Ահա թե ինչպես են հիվանդանոցում ստուգում աղջկա սեռական օրգանը՝ պարզելու, թե նա իրոք բռնաբարվել է, թե ոչ. Սկանդալային կադրեր

ռնաբարությունը ուղղված է կնոջ սեռական ազատություն կամ մինչև 16 տարեկան աղջիկների սեռական անձեռնմխելիության դեմ։ Բռնաբարությունից տուժող կարող է հանդիսանալ միայն իգական սեռի ներկայացուցիչը։ Բռնաբարության օբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է տղամարդու սեռական հարաբերությամբ կնոջ հետ՝ նրա կամքին հակառակ, վերջինիս կամ այլ անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով կամ կնոջ անօգնական վիճակն օգտագործելով։ Օբյեկտիվ կողմը ձևավորվում է 2 տեսակի գործողությունների կատարմամբ՝

1. Սեռական հարաբերություն,
2. Ֆիզիկական բռնության գործադրում կամ դրա օգտագործման սպառնալիք, կամ տուժողի անօգնական վիճակի օգտագործում։ Բռնաբարության հանցակազմում խոսքը միայն բնական սեռական հարաբերության մասին է։ Այս տերմինն իրավաբանական չէ, ուստի այն պետք է հասկացվի այնպես, ինչպես բնորոշվում է բժշկության մեջ, ավելի կոնկրետ սեքսոլոգիայում։ Բնական է համարվում այն սեռական հարաբերությունը, որը կարող է հղիություն առաջացնել։ Հետևաբար տղամարդու և կնոջ հակաբնական սեռական հարաբերությունը, որը տեղի է ունենում կնոջ կամքին հակառակ, ոչ թե բռնաբարություն, այլ սեքսուալ բնույթի բռնի գործողություն է, որի միջոցով հանցավորն իր սեռական կրքերին հագուրդ է տալիս խաթարված ձևով։ Այդ արարքը նախատեսված է ինքնուրույն հանցակազմով։ Ըստ քր. օր-ի հոդված 139-ի՝ սեքսուալ բնույթի, այդ թվում՝ համասեռական գործողությունները տուժողի կամքին հակառակ, վերջինիս կամ այլ անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով կամ տուժողի անօգնական վիճակն օգտագործելով՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով։ Ֆիզիկական բռնաբարությունը հանցավորի հետ սեռական կապի մեջ մտնելուց խուսափելու նպատակով կնոջ ցուցաբերած դիմադրությունը ճնշելու, հաղթահարելու, ինչպես նաև նրան օգնության կանչելու հնարավորությունից զրկելու նպատակով տուժողի կամ այլ անձանց նկատմամբ ֆիզիկական ուժ գործադրելն է՝ նրանց ծեծելը, մարմնական վնասվածքներ հասցնելը և այլն։ Այսպիսով, բռնաբարության հանցակազմի առկայության համար անհրաժեշտ է, որ մինչև բռնության գործադրումը կամ դրա ընթացքում կնոջ դրսևորած վարքագիծը վկայի տվյալ անձի սեռական հարաբերության մեջ մտնելու՝ նրա ցանկության բացակայության մասին։ Բռնություն գործադրելու սպառնալիքն արտահայտվում է նրանում, որ հանցավորը, կնոջ կամքին հակառակ, նրա հետ սեռական հարաբերության մեջ է մտնում՝ նրա կամ այլ անձի նկատմամբ ֆիզիկական բռնություն գործադրելու սպասռնալիքի միջոցով տուժողի դիմադրությունը հաղթահարելով։ Բռնություն գործադրելու սպառնալիքը կարող է արտահայտվել ինչպես բանավոր, այնպես էլ գործողությամբ, որի էությունը հանգում է տուժողի կամքը ճնշելուն։ Հանցավորը նաև կարող է համատեղել այս երկուսը։ Բռնաբարությունը համարվում է տուժողի անօգնական վիճակն օգտագործելով կատարած, եթե դա տեղի է ունեցել այնպիսի անձի նկատմամբ, ով որոշակի հանգամանքների ուժով մշտապես կամ ժամանակավորապես զրկված է եղել հանցավորին դիմադչություն ցույց տալու կամ իր նկատմամբ կատարվող արարքի բնույթը գիտակցելու հնարավորությունից։ Տուժողը համարվում է ֆիզիկապես անօգնական վիճակում գտնվող, երբ գիտակցում է իր հետ տեղի ունեցող գործողությունների սեքսուալ բնույթը, բայց ի վիճակի չի լինում դիմադրել հանցավորին՝իր ֆիզիկական թերությունների կամ հիվանդության հետևանքով և այլն։ Տուժողը համարվում է հոգեպես անօգնական վիճակում գտնվող, երբ հանցավորի գործողությունների բնույթն ու նշանակությունը չգիտակցելու կամ չզգալու հետևանքով չի գիտակցում դիմադրելու անհրաժեշտությունը և զրկված է լինում նաև պաշտպանական գործողությունների դիմելու կարողությունից։ Նման անօգնականությունը կարող է պայմանավորված լինել տուժողի մանկահասակություն, հոգեկան հիվանդություն կամ անգիտակից վիճակով։ Բռնաբարությունը տուժողի անօգնական վիճակի օգտագործմամբ կատարված որակելու համար նշանակություն չունի՝կնոջը նման վիճակի է հասցրել հանցավորը, թե նա արդեն իսկ անօգնական վիճակում է գտնվել։ Ինչպես նաև կնոջ անօգնական վիճակի օգտագործմամբ կատարված բռնաբարությունն առկա է համարվում միայն այն դեպքում, երբ հանցավորը գիտակցել է տուժողի՝նման վիճակում գտնվելու հանգամանքն ու օգտվել դրանից։ Բռնաբարությունը նախատեսված է ձևական հանցակազմով, տվյալ հանցագործությունը ավարտված է համարվում սեռական հարաբերությունը սկսելու պահից։ Բռնաբարության նախապատրաստություն է համարվում այնպիսի արարքների կատարումը, որոնցով պայմաններ են ստեղծվում տուժողին բռնաբարելու համար։ Այն դեպքում, երբ կնոջ կամքին հակառակ նրա հետ սեռական հարաբերություն ունենալու նպատակով հանցավորը բռնության կամ դրա սպառնալիք է գործադրում, ինչպես նաև օգտագործում է տուժողի անօգնական վիճակը, բայց իրենից անկախ հանգամանքներով չի կարողանում սկսել սեռական ակտը, արարքը որակվում է որպես փորձ։ Քննարկվող հանցագործության սուբյեկտ է՝14 տարին լրացած միայն արական սեռի ներկայացուցիչը։ Բռնաբարության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ։ Այս հանցագործության շարժառիթ հանդիսանում է սեռական պահանջմունքները բավարարելու ձգտումը։ Բայց այն կարող է կատարվել նաև վրեժի, կնոջը ստորացնելու, ամուսնանալուն հարկադրելու և նմանատիպ այլ դրդումներով։ Բռնաբարությունը մի խումբ անձանց կողմից կատարելը ենթադրում է՝ հանցագործությանը երկու կամ ավելի համակատարողների մասնակցություն և համակատարողների գործողությունների համաձայնեցվածություն։ Բռնաբարության համակատարող կարող է հանդիսանալ միայն 14 տարին լրացած արական սեռի ներկայացուցիչը։ Մի խումբ անձանց կողմից բռնաբարություն որակելու համար չի պահանջվում, որ խմբի բոլոր մասնակիցները սեռական հարաբերության մեջ մտնեն տուժողի հետ, ինչպես նաև երբ երկու կամ ավելի անձինքն սեռական հարաբերության մեջ են մտնում երկու կամ ավելի տուժողների հետ։ Առանձին դաժանությամբ բռնաբարությունը որակվում է քր. օր.-ի 138-ի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Առանձին դաժանություն նշանակում է տուժողին կամ այլ անձի ֆիզիկական կամ հոգեկան տառապանքներ պատճառելը՝հանցավորի կողմից այդ հանգամանքը գիտակցելու պարագայում։ Անչափահասի նկատմամբ կատարված բռնաբարությունը որակվում է քր. օր.-ի 138-ի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ Անչափահաս ասելով՝պետք է հասկանալ 14-18 տարեկան ներկայացուցիչներին։ Արարքը որպես՝ անչափահասի բռնաբարություն որակելու համար անհրաժեշտ է, որ հանցավորը կամ հաստատապես իմանա տուժողի 18 տարին չլրացած լինելու մասին, կամ էլ գիտակցի այդ հանգամանքը։ ՀՀ քր. օր.-ի 138-ի 2-րդ մասի 4-րդ կետը պատասխանատվություն է սահմանում բռնաբարության համար, որն անզգուշությամբ առաջացրել է տուժողի մահ կամ այլ ծանր հետևանքներ։ Նշվածը որակելու համար անհրաժեշտ է բացահայտել հետևանքների նկատմամբ նրա կողմից անզգույշ մեղքի դրսևորումը և բռնաբարության ու առաջացած ծանր հետևանքների միջև պատճառական կապի առկայությունը։ Ընդ որում, տվյալ դեպքում օրենքը նախատեսում է միայն տուժողին մահ պատճառելու հանգամանքը։ Տուժողի մահը կարող է առաջանալ ինչպես նրա դիմադրությունը ճնշելու նպատակով գործոդրած բռնության, այնպես էլ բռնի սեռական ահրաբերության հետևանքնով։ Այլ ծանր հետևանքներ կարող են համարվել տուժողի առողջությանը ծանր վնասի պատճառումը, նրան վեներական հիվանդությամբ կամ ՄԻԱՎ-ի հարուցիչով վարակելը, տուժողի կամ նրա մերձավորի ինքնասպասնությունը, հղիության ընդհատումը և այլն։ ՀՀ քր. օր.-ի 138-ի 3-րդ մասով նախատեսվում է բռնաբարություն 14 տարին չլրացած անձի նկատմամբ։ Վերջինս կարող է իրականացվել բռնություն գործադրելով, դրա օգտագործելու սպասռնալիքով կամ նրա անօգնական վիճակն օգտագործելով։

Մանրամասներն՝ այստեղ