Դատական համակարգն իշխանության թիրախում է

Քաղաքակիրթ աշխարհում ժողովրդավար է համարվում այն երկիրը, որի արդարադատությունն անկախ է իշխանությունից: 2018թ-ին այս իշխանությունը հենց դա էր խոստանում, սակայն 2019թ-ին անձամբ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարեց, որ չկա մի դատավոր, որ իր ասածին կասի՝ ոչ: Իսկ, եթե դատարաններին էլ չեն ասում ինչ անեն, ապա իրենց ոչ թե անկախ, այլ անտեր են զգում: Ամիսներ անց արդեն դատարանների անկախությունը սահմանափակելու համար կոչ արեց շրջափակել դատարանները, որոշ ժամանակ անց  դատավորներն էլ ճամբարների բաժանվեցին՝ «վնգստացող» և անկախ՝ արդեն իշխանության պատկերացմամբ: Հստակ տարանջատելու համար, թե ովքեր են «վնգստացող» դատավորները, որշեցին անցկացնել վեթինգ կոչվածը, սակայն, հասկանալով, որ իրենց պատկերացմաբ «անկախ» դատավորները ևս հայտվում են այդ ցուցակում, գործընթացն արհեստականորեն հետաձգվեց:

Իսկ, քանի որ, այնուամենայնիվ, դատավորներն էլ են երբեմն կենդանության նշաններ են ցույց տալիս, նույնիսկ «անկախները»,  ֆիլտրվեցին կամակատարները և ստեղծվեց Մինչադատավարական և Հակակոռուպցիոն դատարանները: Առաջինը, ում պետք է կալանավորելու և երկրորդը՝ պատժելու համար, իսկ որոշումներն սկսեց խմբագրել Աննա Վարդապետյանը, ով այդ ժամանակ Նիկոլ Փաշինյանի օգնականն էր, իսկ հիմա գլխավոր դատախազն է:

Իսկ ինչ անել, իրապես անկախ և սեփական կարծիք ունեցող դատավորներից ազատվելու և համակարգն հլու հնազանդ դարձնելու համար՝ կարգապահական վարույթներ: Սա անկախ համակարգի վախճանի վերջին շտրիխն է: Յուրաքանչյուր շաբաթ գոնե մեկ դատավոր ենթարկվում է կարգապահական պատասխանատվության կամ լիազորություններն են դադարեցվում: Օրինակ, Աննա Փիլոսյանինը նրա համար, որ ընդդիմադիր հայացքներ ունեցող Ռուբեն Մելիքյանի կինն է, Զարուհի Նախշքարյանինն էլ նրա համար, որ ֆեյսբուքյան գրառմամբ դատապարտել է Փիլոսյանի լիազորությունների դադարեցումը և այլն: Այս երկու դատավորների լիազորությունների դադարեցման գործում, իհարկե, մեկ ընդհանուր կապ կա՝ ընդդեմ Անդրանիկ Քոչարյանի գործը, որով «Հայաստան» դաշինքի պատգամավոր Վահե Հակոբյանը պահանջում է հերքել զրպարտություն հանդիսացող  խոսքեր և ներողություն խնդրել: Այդ գործը նախ մակագրվել էր Փիլոսյանին, ապա Նախշքարյանին: Այս ամենով հանդերձ, կարգապահական վարույթները շարունակվում են, իսկ եթե այս անգամ էլ դատական համակարգն,  ի դեմս դատավորների ընկրկեց, ապա այս օպերացիան ևս հաջողված կարող են համարել, իսկ քաղաքացիները կորցնելու են համակարգի նկատմամբ հույսի վերջին նշույլը, հատկապես, եթե հաշվի առնենք, որ հիմա էլ մեծ վստահություն չկա:

Աննա Ավետիսյան