Արատավոր ավանդույթի շարունակությունը. առանցքային խնդիրներին տեղեկանում ենք դրսից

Վաղուց ձևավորված արատավոր ավանդույթի համաձայն՝ Հայաստանին և Արցախին վերաբերող կարևորագույն տեղեկությունները հայ հասարակությունն իմանում է ոչ թե սեփական իշխանություններից, այլ Ադրբեջանից կամ Ռուսաստանից։

Երեկ էլ Ռուսաստանի արտգործնախարար Սերգեյ Լավրովն իր ամփոփիչ ասուլիսում հայտարարել է, թե Արցախի և ադրբեջանի ներկայացուցիչները հանդիպել են, քննարկումներ են ունեցել ռուս խաղաղապահների ներկայությամբ։ «Լաչինի միջանցքի հարցը շուտով կկարգավորվի»,-հայտարարել էր Լավրովը։

Նա նաև մի շարք մեղադրանքներ էր հասցեագրել Հայաստանի իշխանությունների հասցեին, նշել, թե Լեռնային Ղարաբաղում ՀԱՊԿ առաքելությունը չեղարկելու որոշումը չի կայացվել, քանի որ հայ գործընկերները պահանջել են փաստաթղթում դատապարտել Ադրբեջանի գործողությունները։

Ավելին, Լավրովը Հայաստանի իշխանություններին մեղադրել էր Եվրամիությանը նախընտրություն տալու համար։ «Եթե եվրամիության առաքելությունը լինի առանց Ադրբեջանի համաձայնության, այն անարդյունավետ կլինի»,- ասել է Ռուսաստանի արտգործնախարարը։

Սերգեյ Լավրովի հայտարարությունները՝ հատկապես դրանց առաջին մասը, Արցախի և Ադրբեջանի ներկայացուցիչների հանդիպման վերաբերյալ, սառը ցնցուղ էր ողջ հասարակության համար, որևէ պաշտոնական տեղեկատվություն մինչ Լավրովի հայտարարությունը այդպես էլ չի եղել։ Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանը անվտանգության խորհրդի ընդլայնված նիստ է գումարել, որին մասնակցել են նաև Ազգային ժողովի քաղաքական ուժերի ներկայացուցիչները և նա այդ նիստում հաստատել է հանդիպման փաստը, տեղեկացրել, որ հունվարի 15-ին ռուսական կողմի միջնորդությամբ կազմակերպել է հաղորդակցություն ադրբեջանական կողմի հետ՝ ստեղծված իրավիճակի հանգուցալուծման նպատակով, սակայն Արցախն արտաքին աշխարհի հետ կապող միակ մայրուղու վերաբացման ուղղությամբ որևէ առաջընթաց չի արձանագրվել, դրա փոխարեն հունվարի 17-ին գազամատակարարման խաթարման հետևանքով ստեղծվել են նոր լրջագույն խնդիրներ։

Դրական է, Արցախի իշխանությունները փորձում են բանակցել Ադրբեջանի հետ և ինչ որ պայմանավորվածությունների հանգել։ Միակ խնդիրը, որը վերաբերում է պետական համակարգի նկատմամբ վստահության պակասին, դա հերթական անգամ տեղեկությունները ոչ թե հայկական պաշտոնական խողովակներով, այլ օտար երկրների ներկայացուցիչների բերանից իմանալն է, ինչը լրջորեն խաթարում է հանրային վստահությունը թե՛ Արցախի, թե՛ Հայաստանի պետական համակարգերի նկատմամբ։

Ալիտա Վրացյան