Վերոնշյալը ավելի լավ ընկալելու համար բերենք բավականին արդիական մի օրինակ, կապված հարևան երկրի ունեցած փորձի, ու դրա կիրառման անհրաժեշտության հետ։ 
Նախորդ տարվա երկրորդ կեսին Վրաստանի ցեմենտի շուկայում առաջացած ճգնաժամը աղմուկ բարձրացրեց, 25 կլինկեր ներկրող ու ցեմենտի արտադրությամբ զբաղվող վրացական գործարաններ դադարեցրել էին իրենց աշխատանքը՝ հումքի բացակայության պատճառով։ Ներկրվող 3 հազար տոննա հումքը վրացական մաքսատները չէին մաքսազերծում գրեթե մեկ ամիս, պատճառը գիտեք ինչումն էր, որ վրացական իշխանությունները համոզված չէին, որ կլինկերից ստացվող ցեմենտը որակով համապատասխանում է գործարարններում ստացվող ցեմենտին:Եվ, այդ նույն ժամանակահատվածում երկրի ներսում կլինկեր արտադրող մեկ այլ խոշոր կազմակերպություն՝ «ՀեիդելբերգՑեմենտը», իր արտադրանքով բավարարում էր ներքին շուկայի պահանջարկը։ 
Ի՞նչ է ստացվում՝ Վրաստանը ի վերջո հասկանալով, որ պետք է զարկ տա ներքին արտադրությանը ու խրախուսի այն, և որ որևէ պարագայում ցեմենտի որակը չի կարող երկրորդական լինել, գործող 25 ընկերություններին դրդեց գնումներ կատարել «ՀեիդելբերգՑեմենտ»-ից։ Այնուհետև վրացական կողմը խնդրին վերջնական լուծում տալու համար ներկրվող կլինկերի վրա պետական տուրք դրեց։ 
Անդրադարձ կատարելով հայկական ցեմենտարտադրությանը, պետք է նշել, որ եթե Պետական տուրքի մասին փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին օրինագծում չնշվի ներկրվող կլինկերի վրա տուրք դնելու մասին կետը, ներքին արտադրողները չեն ունենա այլընտրանք, ու կներկրեն էժան, առանց տուրքի անորակ իրանական կլինկերը, ինչը կհանգեցնի շինարարության որակի նվազեցմանը, ու անվտանգ բնակարաններ ունենալը մեր երկրի քաղաքացիների համար կդառնա երազանք։ 
Ի՞նչ եղանակ կա այս իրավիճակից խուսափելու համար։ Հայաստանի համապատասխան ոլորտի ներկայացուցիչները պետք է համակողմանի քննարկումներ անցկացնեն, հիմք ընդունելով նաև հարևան Վրաստանի հաջողված փորձը, և այս ամենի արդյունքում ակնհայտ կդառնա ներկրվող կլինկերի վրա պետական տուրք դնելու անհրաժեշտությունը։ Ի վերջո պետք է ընդունենք, որ ավելի լավ է սովորել հարևանի սխալների վրա, ու դրանք չկրկնել, երկրի տնտեսության զարգացումը չհետաձգելու նպատակով։