Արևելյան գործընկերության գագաթնաժողովի արդյունքները. ԵՄ-ն վերականգնում է «փափուկ ուժ»–ը Հարավային Կովկասում
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆrussiancouncil.ru–ն գրում է, որ անցյալ շաբաթ Բրյուսելում կայացած Արևելյան գործընկերության գագաթնաժողովի ամենաանսպասելի պահը Ռուսաստանի բացակայությունն էր ինչպես այդ գլխավոր իրադարձության, այնպես էլ դրա շրջանակներում տեղի ունեցած հայ-ադրբեջանական կարգավորման բանակցությունների վերջնական փաստաթղթերում։
Թվում է, թե արդարացված է ենթադրել, որ Եվրամիությունը սկսել է փափուկ ուժի կիրառման նոր փուլ հետխորհրդային այն պետությունների նկատմամբ, որոնց չկարողացան իրենց ենթարկել Արևելյան գործընկերության վերջին հնգամյա ժամանակահատվածում: Ուկրաինայի, Մոլդովայի և Վրաստանի նկատմամբ պլանն կատարվել էր դեռ 2014 թվականի հունիսի 27-ին, երբ երեք երկրներն էլ ստորագրել էին Ասոցացման համաձայնագիրը, և նրանք այժմ գտնվում են Բրյուսելի վերահսկողության տակ։ Դատելով հռչակագրի 11-րդ կետից Եվրամիությունը հրաժարվել է ժամանակակից Բելառուսից, քանի որ Արևելյան գործընկերությանը Բելառուսի իշխանությունների մասնակցությունը կասեցնելու վերաբերյալ պաշտոնական ափսոսանքն անմիջապես փոխարինվում է «պայմաններ ստեղծելով, որոնք անհրաժեշտ են խաղաղ ժողովրդավարական իշխանափոխության համար»: Արդյունքում միայն երկու երկրների՝ Ադրբեջանի և Հայաստանի ուղղությամբ պայքարը դեռ չի ավարտվել։ Այդ երկրները, ինչպես նաև Ռուսաստանի հետ նրանց հարաբերությունների առանձնահատկություններն են հանդիսացել ԵՄ-ի փափուկ ուժի քաղաքականություն վերադառնալու պատճառը։
Հայաստանի և Ադրբեջանի համար Ռուսաստանի հետ մեղմ մրցակցելու Եվրամիության ցանկությունը ձեռնտու է բոլորին. Հարավկովկասյան հանրապետությունները կստանան ավելի շատ ներդրումներ, և Բրյուսելի հավասարակշռությունը նրանց միջև կնվազեցնի հետպատերազմյան գործընթացների ապակայունացման ռիսկերը, ավելի քիչ խոչընդոտներ կլինեն հայ-ադրբեջանական կարգավորման հարցում ռուսական միջնորդության և միջազգային ջանքերում սիներգիա ստեղծելու համար, և միևնույն ժամանակ ԵՄ-ն կապահովի իր ցանկալի վերադարձը Հարավային Կովկաս։ Իհարկե, դա կաշխատի միայն այնքան ժամանակ, քանի դեռ եվրոպացիները, որոնք դեռ հակված են Ռուսաստանի հետ կոշտ առճակատման, շարունակեն Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև հարաբերությունների կարգավորման գործընկերային մոտեցումը։ Անցյալ շաբաթ Բրյուսելը ցույց տվեց, որ աջակցում է ռուսական բոլոր նախաձեռնություններին, իր կողմից ոչինչ չի առաջարկում, բացի խորհրդատվությունից և մարդասիրական օգնությունից, չի պահանջում Երևանից և Բաքվից ստորագրել հակառուսական կոչեր և կարծես թե իսկապես ձգտում է խաղաղությունը վերադառնալ տարածաշրջան։ Այնուամենայնիվ այդ վերաբերմունքը երկար չի տևի։ Երևի ամեն ինչ արվում է ուշադրությունը շեղելու համար։ Մոսկվան, իհարկե, պետք է զգոն մնա, բայց և բաց փաստաթղթերի դրական մեկնաբանությունները նույնպես չի կարելի անտեսել։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը