Հայաստանի վարչապետի խոսքերին պետք չէ լուրջ վերաբերվել
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
ԱԺ-ում Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել է ԼՂԻՄ տարածքի դեօկուպացիայի խնդիրը բանակցային հարց դարձնելու նպատակի մասին Փաշինյանը նաև ասել է , որ «անջատում փրկության համար» բանաձևը պետք է բանակցությունների հիմքը լինի: Այս թեմայով 1or.am կայքը զրուցել է քաղաքագետ Ստեփան Դանիելյանի հետ։
- Պարոն Դանիելյան, դուք ինչպե՞ս եք գնահատում վարչապետի այս հայտարարությունը:
— Ես վաղուցվանից գործող վարչապետի ասածներին լուրջ չեմ վերաբերվում և իր խոսքերը ես որպես քաղաքական միտք կամ պետական գործիչի միտք չեմ մեկնաբանում, չեմ վերլուծում։ Այդ մարդու մոտ խոսքը գին չունի, ինքը իր խոսքերը աջ ու ձախ շպրտում է, հետո դրանցից հետ է կանգնում, հետո փոխում է, այսինքն իրեն որպես լուրջ մարդ չեն ընդունում, քանի որ լուրջ պետական գործիչի խոսքերում սովորաբար կա ինչ-որ հայեցողակարգ, կա ինչ-որ տեղեկատվություն հիմնված բանակցությունների վրա, իսկ այս մարդու խոսքերում մենք այս երեք տարվա ընթացքում տեսել ենք, որ նման բան գոյություն չունի և դրա համար իր խոսքին լուրջ վերաբերվելը անիմաստ է։ Հնարավոր է, ինքը այդ պահին ինչ-որ մի միտք է հորինել ու տեսակետ է հայտնել։ Եվ դա ոչինչ չի նշանակում։
- Իսկ հնարավո՞ր է, որ այս հայտարարությունը ընտրություններից առաջ վստահություն հավաքելու համար է արվել։
— Բնականաբար հիմա իր ամեն մի խոսքը նրա համար է ասվում, որ ընտրությունների ժամանակ ինքը ձայն հավաքի և դա ևս հերթական պատճառն է, այդ մարդու խոսքերին լուրջ չվերաբերվելու, այդ մարդը չի տարբերում ընտրությունների ժամանակ ձայն հավաքող մարդու խոսքը, պետական պաշտոնյայի խոսքից և չգիտի, որ իր պաշտոնում գտնվող մարդու խոսքը միջազգային հնչողություն ունի և կարող է ազդեցություն ունենալ Հայաստանի վրա։ Եվ ընդհանրապես նրա ոչ մի խոսքին լուրջ վերաբերվել պետք չի։
- Մինսկի խմբի համանախագահները նախօրեին հայտարարություն են արել՝ կոչ անելով բարձր մակարդակով քաղաքական երկխոսություն սկսել վերջնական և համապարփակ կարգավորման հասնել կողմերին հայտնի տարրերի և սկզբունքների հիմա վրա։ Ի՞նչ մեսիջներ են պարունակում այս հայտարարությունները։
— Այդ հայտարարությունները իրականում ոչ թե մեսիջներ են պարունակում, այլ ունեն քաղաքական հիմք։ Այսինքն ՄԻՆՍԿԻ խմբի երկրները որոշել են ակտիվացնել իրենց ջանքերը, այսինքն մտնել Արցախի խնդրի մեջ՝ որպես ակտիվ կողմ։ Այդ հայտարարությունից մեկ օր առաջ Պետական Դումայի արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի նախագահը նույնպես հայտարարել էր, որ ՄԻՆՍԿԻ խումբը պետք է ակտիվանա։ ՄԻՆՍԿԻ խմբի ամեն երկիր ունի իր քաղաքականությունը, Ռուսաստանի համար ՄԻՆՍԿԻ խմբում ինքը հավասարակշռում է Թուրքիայի մեծացրած ազդեցությունը մեր տարածաշրջանում։ Այսինքն Թուրքիային հեռացնելու խնդիր ունի։ ԱՄՆ-ն վերադառնում է որպես գործոն, Ֆրանսիան ունի իր խնդիրները Թուրքիայի հետ և ՄԻՆՍԿԻ խումբը իր համար ճնշման գործիք է այս տարածաշրջանում, Լիբիայում Սիրիայում և այլ տարածքներում Թուրքիայի վրա ճնշումներ գործադրելու համար։ Քանի որ Թուրքիան և Ադրբեջանը արդեն կարծես թե մեկ ազգ մեկ պետություն են և ՄԻՆՍԿԻ խմբի պետությունները ամեն մեկը իրենց խնդիրն են լուծում և քաղաքականություն վարում։ Ինչ որ առումով, եթե երեքն էլ համաձայնել են նշանակում է, որ երեքի շահերն էլ հատվել են, և ՄԻՆՍԿԻ խմբի առաքելությունը ակտիվանում է։
- Բաքվում հայ զինվորների հիշատակն անարգող «պուրակի» բացումը, Ալիևի հայտարարությունները Հայաստանի տարածքների նկատմամբ ի՞նչ զարգացումների մասին են փաստում։
— Ադրբեջանը դրանով փորձում է բարձրացնել իր հեղինակությունը երկրի ներսում և բարձրացման համար առաջին պատճառը պատերազմում հաղթանակն է, և ինքը տարիներ ի վեր որքան որ հնարավոր լինի հիշեցնելու է իր հաղթանակի մասին իր հեղինակությունը բարձրացնելու համար։ Դա երկրի ներսում քաղաքականություն վարելու գործիք է։ Իսկ թե դա ի՞նչ արտաքին նշանակություն ունի դա արդեն այլ քննարկման խնդիր է։
- Փաշինյանը նաև հայտարարել է, որ ռուսական կողմի հետ քննարկում են Սյունիքում ռուսական 102-րդ ռազմաբազայի հենակետ ունենալու հարցը։ Ինչպե՞ս եք վերաբերում արդեն երկրորդ ռազմաբազան ստեղծելու գաղափարին։
— Սա ոչ միայն ռուսական երկրորդ ռազմաբազան ստեղծելու գաղափարն է, որը ես կարծում եմ, որ արդեն ստեղծվել է և այդ գործընթացի մեջ է, այլ Ռուսաստանի գերշտաբի գեներալ-լեյտենանտ Գերասիմովի հայտարարությունն էր, որ Հայաստանը իրենց համար առանցքային դաշնակից է։ Այսինքն դա նշանակում է, որ Ռուսաստանը իր ռազմական ներկայությունը Հայաստանում մեծացնում է, որ դիմակայի ռուս-թուրքական ռուս-ադրբեջանական ազդեցությանը։ Բնականաբար իր շահերից ելնելով։ Ինչ վերաբերում է Հայաստանին, ապա մեր երկիրը, ըստ էության, ջախջախված է և այսօր մարտունակ չէ և բնականաբար մեր սահմանների անվտանգությունը արդեն ապահովում է այլ երկիր։
Սոնա Գիշյան
