«Արևմուտքի կողմից Արցախի և ողջ Հայաստանի վերջնական հանձնման թատրոն է խաղարկվում»
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Politnavigator.net–ը գրում է, որ սկզբից դեկտեմբերի վերջին ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդում Ֆրանսիայի ներկայացուցիչները տապալեցին Արցախի շրջափակման անհապաղ վերացման և Լաչինի միջանցքի ազատման անհրաժեշտության մասին բանաձևի ընդունումը։ Այսինքն Փարիզը, որը հայտարարում է Երևանին իր հովանավորության ու հատուկ աջակցության մասին, ամեն ինչ արեց, որ չընդունվի այն ամենակարևոր փաստաթուղթը, որն անշուշտ կսառեցներ Անկարայի ու Բաքվի բորբոքումը։ ՄԱԿ-ում ՌԴ մշտական ներկայացուցչի առաջին տեղակալ Դմիտրի Պոլյանսկին խոսել է ԱԽ-ի կողմից վերջնական փաստաթուղթը մերժելու պատճառների մասին։ «Երևանի խնդրանքով այս գործընթացը համակարգվել է ֆրանսիացիների կողմից, որոնք անտեսել են ՌԴ առաջարկների ճնշող մեծամասնությունը, բայց հաշվի են առել Անվտանգության խորհրդի մյուս անդամների ուղղումները»,- ասել է Պոլյանսկին։
Այսինքն կոնսենսուս այդպես էլ չի ստացվել, և Հայաստանի ղեկավարությունը, բացահայտ սաբոտաժի այդ փաստով անհանգստանալու փոխարեն, ընդհակառակը, ողջունել է ԱԽ–ի նման որոշումը և Ֆրանսիայի դիրքորոշումը։ Իսկ հետո Նիկոլ Փաշինյանը ամանորյա ուղերձ է հղել քաղաքացիներին, որում ուղղակիորեն հայտարարել է Ռուսաստանի կողմից «դավաճանության» մասին։ Արդյունքում այնպիսի ուժեղ զգացողություն է, որ ոչ Փարիզին, ոչ Երևանին, ոչ Բաքվին, ոչ Անկարային, և առավել ևս Վաշինգտոնին հարկավոր չէ լուծել գոյություն ունեցող արհեստական ճգնաժամը, քանի որ դա դառնում է Մոսկվային Ղարաբաղից ու Հայաստանից դուրս մղելու գործիք։ Կարելի է անգամ եզրակացնել, որ նույնիսկ որոշակի թատրոն է խաղարկվում, երբ ողջ պատասխանատվությունը տեղափոխվում է Ռուսաստանի վրա։
Հետաքրքիրն այն է, որ ընդամենը մեկ շաբաթ առաջ ԵՄ դիտորդների գովազդված առաքելությունը հեռացավ Երևանից։ Այնպես որ, այդ «վերահսկիչները» որևէ հայտարարություն չարին և չհրապարակեցին իրենց առաքելության արդյունքները։ Ի վերջո, պարզվեց որ դա փուչիկ է, քանի որ ԵԽ–ը լուռ է, չնայած Արցախի շրջափակումը շարունակվում է մեկ ամիս, ԵՄ դիտորդական առաքելությունը ապահով և լուռ հեռացել է, իսկ Մակրոնը չի ստորագրել Ֆրանսիայի խորհրդարանի դատապարտող որոշումը։
Ստացվում է, որ հայերի փարիզյան «պաշտպանը» տարածաշրջանում ուժերի ողջ հավասարակշռությունը փոխելու դիմաց միայն հող է նախապատրաստել թուրքերին ու ադրբեջանցիներին հայերին հանձնվելու համար։
Միևնույն ժամանակ, Երևանի իշխող վերնախավը, խաղալով այս թատրոնը, փոխանակ Բաքվին և իր արևմտյան հովանավորներին դատապարտի, ընդհակառակը, ռուս խաղաղապահներից պահանջում է զենքի ուժով միջանցքից հեռացնել քաղաքացիական հագուստով ադրբեջանցի «բնապահպաններին», այսինքն փորձում է Մոսկվային ներքաշել արյունալի սադրանքի մեջ։ Միևնույն ժամանակ, Երևանը բացարձակապես անտեսում է այն փաստը, որ խաղաղապահ ուժերը պարզապես չունեն խաղաղ բնակչության դեմ զինված ուժ կիրառելու համապատասխան մանդատ, մանավանդ որ փակվել է ոչ թե հենց Լաչինի միջանցքը, այլ դրանից դուրս գտնվող երթուղին։ Ստացվում է, որ շրջափակումը միտումնավոր ձգձգվում է և՛ Երևանից, և՛ Բաքվից, ովքեր սպասում են, որ Ղարաբաղը հասած մրգի պես տապալվի սննդի, գազի և հոսանքի բացակայության պատճառով, և այդպիսով այդ խնդիրը վերջապես լուծվի ինչպես Փաշինյանի այնպես էլ Ալիևի համար: Ի վերջո, ազատական արևմտամետ ուժերը, այդ թվում Փաշինյանը, դեռ 2018 թվականի թավշյա հեղափոխության ժամանակ իշխանության գալուց առաջ էր Արցախը համարում բեռ։
Հետաքրքիր է այն, որ Լաչինի միջանցքի շուրջ այս տեղեկատվական-քաղաքական իրավիճակի սրման պահին Երևանը միաժամանակ հարաբերություններ է հաստատում Թուրքիայի հետ վերականգնելով երկրների միջև տրանսպորտային կապը։ Ստացվում է, որ շուտով տեղի կունենա հայ-թուրքական սահմանի ապառազմականացում, այսինքն զինաթափում և ամրացված գծերի լուծարում, և Երևանն այլևս Գյումրիի ռուսական ռազմակայանի կարիքը չի ունենա, ինչպես նաև խաղաղապահ կոնտինգենտի առկայությունը Արցախում։
Այսինքն մեր աչքի առաջ նախապատրաստվում է ոչ միայն Լեռնային Ղարաբաղի և նրա բնակիչների հանձնումը, այլ նաև իրականացվում է Հայաստանի վաճառքը ՆԱՏՕ-ի և հավաքական Արևմուտքի ծրագրերն իրականացնելու համար։ Եվ դա կլինի ոչ միայն թուրքական պրոտեկտորատը, այլ ԱՄՆ-ի ևս մեկ ֆորպոստը, որը կբաժանի Ռուսաստանը և Իրանը: Ի վերջո, պետք է հասկանալ, որ ռուսական ռազմաբազայի ու զինվորականների փոխարեն անգամ թուրք զինվորականները չեն գալու, այլ անգլո-սաքսերն ու ամերիկյան նոր կոնտինգենտն է վերահսկելու Անդրկովկասը։ Եվ դա ենթադրություն չէ, այլ միանգամայն իրական տարբերակ Հայաստանի արագ կապիտուլյացիայի դեպքում, որի իշխող վերնախավը վաղուց պարտվողական տրամադրություններ ունի և ցանկանում է ամեն կերպ հեռանալ Ռուսաստանից, չնայած դա հղի է հայերի ցեղասպանության և թուրքացման վտանգներով։
Այն, որ սա համատեղ թատրոն է, ցույց է տալիս այն, որ նույն արևմտամետ ուժերը երկու կողմից էլ մասնակցում են հակառուսական տեղեկատվական արշավներին։ ԵԱՀԿ-ում ԱՄՆ մշտական ներկայացուցիչ Մայքլ Քարփենթերը բարձրաձայն հայտարարել է Հայաստանին իբր սատարելու իր դիրքորոշման մասին ասելով, որ «ԱՄՆ-ը շարունակում է անհանգստանալ, որ Լաչինի միջանցքը արգելափակված է, ինչը լուրջ հումանիտար իրավիճակ է ստեղծում, և կոչ է հղվել Ադրբեջանին և Ռուսաստանին անհապաղ վերականգնել ճանապարհը»: Այսինքն, ինչպես Երևանը, այնպես էլ Վաշինգտոնը ջանադրաբար փորձում է Բաքվի հետ մեկտեղ Մոսկվային ներկայացնել որպես իրավիճակի մեղավոր, ինչը խոսում է մեկ սցենարի մասին։
Միևնույն ժամանակ, երկու երկրների սահմանին հրետակոծություններն ավելի հաճախակի են դարձել։ Դա ևս մեկ անգամ հստակ ցույց է տալիս, որ Փարիզի, Բրյուսելի, «դիտորդական» առաքելությունների, ԵԱՀԿ վերահսկիչ խմբերի և ԱՄՆ երաշխիքների միջնորդական ջանքերը չեն դադարեցնի արյունահեղությունը և սահմանների վերագծումը, եթե ռուս զինվորականները հեռանան տարածաշրջանից, իսկ հանրապետությունը դուրս գա ՀԱՊԿ-ից և ինտեգրացիոն այլ միավորումներից:
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
