Վիգեն Խաչատրյանը երևի մոռացել է իր քաղաքական անցյալը
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության պատգամավոր Վիգեն Խաչատրյանը վերջերս խոսել է, թե ով է իրականում կապիտուլյացիայի հեղինակը, ասաց, որ նրանք, ովքեր խոսում են դավաճանությունից իրականում իրենք են դավաճան, ովքեր խոսում են հող հանձնելուց իրականում իրենք են հողատուն։ Այս տարի Վիգեն Խաչատրյանը արդեն իր ելույթներից մեկում ցույց է տվել, թե իրականում ինչ դիրքորոշում ունի Արցախի վերաբերյալ։ Նա հոկտեմբերի 15-ին քաղաքական գործիչների հանդիպման ժամանակ հայտարարել էր, որ «վտանգավոր թեզ է, թե Հայաստանն առանց Արցախի ապագա չունի»։
Նրա կարծիքով՝ «սա սխալ դիրքորոշում է։ Գերնպատակը Հայաստանն է, ոչ թե Արցախը, սա չի նշանակում, թե դադարում ենք Արցախի հարցի հետապնդումից»։ Արցախյան հիմնախնդրի մասին խոսելիս՝ Վիգեն Խաչատրյանը հայտարարել է, որ «վերջին 300 տարում այդ տարածքները եղել են վիճելի և երբեք խոսք չի գնացել, որ դրանք Հայաստանին են պատկանում»։
Նրա կարծիքով՝ «պետք է խոսել ոչ թե տարածքների պատկանելիության մասին, այլ այն մասին, որ այդ տարածքներում մարդկանց անվտանգությունը վտանգված է»։
Վիգեն Խաչատրյանը Հայկական սփյուռք-Հայաստան հարաբերությունների վերաբերյալ 2021 թվականի հոկտեմբերի 15-ին հայտարարել է հայկական պահանջատիրությունից հրաժարվելու անհրաժեշտության մասին։ Նա իր այդ պնդումը պատճառաբանել է այն հանգամանքով, որ ըստ նրա՝ պահանջատիրությունը թույլ չի տալիս դիվանագիտություն ունենալ։
Շատերին է հայտնի Վիգեն Խաչատրյանի անցյալի բուռն քաղաքական կյանքը։ Վիգեն Խաչատրյանը երևի արդեն մոռացել է, թե քանի կուսակցություն է փոխել և ինչ քաղաքական անցյալով է հայտնի մարդկանց։ Նա 1973-1984 թվականներին կատարել է կոմերիտական աշխատանք։ 1984-1986 թվականներին աշխատել է «Հայէլեկտրամեքենա» ընկերությունում Խորհրդային Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության կոմիտեի քարտուղար։ 1986-1988 թվականներին եղել է Խորհրդային Հայաստանի կոմունիստական կուսակցություն կենտրոնական կոմիտեի տեսուչ։ 1988-1990 թվականներին զբաղեցրել է Խորհրդային Հայաստանի կոմունիստական կուսակցության Գուգարքի շրջանային կոմիտեի առաջին քարտուղարի պաշտոնը։ Վիգեն Խաչատրյանը երևի մոռացել է, որ լինելով կոմունիստական կուսակցության անդամ, ընտրել է Լևոն Տեր-Պետրոսյանին և այդ քայլով դավաճանել իր նախկին կուսակցությանը՝ դառնալով ՀՀՇ-ական։ Նա 1994 թվականին հիմնել է Ռամկավար ազատական (լիբերալ-դեմոկրատական) կուսակցությունը և ընտրվել կուսակցության քաղաքական խորհրդի նախագահ։ 1990 թվականին ընտրվել է ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։ 1994-1995 թվականներին Գերագույն խորհրդում եղել է Սահմանադրական հանձնաժողովի անդամ։ 1996-1997 թվականներին Վիգեն Խաչատրյանը եղել է Երևանի փոխքաղաքապետ։ 1995 թվականին տեղի ունեցած Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի ընտրություններում ընտրվել է պատգամավոր, եղել Ազգային ժողովի պետական-իրավական հարցերի մշտական հանձնաժողովի փոխնախագահ։ Ազգային ժողովում եղել է ՀՀՇ, ՀՔԴԿ, ՀՀԿ, ՍԴՀԿ, Մտավորական Հայաստան, ՌԱԿ կուսակցություններից կազմված «Հանրապետություն» խմբակցության անդամ։ 1997-1998 թվականներին զբաղեցրել է Լոռու մարզի մարզպետի պաշտոնը։ 1998 թվականին Վիգեն Խաչատրյանը եղել է Հայաստանի Հանրապետության նախագահի թեկնածու՝ ընտրություններում հավաքելով 1 տոկոսից քիչ ձայներ։ 2003 թվականի ընտրություններում էլ Վիգեն Խաչատրյանը քվեարկել է Ռոբերտ Քոչարյանի օգտին։ 2008-2010 թվականներին Վիգեն Խաչատրյանը եղել է «Միկա» ֆուտբոլային ակումբի նախագահ։ Վիգեն Խաչատրյանը երևի մոռացել է, թե այս թվականներին ոնց էր ծառայում Սերժ Սարգսյանին և Միկա Բաղդասարովին։ Դրանից հետո էլ նա դարձավ Ռաֆֆի Հովհաննիսյանի թիմակիցը, իսկ հիմա արդեն Նիկոլ Փաշինյանի թիմակիցն է դարձել։ Երևի նա մոռացել է, թե ինչպես էր 1996 թվականին ԱԺ դահլիճում ծեծում Պարույր Հայրիկյանին և Շավարշ Քոչարյանին։ Նայելով նրա քաղաքական անցյալին՝ միանգամից պարզ է դառնում, թե քանի քաղաքական տեր է ունեցել և թե ինչպես է լքել թիմին կուսակցության համար դժվար ժամանակաշրջանում։
Վիգեն Խաչատրյանը որտեղ հաց այնտեղ կաց սկզբունքով առաջնորդվելով՝ պարբերաբար փոխել է կուսակցական պատկանելիությունը և դարձել այն կուսակցության անդամ, որից այդ պահին օգուտ ու շահ է ունեցել։ Բազմաթիվ կուսակցություններ փոխած՝ 1990 թվականին կոմկուսով խորհրդարան մտած, ռամկավար դարձած, ՀՀՇ-ի հետ, բոլորի հետ աշխատած Վիգեն Խաչատրյանն իրեն թույլ էր տվել ասել, որ «Հայաստանի ապագան պայմանավորված է Արցախով» ձևակերպումը սխալ է, մենք ուղղակի պետք է մտածենք՝ Արցախում ապրող այդ մարդիկ անվտանգ լինելո՞ւ են Ադրբեջանի կազմում, թե՞ ոչ՝ ինքնաբերաբար ուրանալով Արցախը, Արցախի հարցը:
Սոնա Գիշյան
