Ծանոթ ու միաժամանակ անհայտ … Լիկյոր Թիա Մարիա

Tia Maria կոչվող լիկյորը, որը թարգմանվում է որպես Մորաքույր Մարիա, այսօր ժողովրդականություն է ձեռք բերել իր հայրենիքից՝ Ջամայկայից էլ շատ հեռու: Այն հայտնի է ինչպես Ամերիկաներում, այնպես էլ Եվրոպայում: Այդ սև-շագանակագույն ըմպելիքն ունի հարուստ սուրճի և վանիլի նուրբ բույր, ինչպես նաև քաղցր համ՝ երկար հետհամով:

Այդ յուրահատուկ լիկյորը պատրաստելու համար ջամայկացիներն օգտագործում են շատ թանկ սուրճի հատիկներ, որոնք աճեցվում են լեռներում, մուգ հինգ տարվա հնեցման ռոմ, շաքար (իհարկե եղեգնաշաքար) և տարբեր համեմունքներ։ Մեր օրերում այդ լիկյորի ալկոհոլի պարունակությունը կազմում է 26,5 % (ի սկզբանե լիկյորի թնդությունը կազմում էր 31,5 %)։

Թիա Մարիան դարավոր պատմություն ունի։ Մասնավորապես, խմիչքի ծագման հարցում պատմվում է մի գեղեցիկ լեգենդ գաղութարարների և Իսպանիայից եկած մի գեղեցիկ ազնվականուհու մասին։ Ամեն ինչ սկսվել է 17-րդ դարում, այն ժամանակ, երբ ծովերը պատկանում էին ծովահեններին, և կար մշտական ​​ռազմական առճակատում եվրոպական ծովային տերությունների միջև: Ջամայկա կղզում մի երիտասարդ իսպանուհի կառավարում էր բազմաթիվ պլանտացիաներից մեկը և հերթական ռազմական հակամարտության ժամանակ նա և իր սպասուհի Մարիան ստիպված էին փախչել կղզուց: Չիմանալով, թե ինչպես շնորհակալություն հայտնել տիրուհուն իրեն փրկելու համար, Մարիան նրան տալիս է իր ունեցած միակ արժեքավոր բանը՝ անսովոր լիկյորի բաղադրատոմսը: Ավելի ուշ տիրուհին այդ լիկյորն անվանել է հենց Մարիայի պատվին։

Գեղեցիկ լեգենդ է, բայց, ինչպես հաճախ է պատահում, կա ավելի առօրյական պատմություն: Եվ դա վերաբերում է մեզանից ոչ այնքան հեռու ժամանակներին։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Ջամայկայում բնակվող Քեննեթ Էվանսն է լիկյորի բաղադրատոմս հորինել, որը հիմնված էր ռոմի և սուրճի հատիկների վրա և տեղում էլ կազմակերպել է դրա արտադրությունը։ Չնայած սա խմիչքի ծագման պաշտոնական պատմությունն է, բայց կան որոշ անհամապատասխանություններ: Մասնավորապես, կան փաստաթղթեր, որոնք վկայում են այն մասին, որ Tia Maria International Limited ընկերությունը գրանցված է եղել դեռ 1929 թվականին։ Այնուամենայնիվ, Մորաքույր Մարիա լիկյորը գոյություն ունի, և դրա ծագման վերաբերյալ որոշ հարցեր միայն խթանում են ալկոհոլային խմիչքների սիրահարների հետաքրքրությունը:

Հարկ է նշել, որ Tia Maria-ի համը բավականին տարբերվում է մեքսիկական Kahlua սուրճի լիկյորից: Նախ, այն նկատելիորեն ավելի քաղցր է և ավելի քիչ խիտ: Երկրորդ հերթին Մորաքույր Մարիայի համն ավելի բարդ է և ներդաշնակ համեմունքների շնորհիվ, ինչը թույլ է տալիս այն օգտագործել որպես առանձին ըմպելիք, այլ ոչ միայն օգտագործել կոկտեյլներում։ Այն հիանալի է համադրվում նաև շոկոլադե աղանդերների և պաղպաղակի հետ:

Կ. Խաչիկյան