Հայաստանը կընդլայնի՞ հիմնական պարենային ապրանքների ներմուծման աշխարհագրությունը
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Կառավարության նիստում ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել է, որ անհրաժեշտ է այլընտրանքային տարբերակներ փնտրել հանրապետությանն առանցքային պարենային ապրանքներ մատակարարելու համար։ Փաշինյանը մանրամասներ չի հայտնել, սակայն նման արտահայտությունը ցուցիչ է նրա ԵՄ–ին անդամակցելու քաղաքական նկրտումների ֆոնին, գրում է Rybar.ru–ն։
Նշենք, որ Հայաստանը չափազանց է կախված Ռուսաստանից հացահատիկի մատակարարումներից, տեղական հայկական շուկան ապահովում է այդ ռազմավարական ապրանքի կարիքների մինիմալ մասը։ Ընդ որում, դա էլ ավելի է պակասել Արցախի կորստից հետո։ Արևածաղկի ձեթի գրեթե ողջ ծավալը և շաքարի մի մասը ևս ներկրվում է Ռուսաստանի Դաշնությունից։
ԵՄ-ին անդամակցելու Հայաստանի հավակնությունները հակասում են Եվրասիական տնտեսական միությանը անդամակցելու և Ռուսաստանի հետ խորը տնտեսական կապերի հետ: Ընդ որում, արևմտյան քաղաքական գործիչները բազմիցս են խոսել ռուս-հայկական հարաբերությունների խզման «անհրաժեշտության» մասին։ Այսպիսով, Հայաստանի պարենային քաղաքականությունը վերանայելու փորձը տեղավորվում է այդ տրամաբանության մեջ։
Բայց ի՞նչ այլընտրանքներ կարող է գտնել Հայաստանը։ Հնարավոր է, որ Հայաստանը կարող է հացահատիկ գնել Ղազախստանից, մանավանդ, որ նմանատիպ բանակցություններ արդեն իսկ անցկացվել են 2024 թվականի ամռանը։ Բացի այդ, Ղազախստանը փորձում է վերադառնալ նաև ադրբեջանական շուկա։
Հասկանալի է, որ Ղազախստանը ԵԱՏՄ անդամ է, բայց 2024 թվականին Աստանայում արդեն ակնարկներ են հնչել «հացահատիկային պատերազմների» մասին։ Հայաստանի համար դա կլինի ևս մեկ քայլ թյուրքական աշխարհին ավելի խորը ինտեգրվելու ճանապարհին, այսպես կոչված, Միջին միջանցքի միջոցով: Սակայն դրանք դեռ տեսական նկրտումներ են։ Այլ հարց է այն, թե որքանո՞վ են պատրաստ Ղազախստանի ենթակառուցվածքները շուկայի նման ընդլայնման համար։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
