Ծանոթ ու միաժամանակ անհայտ …Մարնիեր լիկյոր

Marnier ապրանքանիշի տակ լիկյորներն առաջին անգամ հայտնվել են 1827 թվականին, երբ ոմն Ժան Բապտիստ Լապոստոլ բացել է իր փոքրիկ թորման գործարանը Փարիզի մերձակայքում գտնվող Նոֆլ-լե-Շատո փոքրիկ քաղաքում: Նույն թվականին նա սկսել է արտադրել իր առաջին, այն ժամանակ դեռ անանուն լիկյորը: Այսօր այդ 40 աստիճան թնդության լիկյորը հայտնի է որպես Cherry Marnier: Հենց սկզբից դրա արտադրության համար օգտագործվել է բալի որոշակի տեսականի` Գրիոտ բալը: Գործարանում բալը սեղմում են, հետո թրջում։ Այնուհետև այն թորվում է, որպեսզի ստացվի բալի այն բուրավետ էսենցիան, որը լիկյորի հիմքն է: էսենցիային խառնում են շաքարավազ և մի քանի ամիս հնեցնում տակառներում։

Մարնիեր լիկյորների պատմության հաջորդ կարևոր իրադարձությունը 1876 թվականին թորման գործարանի հիմնադրի և Լուի-Ալեքսանդր Մարնիեի թոռնուհու հարսանիքն էր: Լինելով ժառանգական գինեգործների ընտանիքից Լուի-Ալեքսանդրը, ի թիվս այլ բաների, լավ տիրապետում էր լիկյորների արտադրությանը: Նրա ազգանունն էլ դարձել է ապրանքանիշի անվանումը 1880 թվականին, երբ նա ստեղծել է այն լիկյորը, որը ներկայումս հայտնի է որպես Grand Marnier Cordon Rouge: Դա, թերևս, Մարնիեր ապրանքանիշի ամենահայտնի լիկյորն է: Հենց այդ ժամանակվանից էլ այդ թորման գործարանի լիկյորները սկսել են կրել Grand Marnier անունը։

Ինքը՝ Grand Marnier Cordon Rouge լիկյորը, պատրաստվում է կոնյակից, որում թրմված են Բիգարդիա տեսակի նարնջի կեղևները: Այդ նարինջները հավաքվում են չհասունացած, կեղևը չորացնում են, որից հետո երեք շաբաթ թրմում են կոնյակային սպիրտի մեջ։ Ստացված էսենցիան զտվում է, թորվում և վեց ամիս փակվում տակառներում։ Ավելին, արտադրության մեջ օգտագործվող կոնյակն ինքնին նույնպես հասարակ չէ։ Այն պատրաստվում է միայն Ugni Blanc խաղողից և միայն Կոնյակի շրջանից։ Նախքան լիկյորի հիմք դառնալը, սպիրտը կրկնակի թորում են և հնեցնում առնվազն երեք տարի։ Այս նշված բաղադրատոմսն անփոփոխ է մնացել ավելի քան 130 տարի: Այսպիսով, ինչպես տեսնում եք, անվանման մեջ Grand նախածանցը դատարկ բառ չէ։

Անվան մասին, Լուի-Ալեքսանդրը սկզբում իր լիկյորն անվանել էր Curacao Marnier, բայց դա չէր արմատավորվել։ Ինչպես ասվում է լեգենդում, լիկյորի ժամանակակից անվանումը՝ Grand Marnier, նրան տվել է գինեգործի մտերիմ ընկեր Սեզար Ռիցը, նույն այն անձը, ով հիմնադրել է աշխարհահռչակ Ritz-Carlton հյուրանոցների ցանցը: Առաջին անգամ փորձելով լիկյորը Սեզարն այն անվանել է Grand։ Լուի Մարնիերին դուր է եկել այդ անունը, և այն համահունչ է եղել նաև շքեղ Ritz հյուրանոցի հետ, որտեղ լիկյորը ներառված էր տեսականու մեջ։

Այսօր Մարնիեր լիկյորներն այլևս չեն արտադրվում Նոֆլ-լե-Շատո քաղաքում: Հին գործարանը փակվել է, քանի որ այն գտնվում էր քաղաքի կենտրոնում, ինչը չի համապատասխանում ֆրանսիական օրենսդրությանը: Սակայն լիկյորի բաղադրատոմսը մնացել է անփոփոխ։

Կ. Խաչիկյան