Հակառուսական քաղաքականությունը լուրջ խնդիրներ կարող է հարուցել

Հերթական սրումը Արցախում, Ադրբեջանի կողմից հրադադարի ռեժիմի խախտումը, հայ զինվորների սպանությունն ու վիրավորումը, ևս մեկ հնարավորություն էին փաշինյանական իշխանության կցորդների՝ այսպես կոչված արևմտամետ սեգմենտի համար իրենց սրտի մաղձը թափելու Ռուսաստանի վրա՝ ռուս խաղաղապահներին մեղադրելով ընդհուպ հնարավոր բոլոր հանցագործությունների, իրենց պարտավորությունները չկատարելու, Արցախը թուլացնելու մեջ։

Եղան նաև այնպիսիք, ովքեր պարզորոշ սկսեցին ակնարկել, թե սրման հիմնական մեղավորը Ռուսաստանն է, և Հայաստանը պետք է ի վերջո դնի Հայաստանից ռուսական զինվորական կոնտինգենտի առհասարակ հեռացնելու պահանջ։

Որոշ վայ-արևմտամետներ հնարավորություն ստացան Հայաստանի միակ դաշնակցին մեղադրելու բոլոր մեղքերի մեջ՝ իրենց արևմտյան հովանավորների դրդմամբ կոչեր հնչեցնելու իշխանությունների հասցեին։ Ընդ որում գործող իշխանությունները ևս տուրք են տվել այս վտանգավոր վարքին՝ չհասկանալով դրա հետևանքները։

Իշխանական պատգամավորների մի ամբողջ կոխորտա՝ Վահագն Ալեքսանյանի գլխավորությամբ, Արցախում Հայաստանի իշխանությունների թուլակամության պատճառով ստեղծված իրավիճակի համար մեղքի բոլոր սլաքներն ուղղում են ռուսական զորախմբի ուղղությամբ՝ պնդելով, թե դա նրանց պատասխանատվության գոտին է և ռուսներն են մեղավոր ստեղծված իրավիճակի համար։ Բնավ էլ պետք չէ զարմանալ այսօր Ռուսաստանի նյարդային արձագանքից։

Նշենք, որ Ռուսաստանի ուղղությամբ մեղադրանքի սլաքները երեկ կառավարության նիստում ուղղել էր նաև Նիկոլ Փաշինյանը՝ նշելով, որ եթե Ռուսաստանը չկատարի եռակողմ հայտարարություններով ստանձնած պարտավորությունները, ապա Հայաստանը կարող է միջազգային այլ մեխանիզմների գործարկման համար դիմել։

Մեղմիկ արձագանքել էր Ռուսաստանի նախագահ Պուտինի խոսնակ Դմիտրի Պեսկովը՝ նշելով, թե Հայաստանն ու Ռուսաստանը հնարավորություն ունեն իրար հետ քննարկելու ռուս խաղաղապահների հետ կապված հարցերը։ Սա, ըստ էության, առաջին նախազգուշացումն է Փաշինյանին։

Գարիկ Պետրոսյան