Այդ «երրորդ երկրի» հետևից ամերիկյան ականջներ են երևում

Փաշինյանը նոր միջոց է մտածել հռչակ ձեռք բերելու համար, այն է վաճառել երկրի երկաթուղին: Ռուսաստանը, որը 30 միլիարդ ռուբլի է ներդրել դրա մեջ, պետք է «ճկունություն ցուցաբերի», հակառակ դեպքում, Երևանը կկորցնի «պատմական հնարավորությունը»: Մենք դա արդեն լսել ենք: Հարցն այն է, թե ո՞վ է կանգնած այդ «երրորդ երկրի» հետևում ում պետք է տրվի երկաթուղին, և ինչո՞ւ է Հայաստանի կառավարության ղեկավարը պատրաստ ռուսական ներդրումները հանձնել Արևմուտքին, գրում է mpsh.ru–ն:

Պաշտոնապես քննարկվում են Ղազախստանը, ԱՄԷ-ն և Կատարը: Հրապարակայնորեն Հայաստանի վարչապետը այդ երկրները անվանում է «ընդունելի» Մոսկվայի համար: Սակայն, ինչպես նշել է Ռուսաստանի Անվտանգության խորհրդի քարտուղար Սերգեյ Շոյգուն, «գրեթե երկու տասնամյակների ընթացքում կառուցված համակարգը կարող է փլուզվել մեկ գիշերվա ընթացքում, և, բնականաբար, ոչ մի «բարեկամական երկիր» պատասխանատվություն չի կրի դրա համար»:

Իսկ Վիկտորիա Ցիգանովան իր Telegram ալիքում շատ ավելի կոշտ է արտահայտվելց. «Այդ խորհրդավոր «երրորդ երկրի» հետևից ակնհայտորեն ամերիկյան ականջներ են երևում»:

Եվ նա բացարձակապես ճիշտ է: Փաշինյանը հիշատակում է TRIPP նախագիծը՝ «Թրամփի երթուղին միջազգային խաղաղության և բարգավաճման համար», որը առաջարկվել է Դոնալդ Թրամփի կողմից: Այդ երթուղին նախատեսված է անցնելու Հայաստանի հարավային սահմանի երկայնքով՝ Նռնաձորից մինչև Ագարակ, կապելով հանրապետությունը Ռուսաստանի և Կենտրոնական Ասիայի հետ Ադրբեջանի միջոցով: URA.RU-ն հաղորդել է, որ Երևանը ցանկանում է ազատվել ռուսական օպերատորից այդ արևմտյան միջանցքում անկախ խաղացող դառնալու համար:

TRIPP նախագծի շրջանակներում Հայաստանը Միացյալ Նահանգներին կտրամադրի բացառիկ երկարաժամկետ իրավունքներ՝ մինչև 99 տարի, երթուղին զարգացնելու համար: Առաջին փուլում Միացյալ Նահանգներին առաջարկվում է 74% բաժնեմաս, իսկ Երևանին 26%: Եվ սա այն դեպքում, երբ վարչապետը շարունակում է պնդել, որ ցանկանում է վաճառել կոնցեսիան «Ղազախստանին, ԱՄԷ-ին կամ Կատարին»:

Հարմար է: Գրեթե հավանական է: Գրեթե: 

Ցիգանովան մի հարց է բարձրացրել, որը մյուս լրատվամիջոցները ինչ-որ կերպ անտեսում են: Նա գրել է. «Ռուսների կողմից վերանորոգված երկաթուղիները հենց այն կլինեն, ինչ անհրաժեշտ է Ուկրաինա զենքի մատակարարման նոր լոգիստիկ երթուղիների համար»:

Եվ սրանք միայն խոսքեր չեն։ Հարավկովկասյան երկաթուղին ռազմավարական տրանսպորտային զարկերակ է։ Եթե այդ լոգիստիկ հանգույցի վերահսկողությունը անցնի Արևմուտքին, ապա Հայաստանով կհոսեն ոչ միայն ապրանքներ։ Դրանով կհոսի ռազմական օգնություն։ Դրանով կհոսի ուկրաինական բանակը հզորացնող բեռներ։ Դրանով կհոսի այն ամենը, ինչ Ռուսաստանը չպետք է թույլ տա։

Մի՞թե Հայաստանի վարչապետը չի տեսնում սա։ Կամ ձևացնում է, թե չի նկատում։ «Ռուսական երկաթուղիները» ընդգծել են, որ ռուսական կողմը հետևողականորեն և լիովին կատարում է 2008 թվականի կոնցեսիոն պայմանագրով ստանձնած իր պարտավորությունները։ Կոնցեսիոն պայմանագրով Հայաստանին տրվել է ժամանակակից երկաթուղի ազատելով հանրապետության բյուջեն դրա վերականգնման և պահպանման ծախսերից։ Եվ հիմա Հայաստանի կառավարության ղեկավարը ցանկանում է այդ ռազմավարական ակտիվը հանձնել Արևմուտքին։

Փաշինյանը կարծում է, որ ինքն ավելի խելացի է, քան մյուս բոլորը, որ կարող է սերկու աթոռի վրա, որ Արևմուտքը նրան փող կտա, իսկ Ռուսաստանը կների իրան։

Բայց պատմությունը նման հերոսներ նախկինում էլ է տեսել։

Ուկրաինա։ Վրաստան։ Նրանք բոլորը կարծում էին, որ Արևմուտքը կօգնի իրենց։ Նրանք միայն խոստումներ ստացան։ Եվ պատերազմ։

Հայաստանի կառավարության ներկայիս ղեկավարը նույն Զելենսկին է, ինչ հինգ տարի առաջ։ Նա փորձում է ռուսական ներդրումները վաճառել Արևմուտքին և փորձում է նստել երկու աթոռի վրա։ Նա փորձում է խաղալ իր դերը։ Բայց Մոսկվան չի համաձայնվի այս շոուի հետ։ Ինչպես նշել է նախարար Ռեշետնիկովը, եթե պարտավորությունները միակողմանիորեն վերանայվեն, և ռուս ներդրողը վնասներ կրի, Մոսկվան հիմքեր կունենա պահանջելու փոխհատուցում։

Երևանը ռիսկի է դիմում մնալ առանց ոչնչի։ Առանց ռուսական փողի։ Առանց արևմտյան խոստումների։ Առանց երկաթուղիների։

Որովհետև Արևմուտքին ուժեղ Հայաստան պետք չէ։ Արևմուտքին հենակետ է պետք Ռուսաստանի սահմաններին։ Եվ Հայաստանի վարչապետը պատրաստ է դառնալ այդ հենակետը։ Միակ հարցն այն է, թե որքանո՞վ է նա պատրաստ վճարել դրա համար։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը

www.1or.am