Երբ լռում է «չորրորդ իշխանություն»-ը

«Առավոտ» լրատվականը դարձել է հակերային հարձակման զոհ: Ջնջել են յութուբյան ալիքի տեսանյութերը և այլն: Իսկ ինչո՞ւ հենց «Առավոտ»-ը: Առնվազն երկու պատճառ կա: Նախ լրատվականը հրապարակեց մի հետաքննություն, որտեղ նշվում էին, թե իշխանական պատգամավորներն իշխանափոխությունից հետո, որքան ունեցվածք են ձեռք բերել: Նախորդ օրն էլ Նիկոլ Փաշինյանի ասուլիսում լրատվականի լրագրողը մեջբերեց Փաշինյանի նույն հարցի վերաբերյալ տարբեր դիրքորոշումներ և հարցրեց, թե ո՞վ է օրիգինալ Նիկոլ Փաշինյանը: 

Սա մեդիա դաշտի դեմ հերթական քայլն է, որն ուղղված է սահմանափակելու, կաշկանդելու մեդիայի  աշխատանքը: Այս քայլով արդեն մեդիա դաշտը պետք է կաշկանդված լինի ասուլիսում հարց տալուց կամ լրագրողական հետաքննություն անցկացնելուց: 

Այս իշխանությունն իր նախորդներին մեղադրում էր Ա1+ հեռուստաընկերությունը փակելու մեջ՝ պնդելով, որ այն մամուլի ազատության դեմ քայլ էր: Նշում էին, որ Ռոբերտ Քոչարյանի կառավարման տարիներին ՀՀ-ում  սպանվեց լրագրող Տիգրան Նաղդալյանը: Իհարկե, հատկապես վերջին իրողությունն իրապես անդառնալի է: Իսկ ինչ է արել և շարունակում անել այս իշխանությունը: Նրանց գործունեության 5-ամյա ընթացքում ՀՀ-ում փակվել է Արմնյուզ, Հ2, Երկիր մեդիա հեռուստաընկերությունները, որի արդյունքում բազմաթիվ քաղաքացիներ կորցրել են իրենց աշխատանքը:

Առաջատար մեդիա դաշտը կրճատել և շարունակում է կրճատումների շղթան, քանի որ իշխանությունը գրեթե ամենօրյա ռեժիմով օրենսդրական փաթեթներ է բերում ԱԺ, որը ֆինանսական մեծ ազդեցություն է թողնում մեդիա ոլորտի վրա: Գովազդի մասին օրենքի նախագծի փոփոխություններով, որով արգելվեց բուքմեյքերների գովազդն էլեկտրոնային մեդիայով, ռազմական դրության մասին օրենքն էլ սահմանում է, որ ռազմական դրության ժամանակ պետությունն իրավասություն է ստանում արգելափակել մեդիայի աշխատանքը և այլն: 

Մի կողմից էլ իշխանության ներկայցուցիչները  բացահայտ անհարգալից են վերաբերում լրատվականների ներկայացուցիչներին: Օրինակ՝ Ազգային ժողովում անգամ աթոռները հանվեցին, որոնց վրա լրագրողները նստում էին, քանի որ ինչ-որ անձանց նստելու ձևը դուր չէր եկել ԱԺ նախագահին, սահմանափակեցին մեդիայի աշխատողների ազատ տեղաշարժն ԱԺ-ում, պատգամավորները մեկ անգամ չէ, որ վիրավորել են լրագրողների, ձեռքից վերցրել են խոսափողը, հեռախոսը և այլ բազմաթիվ դեպքեր: Երբ  ոլորտը լռում և հանդուրժում էր սա, դա բերեց նրան, որ այսօր հստակ գիտակցելով, որ պարզ է լինելու պատվիրատուի իրական դեմքն ու նպատակները, միևնույն է, գնացին դրան և վերացրին մասնագիտական կոնտենտը:

Երբ լռում է մի ոլորտը, որի ձայնն ամենաբարձրը կարող է հնչել, ով չորրոդ իշխանություն է, լինում է այն ինչ եղավ և այն շարունակվելու է: Լրագրողն իր տեղը զիջում է ֆեյքերին, որը ևս հերթական ինստիտուտի կազմաքանդում է:

Աննա Ավետիսյան