Ադրբեջանի պահանջն այն է, որ կատարվի իշխանությանն առաջադրված բոլոր պահանջները. Հայկազուն Ալվրցյան

Մարտի 5-ին ադրբեջանական դիվերսիոն հարձակումը  հանրությունը կապում է Վազգեն Սարգսյանի ծննդյան օրվա հետ և որոշները նույնիսկ հայտարարում էին, որ թշնամին անգամ Սպարապետի հիշատակից է վախենում:

Այն, որ Ադրբեջանը սարսափում է Վազգեն Սարգսյանի և 1-ին պատերազմի մի շարք հերոսների նույնիսկ անունը լսելուց մեկ անգամ չէ, որ ապացուցել է: Սպարապետի հետ կապված վերջին օրինակը՝ Շուշիում նրա կիսանդրին պղծելն էր, որն առաջինն արեցին Շուշին ստանալուց հետո: 44-օրյա պատերազմում, դրանից առաջ և հետո խորհրդանշանների դերը մեծացավ և կարծես ամեն ինչ կապվում է օրերի հետ և պայմանավորվում այս կամ այն բանով: Օրինակ՝ Շուշիի հանձնում՝ Ադրբեջանի դրոշի օրը, Քարվաճառի հանձնում՝ Մոնթեի ծննդյան օրը և այլն: 

Այս տեսանկյունից հատկանշական է, որ մարտի 5-ը նաև Սամվել Բաբայանի ծննդյան օրն է, որը դեմ չէ Արցախն Ադրբեջանի կազմում տեսնելուն և շատ բարյացկամ է տրամադրված թշնամու նկատմամբ:

Նշանագետ, հայագետ Հայկազուն Ալվրցյանն այստեղ խորհրդանշական ոչ մի բան չի նկատում: «Պարզապես համընկնում է և վերջ: Ես կարծում եմ, որ սա մի մեծ ծրագիր է: Հայաստանի վարչապետի ամեն հանդիպումից, բանակցությունից հետո անպայման նմանատիպ մի քայլ լինում է՝ սահմանին մարդ է սպանվում, ինչ-որ սադրանք է լինում և այլն: Այսինքն՝ նրանք ուզում են հասկացնել, որ իրենց համար որևէ նշանակություն չունի այդ հանդիպումների և դատարանների որոշումները: Խնդիրն իրենց համար մեկ լուծում ունի՝ Արցախի հանձնում:

Եթե տարեկան մեկ-երկու նման դեպք լինի, այն էլ որևէ մեկի ծննդյան կամ հաղթանակի օրը, ապա  կարող ենք կապել խորհրդանշանների հետ, բայց սա այդ դեպքը չէ: Նման  բաներ լինում են նաև Հայաստանի ղեկավարության անհեթեթ հայտարարություններից հետո: Ադրբեջանցիներն այդ քայլերով ուղերձ են ուղարկում՝ որևէ հույս չունենաք, որևէ կազմակերպության վրա հույս չդնեք, որևէ մեկը ձեզ չի փրկի: Ադրբեջանի պահանջն այն է, որ կատարվի իշխանությանն առաջադրված բոլոր պահանջները: Ցանկանում են ամբողջ հայության կապիտուլացիան՝ Արցախից հրաժարում և նախնական Զանգեզուրի միջանցքի տրամադրում»,- լրատվականի հետ զրույցում եզրափակեց Հայկազուն Ալվրցյանը: 

Աննա Ավետիսյան