Ասում էր` եթե գնամ, կտխրե՞ս. անհետ կորած համարվող Վահեի մայրը մանրամասներ է պատմում

Sputnik.am-ը գրում է.

Անհետ կորած համարվող 14-ամյա Վահե Ապիկյանը տանը մի քանի անգամ ասել է, որ ցանկանում է վանական դառնալ ու նաև հարցրել է, թե ինչպես կարձագանքեն ծնողները, եթե ինքը գնա տնից։ Sputnik Արմենիային այս մասին պատմեց Վահե Ապիկյանի մայրը` տիկին Գայանեն։

Ավելի վաղ հայտնել էինք, որ Վահեն հուլիսի 29-ին տնից դուրս է եկել և այլևս չի վերադարձել։ Ավելի ուշ հայտնի դարձավ, որ տղան Երևանի Սուրբ Սարգիս եկեղեցի է հաճախել։ Նա տանը գրություն է թողել, որ ցանկանում է դառնալ ճգնավոր` հրաժարվելով աշխարհիկ կյանքից։ Տնից Վահեն միայն իր եկեղեցական համազգեստն է վերցրել։

«Երեկ առավոտվանից տեղյակ չենք` որտեղ է։ Ժամը 10։00-ի սահմաններում դուրս է եկել տնից, ես էլ աշխատանքի էի։ Երևան–Գողթ երթուղու (Երևանի Գայի պողոտայի ավտոբուս տերմինալից է ուղևորվում.խմբ.) ավտոբուսի վարորդը զանգել է մեզ ու հայտնել, որ տարել է դեպի Գողթ, ու երեխան իջել է Գողթի 2-րդ լցակայանի մոտ։ Տեսախցիկներով քիչ առաջ տեսանք, որ նա ջուր է խմել ու քայլելով գնացել է դեպի սարեր։ Հեռախոսը տանն է թողել։ Նայեցինք, որ ինտերնետով փնտրել է Հավուց Թառ վանական համալիրը (Գառնի գյուղից արևելք է գտնվում. խմբ.)։ Ես չգիտեմ` ինքն ինչպես է բարձրացել կամ բարձրանալու այնտեղ, քանի որ շատ ուղիղ լեռ է այդտեղ, կարող ես սայթաքել, չնայած մեքենայի ճանապարհ կա»,– ասաց մայրը։

Տիկին Գայանեն պատմեց, որ Վահեն նամակում գրել է` իրեն չսպասեն. երբեք չի վերադառնալու տուն։ Նաև նշել է, որ փնտրելու դեպքում էլ փախչելու է։ Մայրը նշեց նաև, որ տատիկը «Վարք սրբոց» գիրքն է տվել կարդալու (նկարագրվում են սրբերի երկրային կյանքը և գործերը, ինչպես նաև պատմություններ են հավատքի համար կրած հալածանքների և տանջանքների մասին. խմբ.)։ Պարբերաբար ասել է, որ ուզում է եկեղեցում ծառայել, ծնողներն էլ դեմ չեն եղել, նույնիսկ պետք է ճեմարանում սկսեր սովորել։ Մայրը վստահեցրեց` որդին երբևէ չի ասել, որ ուզում է ճգնավոր դառնալ։

«Ինքը հետը միայն 3 կտոր հաց է վերցրել ու դուրս եկել տնից, դա էլ էր նամակում նշել։ Ուղղակի Վահեի հեմոգլոբինը ցածր է, ես իրեն հատուկ սննդակարգով էի պահում, չուտելու դեպքում կրկին կիջնի, ու կարող է խնդիր առաջանալ, շատ նիհար է։ Ինքը տանը մեկ–մեկ ասում էր` «ես որ գնամ տնից, ի՞նչ կանես», «որ իմանաս Աստծո մոտ եմ, ո՞նց կընդունես», «որ ինձ չտեսնես, ի՞նչ կանես»։ Ես էլ ասում էի, որ կտխրեմ, կտանջվեմ, կլացեմ ու կտառապեմ, եթե գնա ու ես իր գտնվելու վայրը չիմանամ»,– ասաց տիկին Գայանեն։