Նոր դավադրություն Հայաստանի դեմ. Լավրովը բացեց փակագծերը
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Նախօրեին Մոսկվայում` Հայաստանի, Ռուսաստանի և Ադրբեջանի արտգործնախարարների եռակողմ բանակցություններից հետո Ռուսաստանի արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովը մի շարք արտահայտություններ է արել, մասնավորապես նշել է, թե հայկական կողմում առկա է այն ըմբռնումը, որ անհրաժեշտ է համոզել Լեռնային Ղարաբաղի հայերին շուտափույթ կերպով հանդիպումներ անցկացնել ադրբեջանական ներկայացուցիչների հետ, այն իրավունքների համաձայնեցման մակարդակով, որոնք բխում են համապատասխան օրենսդրությունից, միջազգային պարտավորություններից՝ ներառյալ ազգային փոքրամասնությունների իրավունքների ապահովման մասին բազմաթիվ միջազգային կոնվեցիաները։
Ըստ Լավրովի՝ ադրբեջանական կողմը փոխադարձության սկզբունքից ելնելով պատրաստ է նույնանման երաշխիքներ տրամադրել իր տարածքում ապրող մարդկանց։ Հայերն այդ բոլոր կոնվենցիաների կիրառման առումով պատրաստ են նույնն անել այն մարդկանց պարագայում, որոնք ապրում են Հայաստանի Հանրապետությունում։
Հայաստանի Հանրապետությունում ներկայումս ապրող որևէ ազգային փոքրամասնություն որևէ խտրականության չի ենթարկվում, առավել ևս անհանր է մտածել, որ Ադրբեջանի իշխանություններին կարող էր մտահոգել Հայաստանում ապրող եզդիների, ասորիների կամ քրդերի ճակատագիրը։ Խոսքը, ըստ ամենայնի, «Արևմտյան Ադրբեջան» կոչվող եզրույթի մասին է։ Արդեն մեկ տարուց ավելի Ադրբեջանի նախագան Իլհամ Ալիևը շրջանառության մեջ է դրել մի թեզ, ըստ որի Հայաստանում մինչև արցախյան շարժումն ապրող մի քանի հարյուր հազար ադրբեջանցիները պետք է վերադառնան Հայաստան, և Սերգեյ Լավրովի փոխադարձության սկզբունքի մասին այս հայտարարությունը թերևս վկայում է, որ Ադրբեջանը պահանջում է Լեռնային Ղարաբաղում ապրող մարդկանց երաշխիքներ տրամադրելու դիմաց, Հայաստան վերադարձնել բոլոր այդ ադրբեջանցիներին։
Բնականաբար նման բան անհնար է Հայաստանում որևէ մեկը չի համաձայնի կողք կողքի ապրել ադրբեջանցու հետ, այդ դեպքում արդեն Փաշինյանը ստիպված կլինի հայտարարել, թե պարտադրված է արցախից տարհանել 120 հազար բնակիչներին։ Թե ինչ հետևանքներ դա կարող է ունենալ, երբ 120 հազար տնավեր արցախցիներ հայտնվեն Հայաստանում, թերևս նույնիսկ ասելու կարիք չկա։
Այն, որ դա քաղաքական և քաղաքացիական լուրջ ցնցումների է հասցնելու Հայաստանը, որևէ մեկը չի կասկածում։ Մինչդեռ Նիկոլ Փաշինյանը սեփական անվտանգության երաշխիքների դիմաց պատրաստ է ոչ միայն այս, այլև ցանկացած այլ զիջման գնալ, միայն թե Ռուսաստանը միջազգային հանրությունն ու Ադրբեջանն ապահովեն իր և իր ընտանիքի անվտանգությունը։ Իսկ թե ովքեր են ապահովելու նույն այդ Նիկոլ Փաշինյանին միամտաբար, կամ հենց կանխամտածված հավատացածների անվտանգությունը, որևէ մեկը չի երաշխավորելու, այդ մարդիկ մնալու են դեմ հանդիման տնավեր եղած հարյուր հազարավոր հայերի դեմ։
Սուսաննա Գրիգորյան
