Ես ամուսնուս մոր հետ վարվեցի այնպես, ինչպես ինքն ինձ հետ և չեմ ափսոսում դրա համար
ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ
Մի քանի ամիս առաջ ամուսնուս քույրը տունը վերցրեց իր սեփական մորից և ոչինչ չթողեց նրան: Ես և ամուսինս որոշեցինք նրան պահել մեր տանը ՝ տալով երեխայի սենյակը: Տիկին Թամարան, այն ամբողջ ժամանակը, երբ նա ապրում էր մեզ հետ, իրեն պահում էր իսկական հյուրի պես:
Նա բավականին խելացի և կայացած կին է, նա չի ասի ոչ մի ավելորդ բառ կամ չի խառնվի մեր խոսակցություններին: Նա շատ խելացի է և բարի: Նա ստանում է փոքր կենսաթոշակ, բայց նրա դուստրը Անին ինչ-ինչ պատճառներով թողեց մորը այս վիճակում և անհետացավ:
Տիկին Թամարան գրեթե միշտ նստած էր իր սենյակում, որևէ մեկին չէր անհանգստացնում կամ խանգարում, չէր էլ գնում զուգարան, երբ միասին բոլորս հյուրասենյակում էինք: Սննդի հետ բոլորովին այլ խնդիր կար. Ես համոզում էի նրան ուտել մեզ հետ:
Նա շատ ամաչկոտ էր, չնայած դրա համար ընդհանրապես պատճառ չկար: Ես և ամուսինս շատ լավ էինք վերաբերվում նրան: Նույնիսկ ամեն ամիս նա իր փոքր կենսաթոշակից գումար էր տալիս ինձ: Ես համոզում էի նրան չանել նման բան, խնդրում էի, որ իրեն զգա այնպես, ինչպես իր սեփական տանը, բայց ոչ:
Մեր ծանոթության հենց սկզբից նա շատ լավ էր վերաբերվում ինձ և երբեք վատ խոսք չի ասել: Ես նրան նույնպես այդպես էի վերաբերվում, և բացի այդ, ես անչափ երախտապարտ էի նրան այն բանի համար, որ նա մեծացրել և դաստիարակել է ամուսնուս: Երբ մենք տանը չէինք, նա մաքրում էր տունը, ընթրիք էր պատրաստում ամբողջ ընտանիքի համար և այլն: Բայց միևնույն նա իրեն ավելորդ էր համարում:
Սա շարունակվեց այնքան, մինչև որ ես և ամուսինս որոշեցինք նրա համար տուն գնել: Մի մասի համար վճարեց ինքը, իսկ մնացածը՝ մենք: Այդ օրը նա ամենաերջանիկն էր. Նա գրկել էր ինձ և ամուսնուս, անդադար համբուրւմ էր թոռնիկին:
Տունը փոքր էր և շատ համեստ: Ոչ մի շքեղություն չկար: Բայց այնտեղ բացարձակապես կար այն ամենը, ինչ պետք էր տիկին Թամարային: Նա դասավորեց ամեն ինչ այնպես, ինչպես ուզում էր: Արդեն բարձրաձայն, նա ծրագրեց, թե ինչեր է աճեցնելու փոքրիկ պարտեզում և ինչ է պատրաստելու փոքրիկ խոհանոցում: Նրան տեսնելով, արդեն հասկանում էինք, որ նա շատ երջանիկ է:
Մի քանի ամիս անց նրա դուստրը որդու հետ հայտնվեց իր տանը: Մի քանի օր ապրելով մոր տանը, նա հասկացավ, որ դրանից ոչինչ չի կարող ստանալ: Երբ իմացավ, որ տունը գրանցված է ամուսնուս անունով, նա կրկին անհետացավ այնպես, ինչպես նախկինում:
Տիկին Թամարան ուրախ էր: Այժմ նա իր ժամանակն անցկացնում է իր գեղեցիկ պարտեզում և հազվադեպ էր գալիս մեզ այցելության, որովհետև համարում է, որ երիտասարդները պետք է ավելի շատ միայնակ լինեն:
Ես պարզապես ուզում եմ վստահ լինել, որ այս պատմությունը Ձեզ ինչ-որ բան սովորեցրեց: Եթե ուզում եք լավ վերաբերվեն Ձեզ, ապա ի՞նչն է խանգարում Ձեզ նույն կերպ վարվել դիմացինի հետ: Եղեք բարի, մարդիկ:
