«Նոյեմբերյանի քաղաքապետի ընտրության մասին». Վարուժան Բաբաջանյան

2012 թվականին բավականին երիտասարդ էի, երբ առաջադրվեցի ԱԺ պատգամավորության թեկնածու թիվ 40 ընտրատարածքում, շատերին այդ քայլը անմիտ ու ֆանտաստիկ թվաց: Սա այն դեպքում, երբ քո դիմաց կանգնած է մի ամբողջ պետական մեքենա, քրեաօլիգարխիկ համակարգ՝ իր արբանյակներով, և, ի վերջո, գործարար, ով պատրաստ է և կարող է բոլդուզերով փող ծախսել և քեզ ու քո թիմին ճզմել թե ֆինանսապես, թե այլ ռեսուրսներով...

Այդ ժամանակ ես խոսում էի արտամայրաքաղաքային տարածաշրջաններում քաղաքական էլիտայի և տեղական լիդերների համակարգի ձևավորման մասին, երիտասարդների՝ թմբիրից դուրս գալու ժամանակի մասին, քաղաքական և քաղաքացիական պայքարի մասին... Փորձեցի քաղաքացիների հետ խոսել առանց կեղծիքի ու ստի, այն հարցադրումները, որոնք օրենսդրական լուծումներ չէին ենթադրում՝ մերժվում էին իմ կողմից՝ թեկուզ բավական ստվար ձայն կորցնելու հաշվին...

Ցավոք, առաջադրվելուս անսպասելի որոշման և ժամանակի սղության պատճառով չկարողացա լինել բոլոր համայնքներում, լիարժեք աշխատանք կատարել... Մարդիկ ինձ հասկացան, և գրեթե բոլոր այն համայնքներում, որտեղ հնարավորություն եղավ նորմալ հանդիպումներ կազմակերպել՝ կամ հաղթեցի, կամ պատկառելի ձայներ հավաքեցի... Ընդ որում՝ ընտրարշավին մասնակցել եմ գրեթե ծակ գրպանով...

Մեծ հաշվով՝ ընտրություններից դուրս եկա պատկառելի քվեներով և նույնքան պատկառելի քաղաքական բագաժով... Սա նշանակում է, որ միշտ չէ, որ մարդիկ գնում են կեղծիքի և պոպուլիզմի հետևից, պարզապես ադեկվատ մտքի և հստակ քայլերի բացակայությունն է նրանց ստիպում փրկություն որոնել օդ տատանողների մեջ...

Սա իմ ընտրարշավի միակ ձեռքբերումը չէր: Բազմաթիվ երիտասարդներ, տեսնելով, որ ցանկացած ուժի դեմ հնարավոր է գնալ և հաղթել՝ ոգևորվեցին և գործի անցան: Եթե նախկինում համայնքապետերի ընտրություններին մասնակցում էին գրեթե 50-60-նն անց մարդիկ, սկսվեց երիտասարդների բումը: Նոյեմբերյանի բազմաթիվ համայնքներում 25-28 տարեկան ջահել տղերքը հաղթեցին գործող գյուղապետերին և, որոշ տեղերում, անգամ հիանալի գյուղապետեր են՝ ավյունով լիքը, աշխատող, վազող, ուժեղ... Ավագանի ընտրվելու համար գործի անցան հարյուրավոր երիտասարդներ...

Սա, թերևս, Նոյեմբերյանի տարածաշրջանի համար հասունության կարևորագույն ատեստատ է. քաղաքական դաշտը սկսել է կտրուկ երիտասարդանալ, նոմենկլատուրային մշակույթին փոխարինելու է գալիս մենեջմենթի մշակույթը... Եվ եթե ժամանակին իմ քաղաքական պայքարը այդ ամենում դույզն ինչ դերակատարություն է ունեցել՝ միայն ուրախ կարող եմ լինել...

Այժմ՝ հիմնական ասելիքի մասին...

Այս օրերին շատ է խոսվել համայնքային ընտրությունների մասին, թեկնածությունների առաջադրման ակտիվ փուլն է: Անշուշտ, որպես ակտիվ նոյեմբերյանցու՝ իմ անունը նույնպես շրջանառվել է թեկնածուների ցանկում, իմ բազմաթիվ մերձավորների ու համերկրացիների կողմից ստացել եմ առաջադրվելու առաջարկ...

Ես ցանկանում եմ, որպեսզի համայնքները ղեկավարեն նոր սերնդի ամբիցիոզ, համարձակ, վազող և աշխատող երիտասարդները... Մարդիկ, ովքեր վաղ հասակից կընկալեն ղեկավարման պատասխանատվությունը, բարդությունը, տառապանքն ու միաժամանակ ղեկավարելու և ծառայողական մեքենա ունենալու հաճույքը... Ինձ համար դրանք անցած, հնացած բաներ են, ես բավականին մեծ կառույցների ղեկավար եմ, ինքնաբավ մարդ, ում ամբիցիաները այլևս պաշտոններն ու բարձր դիրքերը չեն գրգռում...

Ի վերջո, տարօրինակ կլիներ, որ երկրի առաջատար մեդիա - ըներություններից մեկի ղեկավարը մտածեր մունիցիպալ կառավարման մասին...

Այս պահին Նոյեմբերյանի տարածաշրջանի բոլոր համայնքներում նորմալ, բանիմաց ու երիտասարդ կադրեր են առաջադրվել, ես բոլորին շնորհավորում եմ՝ քաղաքական մեկնարկի համար, մաղթում եմ արդյունավետ քարոզարշավ... Ցանկացած ընտրությունից յուրաքանչյուրս պետք է ձգտենք դուրս գալ հասունության նոր քննություն հանձնած...
Ինքս կհետևեմ, որպեսզի ընտրություններն անցնեն օրինականության և բարոյականության շրջանակներում: Ամենօրյա կապի մեջ եմ հիմնական թեկնածուների հետ, մթնոլորտը, փառք Աստծո, նորմալ է և հուսադրող...

Ի վերջո, ովքեր էլ կղեկավարեն մեր համայնքները՝ կփորձենք օգնել, ինչպես նաև կիրառել հասարակական վերահսկողության մեխանիզմներ... Մենք այստեղ ենք ապրում, և այդ հանգամանքը չի կարող անտեսվել որևէ մակարդակի իշխանության կողմից...

Այսքանը...