Ադրբեջանը լայնածավալ հարձակման հիմքեր է ստեղծում

Սոչիում երկրների ղեկավարների, իսկ Վաշինգտոնում արտգործնախարարների եռակողմ հանդիպումները թերևս ձախողվել են։ Ադրբեջանը շարունակում է հրադադարի ռեժիմի խախտումները թե՛ Հայաստանի և թե՛ Արցախի ուղղությամբ, միաժամանակ փորձում հող նախապատրաստել ռազմական լայն էսկալացիա սկսելու համար։

Ավելին, փորձում է նաև բանակցային գործընթացն օգտագործել որպեսզի աշխարհին ցույց տա, թե իբր հայկական կողմն է հենց խաղաղ բանակցությունների խոչընդոտողը, իսկ փաշինյանական իշխանությունը գործուն ջանքեր չի գործադրում այդ ամենը կանխելու համար։ Նախօրեին, ադրբեջանական զինուժը Արցախի Խրամորթի ուղղությամբ կրակ է բացել տրակտորով աշխատող բնակիչների ուղղությամբ, մեկ մարդ տուժել է։

Ադրբեջանական կողմն ընդհանրապես չի մեկնաբանել միջադեպը։ Հայաստանյան դիրքերի ուղղությամբ էլ նախօրեին կրակել են տարբեր տրամաչափի հրաձգային զինատեսակներից։ Հայասատանի պաշտպանության նախարարությունը տեղեկությունը հայտնել է, Ադրբեջանն էլ Հայաստանին է մեղադրում հրադադարի ռեժիմի խախտման մեջ։ Քաղաքական վերլուծաբանների գնահատմամբ՝ առաջիկայում գրեթե բացառվում է «Խաղաղության պայմանագրի» ստորագրումը, հնարավոր է լարվածության կտրուկ աճ։

Ադրբեջանին այս պահին ձեռնտու չէ խաղաղությունը, նրանք չափազանց մեծ պահանջներ և ակնկալիքներ ունեն Հայաստանից, ինչը հնարավոր չէ ստանալ խաղաղության համաձայնագրով, իսկ չափից ավելի մեծ պահանջներ ներկայացնելու դեպքում նույնիսկ փաշինյանական ապիկար իշխանությունները չեն համաձայնվի դա ստորագրել՝ գիտակցելով, թե ինչ է իրականում իրենց սպառնում, ուստի և, բանակցային գործընթացը ձախողելով, աշխարհին Հայաստանին որպես ագրեսոր ներկայացնելով, Ադրբեջանը և նրա դաշնակից Թուրքիան փորձում են «լեգիտիմ» հիմքեր ստեղծել Հայաստանի դեմ նոր հարձակում իրականացնելու և այդ կերպ Զանգեզուրի միջանցքը խլելու նպատակով։

Փաշինյանական իշխանությունն ընդամենը օգնում է իր հայտարարություններով։ Նախօրեին էլ Նիկոլ Փաշինյանի հարցազրույցը հանրային հեռուստաընկերությանը, եկավ ապացուցելու, որ «Խաղաղության դարաշրջանը» վերջնականապես թաղվել է, հայկական կողմը չի հասկանում, թե ինչ է կատարվում իրականում և ընդամենը հայտնվել է իրադարձությունների արձանագրողի դերում։ Միջազգային հանրությունն էլ չափազանց շատ է զբաղված Ուկրաինայով՝ Հայաստանին պատշաճ ուշադրություն դարձնելու համար։

Տաթև Հախնազարյան