Քրեական հոդված, որ գործում է միայն ի օգուտ իշխանության

Աննա Հակոբյանին ու դստերը Ծիծեռնակաբերդում «Նիկոլ դավաճան», «Նիկոլ ցեղասպան» արտահայտություններով դիմավորելու դեպքի առթիվ հարուցվել է քրեական վարույթ։ Քննչական կոմիտեի մամուլի պատասխանատու Գոռ Աբրահամյանը 1or.am-ին ասաց, որ կա 7 ձերբակալված, իսկ վարույթը հարուցված է ատելութան խոսք տարածելու հոդվածով։ 
1or.am -ի տեսախցիկը ֆիքսել է, որ ԱԺԲ բոլոր անդամներն էին վերոնշյալ և այլ արտահայտություններով վանկարկումներ անում, թե ինչպես և ինչ սկզբունքով են ընտրվել հենց այդ յոթն, ում անունները Գոռ Աբրահամյանի խոսքով՝ դեռևս հրապարակման ենթակա չէ, ևս հայտնի չէ։ Թե վարույթն ի՞նչի համար է նախաձեռնվել, կա քաղաքական դրդապաճառ և այլն, ԱԺԲ-ն և տարբեր մասնագետներ արդեն հնչեցրել են իրենց գնահատականները։ Այստեղից նաև պարզ է դառնում, թե ոստիկաններն ինչո՞ւ էին առանձնակի դաժանությամբ բերման ենթարկում ԱԺԲ անդամներին մայրաքաղաքում բողոքի ակցիաների ժամանակ։ Ատելության խոսքի տարածում հոդվածով մեղադրանք է առաջադրված նաև լուսահոգի Արմեն Գրիգորյանին, որը մահացավ դատարանի դահլիճում, դա նաև Նարեկ Մալյանի և օրերս ձերբակալված, ապա խոշտանգման ենթարված Սամվել Վարդանյանի գործով ընտրված քրեական հոդվածն է։ Ինչո՞ւ է այն աշխատում միայն իշխանության նկատմամբ «ատելության խոսքի» տարածման դեպքում։ Դեռ 2018 թվականի իշխանափոխության օրերին Նիկոլ Փաշինյանն ու իր թիմակիցները նախկին իշխանության անդամների կեղծ դագաղներով էին շրջում քաղաքում, սև ժապավեններ փակցնում նրանց բակ ու  փողոցներում։ Հայհոյախառն արտահայտություններ էին հնչեցնում նրանց հասցեին, նույնիսկ իշխանական պատգամավորների հեռախոսահամարները հրապարակվեցին, որ քաղաքացիները զանգահարեն և իրենց մտքի եկածն ասեն նրանց։ Այդ մասով նույնիսկ վարույթ չնախաձեռնվեց։ Այն ժամանակ դա ազատ խոսքի դրսևորում էր։ Իշխանափոխությունից հետո ի հայտ եկավ ինչ-որ խումբ՝ «Հեղափոխության պահապաններ» անունով, որ ցանկացած այլ կարծիք ունեցող քաղաքացու վիրավորում էր, թիրախավորում։ Նրանք ևս մնացին անպատիժ։ 2022 թվականին փոխված քրեական օրենսգրքով իշխանությունը ստեղծեց այս հատուկ հոդվածը, որի անունը դրեցին ատելության խոսքի տարածում, բայց լրագրողներին մարմնավաճառներ անվանած և իրեն Նիկոլ Փաշինյանի ուսապարկ համարող ՔՊ պատգամավոր Վահագն Ալեքսանյանն այս հոդվածով պատասխանատվություն չկրեց։ Նույնը եղավ այժմյան ԱԺ փոխնախագահ Հակոբ Արշակյանի և լրագրող Փայլակ Ֆահրադյանի գործով, երբ կար ակնհայտ ծեծի ենթարկելու տեսագրությունը, սակայն գործը կարճվեց հանցակազմի բացակայության հիմքով։ Լրագրող Անի Գևորգյանին նույնիսկ սպառնացին իր երեխայով։ Նրա և «Առավոտ» օրաթերթի լրագրող Հռիփսիմե Ջեբեջյանի հասցեին ինչ սպառնալիք և ատելության խոսք ասես, որ չտարածվեց։ Խաչատուր Սուքիասյանի անվան հետ կապվող լրատվականի լրագրողն այդ ատելության խոսքով դիմեց ընդդիմադիր պատգամավոր Ագնեսա Խամոյանին, կարելի է ասել, տևական ժամանակ հետապնդում էր Լևոն Քոչարյանին և այլն։ Ատելության խոսքով և նույնիսկ հայհոյանքով ցուցարարներին դիմեց ԱԺ նախագահ Ալեն Սիմոնյանի մայրը, ինքը՝ Սիմոնյանը, թքեց քաղաքացու դեմքին։ Շարքը կարելի է անվերջ շարունակել։ Ստացվում է, որ քրեական կոնկրետ հոդվածը ոչ թե ատելության խոսքի տարածում է առհասարակ, այլ՝ միայն իշխանականների նկատմամբ ատելության խոսքի տարածումը։ Իշխանականների դեպքում ատելությունը, վիրավորանքը, հայհոյանքը, թքելը պարզապես քաղաքական գնահատական են, իսկ իրենց նկատմամբ շատ ավելի մեղմ քաղաքական քննադատությունը՝ քրեորեն պատժելի արարք։ Հենց այսպես են երկրում ծնվում քաղբանտարկյալներ, իսկ ավելի ուշ՝ քաղաքացիները կորցնում են իրավապահ համակարգի նկատմամբ վստահությունը, որի ծնունդն էլ մի օր դառնում են քաղաքացիական պատերազմն ու իշխանափոխությունը։ Այս իշխանությունն արեն երկու փուլ անցել է։