«Հայոց պատմություն» առարկան այսուհետ կդասավանդվի «Հայաստանի պատմություն» անվամբ

Կառավարության որոշմամբ «Հայոց պատմություն» առարկան այսուհետ կդասավանդվի «Հայաստանի պատմություն» անվամբ։

ԿԳՄՍ նախարար Ժաննա Անդրեասյանը մանրամասնել է, որ ծրագրի բովանդակության մեջ հիմնականում շեշտադրվելու են պետականության վերականգնմանը, արժևորմանը և պահպանմանը վերաբերող փաստերը, պատմական իրողությունները, իրադարձությունները․ «Փոխվում է այդ իրադարձությունների և երևույթների մեկնաբանման մեթոդաբանական սկզբունքը, որը դառնում է պետության հետագա գոյության, զարգացման տեսանկյունից պատմական իրողությունների վերարժևորման դիտանկյուն։ Մասնավորապես, օրինակ, այս կերպ կարող են նորովի վերագնահատվել պատմական բոլոր այն իրադարձությունները, երբ տեղի է ունեցել պետության կորուստ՝ սովորողների մոտ ձևավորելով հնարավոր մարտահրավերների նկատմամբ ավելի վերլուծական, քննական հայացք, ինչպես նաև ամրապնդելով այն արժեքային կողմնորոշումը, որ պետությունը ժողովրդի և ազգի կազմակերպման բարձրագույն ձևն է, ու դա պետք է ամրապնդել։

Սովորողները հնարավորություն են ստանում նորովի վերաիմաստավորել բոլոր այն ժամանակահատվածները, երբ պետությունը և պետական համակարգը չեն գործել: Սովորողը կկարողանա համեմատել ու համադրել այն մարտահրավերները, որն ունեցել է հայ ժողովուրդը պետության բացակայության պայմաններում»,- ասել է նա։

Վարչապետը արձագանքելով նկատեց, որ ռազմավարության հիմքում դրված է պետականությունը, ոանկախությունն ու ինքնիշխանությունը։

«Պետք է արձանագրեմ, որ պետությունը բոլորովին ուրիշ մտածողությունն է ու մշակույթ, բոլորովին ուրիշ հայեցակետ է, և պետք է ուժ ունենանք խոսոտվանելու, որ այդ մտածողությունը միշտ ու ամենուր չէ, որ հասանելի է մեզ․ «Ո՞րն է տարբերությունը Հայոց պատմության և Հայաստանի պատմության․ Հայաստանի պատմությունը պետության գոյության զարգացման պատմությունն է, պետության չգոյության դրվագներով, իսկ Հայոց պատմությունը պետության չգոյությունն է պետության գոյության դրվագներով։ Սա կարևոր հայեցակարգային տրամաբանություն է»։

Ըստ վարչապետի՝ էոմոցիաների ժողվորդից պետք է ապահովվի տրանսֆորմացիան դեպի պետական ժողովուրդ։

Անդրեասյանը իր հերթին նաև անդրադարձավ անվանափոխության նկատմամբ հնչած քննադատություններին․ «Որոշ շրջանակների մոտ տպավորություն կա, որ առարկան վերանվանելով որևէ բան դուրս ենք թողնելու ու երեխաները չեն ուսումանասիրելու մեր պատմության ինչ-որ դրվագներ, բովանդակության կտորների դուրս թողման պնդումները կապ չունեն իրականության հետ»։