Փաշինյանի քաղաքականությունը ՀԱՊԿ-ի նկատմամբ. «Դուրս գալ չի կարելի մնալ»
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
ՀԱՊԿ-ի վերաբերյալ Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի վերջին հայտարարությունները հիշեցնում են «Չսովորած դասերի երկրում» խորհրդային հայտնի մուլտֆիլմից մի դրվագ, որտեղ գլխավոր հերոսի՝ անփույթ դպրոցականի ճակատագիրը, կախված էր նրանից, թե որտե՞ղ նա ստորակետ կդնի «կախել չի կարելի ներել» արտահայտության մեջ։ Ճիշտ է, ՀԱՊԿ-ի հետ կապված Փաշինյանի դիրքորոշման դեպքում «դուրս գալ չի կարելի մնալ» արտահայտությունն է, և նա միտումնավոր ստորակետը չի դնում պահպանելով այդ արտահայտության անորոշությունը, գրում է rossaprimavera.ru-ն:
Փաշինյանը շարունակում է անորոշ արտահայտություններ հնչեցնել, և նրա հայտարարությունների արդյունքում ստացվել է հետևյալ պատկերը: Նախ, Հայաստանը չի վերադառնա ՀԱՊԿ, այսինքն նա այլևս կազմակերպությունում չէ։ Երկրորդ հերթին Հայաստանը դեռ չի գնացել այդ քայլին, այսինքն դեռ ՀԱՊԿ-ում է։ Երրորդն այն է, որ Հայաստանը դուրս կգա ՀԱՊԿ-ից, բայց չի ասի թե երբ։
Ոչ միայն լրատվամիջոցները, իշխանական պատգամավորները, մարդիկ այլ նաև ՌԴ ԱԳՆ-ն ոչինչ չի հասկանում։ ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղար Իմանգալի Տասմագամբետովը նույնպես հույս ունի, որ Փաշինյանը կհստակեցնի իր դիրքորոշումը:
Այս ամենի առումով ցուցիչ է ՀԱՊԿ-ի վերաբերյալ Փաշինյանի հայտարարությունների և գործողությունների պատմությունը։ Դեռևս Փաշինյանի իշխանության գալուց առաջ խորհրդարանական «Ելք» խմբակցության կազմում էր նա 2017 թվականին հայտարարել ՀԱՊԿ-ից դուրս գալու անհրաժեշտության մասին: Առանձին քննարկման է արժանի Նիկոլ Փաշինյանի օրոք ՀԱՊԿ-ի և Հայաստանի հարաբերությունների վատթարացման պատմությունը:
Բայց վերադառնալով այսօրվան, հարկ է նշել, որ ՀԱՊԿ-ի նկատմամբ Փաշինյանի քննադատությունը տեղի է ունենում հարաբերությունների «այլընտրանքային» ուղղությամբ զարգացմանը զուգահեռ։ Այսպիսով, վերջին հայտարարությունն այն մասին, որ «Հայաստանը դաշինք չի վերադառնա», հնչել է Երևանի և Վաշինգտոնի միջև ռազմավարական գործընկերության մակարդակով հարաբերությունների կառուցման փաստաթուղթ ստորագրելու հաջորդ օրը։ Ակնհայտ է, որ Փաշինյանի այդ հայտարարությունն ուղղված է Արևմուտքին:
Հայաստանն իր պատրաստակամությունն է հայտնում շարժվել դեպի արևմտամետ ուղղություն, մասնավորապես՝ դեպի ԱՄՆ և Ֆրանսիա։ Իսկ այն, որ ՀԱՊԿ-ից դուրս գալու ուղղությամբ պաշտոնական շարժումներ չեն արվել, հուշում է, որ Փաշինյանը հասկացել է, որ եթե Հայաստանը գնում է դեպի ԱՄՆ (իսկ որտեղ ԱՄՆ է, այնտեղ էլ ՆԱՏՕ-ն է), ապա նրա տարածաշրջանային անվտանգության երաշխավորը դառնում է Թուրքիան, և դա դրանից բխող բոլոր հետևանքներով։ Այն գիտակցումը, որ ՆԱՏՕ-ն չի կռվի Թուրքիայի դեմ Հայաստանի համար, իսկ Եվրամիության հետ բարեկամությունը չի երաշխավորի երկրի անվտանգությունը, պետք է Փաշինյանին հուշի, թե ինչպե՞ս պետք է հարաբերություններ կառուցել Ռուսաստանի և ՀԱՊԿ դաշնակիցների հետ։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
