«Մացո»-ի նշանակումը ցնցում է Փաշինյանի իշխանության հիմքերը
ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ
Տխրահռչակ դատավոր Մնացական Մարտիրոսյանի հակակոռուպցիոն դատարանի դատավոր առաջարկելու և առաջիկայում նշանակելու հանգամանքը սպառնում է լուրջ դիմակայության առիթ դառնալ արդեն իշխող ուժի շրջանակներում։
Մի կողմից Նիկոլ Փաշինյանն է իր չհաշվարկված և անհեթեթ որոշումներով, ինչպես նաև Մնացական Մարտիրոսյանի «հանցավոր ներուժը» սեփական իշխանության ամրապնդմանն օգտագործելու նկրտումներով, մյուս կողմից իշխանության մեջ գտնվող հատուկենտ մարդիկ, ինչպես նաև սորոսական կազմակերպությունների հետ կապ ունեցող պատգամավորները և հենց այդ կազմակերպությունները։
Երեկ մի խումբ կազմակերպություններ հայտարարություն են տարածել խիստ անընդունելի և դատապարտելի համարելով՝ Բարձրագույն դատական խորհրդի կողմից կոռուպցիոն հանցագործությունների քննություն իրականացնող դատավորների կազմում դատավոր Մնացական Մարտիրոսյանի ընտրությունը։
Այդ «իրավապաշտպանները» հիշեցրել են, որ Մնացական Մարտիրոսյանը հայտնի է որպես քաղաքական հնչեղ գործերով ներհրավված դատավոր ում դատավճիռներով դատապարտվել են 7-ի գործով Ալեքսանդր Արզումանյանը, Նիկոլ Փաշինյանը, 2006 թվականին Մնացական Մարտիրոսյանի վճռով է ազատազրկման դատապարտվել Արման Բաբաջանյանը, 2007-ին՝ Ժիրայր Սեֆիլյանը, 2017-ին՝ Գևորգ Սաֆարյանը և այլք։
Իհարկե իրավապաշտպանները որևէ կերպ չեն հիշատակել «Արար» հիմնադրամի համահիմնադիր, հասարակական, քաղաքական գործիչ Ավետիք Չալաբյանին, դատարանի Մնացական Մարտիրոսյանի դատաքննության ժամանակ դատարանի դահլիճում մահացած Արմեն Գրիգորյանին, նախկին իշխանություններից տարբեր ներկայացուցիչների, որոնք այսօր էլ հետապնդման են ենթարկվում Նիկոլ Փաշինյանի կողմից և նրանց գործերը քննում է ոչ այլ ոք, քան Մնացական Մարտիրոսյանը։
Ըստ իրավապաշտպանների՝ Մնացական Մարտիրոսյանի ընտրությունը ուղղակիորեն հակասում է 2018 թվականի թավշյա հեղափոխության արժեքներին ու արժեքային ընտրությանը՝ հաշվի առնելով, որ Հայաստանում համաժողովրդական շարժումը արդարադատության արատավոր բարքերի կոռուպցիայի և հալածանքների դեմ էր։ Իրավապաշտպանները փաստել են, որ նմանատիպ ընտրությունը դեմ է իշխանության կողմից Հայաստանի ժողովրդավարացման օրակարգին և հետևանք է իշխանության կողմից վեթթինգի ու անցումային արդարադատության տապալման, որի իրականացման անհրաժեշտությունը բազմիցս բարձրաձայնվել և հիմնավորվել է։
Այս կազմակերպությունները 2018–ի իշխանափոխությունից հետո գրեթե երբեք իրենց ձայնը չեն բարձրացրել Նիկոլ Փաշինյանի իրականացրած ապօրինությունների վերաբերյալ, աչք են փակել հնարավոր բոլոր կոռուպցիոն արարքներին և հանցագործություններին, իսկ այսօր տխրահռչակ «Մացո»-ի նշանակումից են հասկացել, թե Նիկոլ Փաշինյանը գնում է ոչ այն ուղղությամբ, ինչն իրենք էին պատկերացնում։
Վահան Իսահակյան
