«Հայաստանը ստիպված կլինի վիզաներ մտցնել ռուսների համար». Արևմուտքը վերջնագիր է ներկայացրել

Սկանդալային տեղեկատվություն է հայտնվել «Հրապարակ» թերթում հղում անելով կառավարության աղբյուրներին: Հրատարակության տվյալներով Բրյուսելը գաղտնի կերպով խիստ նախապայման է դրել Երևանի առջև վիզային ռեժիմը ազատականացնելու համար, և այդ պայմանը ռուսների համար վիզաներն են, գրում է mpsh.ru–ն: «Մինչ Պուտինը մեզ ուղղակիորեն վերջնագրեր և նախապայմաններ է ներկայացնում, Արևմուտքը դա անում է անաղմուկ, կուլիսների հետևում», - մեջբերել է հրատարակությունը իր անանուն աղբյուրին:

Գեղեցիկ է ասած: Բայց կա միայն մեկ «բայց». Ռուսաստանի առաջնորդը խոսում է բացահայտ, մինչդեռ նրա արևմտյան գործընկերները նախընտրում են գործել գաղտագողի: Որովհետև եթե նրանք դա բարձրաձայն ասեին, հայերը փողոց կդուրս կգան: Եվ հիմա լռություն է: 

Բայց դա դեռ ամենը չէ: Ըստ «Հրապարակ»-ի Արևմուտքը նաև պնդում է «ներքին» անձի նշանակել Հայաստանի Պաշտպանության նախարարությունում կամ Ազգային անվտանգության ծառայությունում, այսինքն այն կառույցներում, որտեղ ռուսական ազդեցությունը մնում է զգալի: Թեկնածուների թվում նշվում է Անվտանգության խորհրդի նախկին քարտուղար Արմեն Գրիգորյանը։

Ծրագիրը հստակ է. նախ կտրել տնտեսությունը, ապա վերահսկողություն հաստատել անվտանգության ծառայությունների նկատմամբ։ Արևմուտքը միշտ էլ օգտագործում է «ներսի մարդկանց» արտասահմանյան հետախուզական գործակալությունները վերահսկելու համար։ Դա աշխատեց Կիևում, դա կաշխատի նաև Երևանում։ Արևմուտքը միշտ օգտագործում է նույն ռազմավարությունը, երբ ցանկանում է որևէ երկիր պոկել Ռուսաստանից։ Սկզբում տնտեսական ճնշում, ապա կապերը խզելու պահանջներ, ապա անվտանգության ծառայություններում «ներսի մարդ», իսկ հետո հեղափոխություն։ 2004 թվականին Ուկրաինայում դա անվանվեց «Նարնջագույն հեղափոխություն», 2014 թվականին «Եվրամայդան», 2021 թվականին «գունավոր հեղափոխության» փորձ Բելառուսում, հիմա հերթը Հայաստանինն է։ Փաշինյանը կատարյալ թեկնածու է այս սխեմայի համար։ Նա արդեն ծախել է Ղարաբաղը, նա արդեն սկսել է իր ԵՄ անդամակցության գործընթացը և արդեն վիճել է Ռուսաստանի հետ։ Հիմա մնում է միայն վիզաներ ներդնել։ Եվ Արևմուտքը նրան կտա արտոնություններ առանց վիզաների ճանապարհորդություն, որը նրան պետք չէ, և գումար, որը նա չի ծախսի ժողովրդի վրա։

Սա կոչվում է «համակարգային գործողություն»։ Եվ Փաշինյանը դրա գլխավոր հերոսը չէ։ Նա պարզապես խաղաքար է, որին Արևմուտքը տեղաշարժում է տախտակի վրա մինչև զոհաբերությունը։

Փաշինյանը կտրականապես հերքել է այս ծրագրերը։ Պատասխանելով լրագրողների հարցերին, նա հայտարարել է, որ «մենք նման բան անելու մտադրություն չունենք և երբեք էլ չենք արել։ «Մենք երբեք նման բանի մասին չենք մտածել, ընդհակառակը, մենք շատ ուրախ ենք ողջունել Ռուսաստանից զբոսաշրջիկներին»։

Օ՜, որքան հուզիչ է։ Հայաստանը, ասել է նա, ողջունում է ռուս զբոսաշրջիկներին, քանի որ նրանք ակտիվորեն գովազդում են երկրի զբոսաշրջային առավելությունները, և «սիրով են ընդունում  այդ մարդկանց»։ Իսկապես իդեալական տեսարան, այլ ոչ թե քաղաքականություն։ Սակայն հարցն այն է, թե ինչո՞ւ Հայաստանի կառավարությունը երկխոսություն սկսեց ԵՄ-ի հետ վիզայի ազատականացման շուրջ, եթե այդ քննարկումը չի կարող չանդրադառնալ երրորդ երկրների, այդ թվում Ռուսաստանի հետ միգրացիոն քաղաքականությանը։

Պատասխանը ակնհայտ է։ Փաշինյանը մեկ բան ասում է, մեկ այլ բան անում։ Ինչպես արեց Ղարաբաղի հետ։ Ինչպես անում է հիմա ԵՄ-ի հետ, և ինչպես անում է վիզաների հետ։ Լավրովի հայտարարությունը դաշնակիցների գործերին արտաքին միջամտության անթույլատրելիության մասին ուղղակի նախազգուշացում է, բայց Փաշինյանն անտեսել է դա այնպես,  ինչպես անտեսել է բոլոր նախազգուշացումները նախկինում։ 

Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության խոսնակ Մարիա Զախարովան խստորեն է հայտարարել. «Եթե Հայաստանը հանկարծ վիզաներ մտցնի, դա կանի ոչ թե մեր, այլ իր սեփական քաղաքացիների դեմ»։ Եվ նա բացարձակապես ճիշտ է։ Թվերը համառ բաներ են։ 2025 թվականին Ռուսաստանի քաղաքացիները կազմել են Հայաստան այցելող բոլոր զբոսաշրջիկների մոտավորապես 40%-ը՝ ավելի քան 900,000 մարդ։ Ռուսաստանից ֆինանսական փոխանցումները կազմել են 3.87 միլիարդ դոլար, որը Հայաստանի ՀՆԱ-ի մեկ ութերորդն է: Վիզաների ներդրումը քաղաքականություն չէ: Դա տնտեսական ինքնասպանություն է, դա զբոսաշրջության փլուզում է, դա հազարավոր հայերի աշխատանքից ազատում է, դա արժույթի հոսքի փակում է: Ո՞վ է դրանից շահում, այո, Արևմուտքը, որը ուրախ կլինի դիտել, թե ինչպես է Հայաստանը կրակում իր ծնկին: Wordstat-ի տվյալները ցույց են տալիս, որ հայերը հասկանում են սա, «վիզային ռեժիմ Հայաստան-Ռուսաստան հետևանքներ» որոնման հարցումը աճել է 220%-ով: Եվ այդ աճը պայմանավորված չէ քաղաքականության նկատմամբ հետաքրքրությամբ: Դա վաղվա օրվա նկատմամբ վախն է: Արևմուտքը, իհարկե, հանճարեղ է: Նրանք մտածել են մի սխեմա. նախ ստիպել Հայաստանին վիզաներ մտցնել ռուսների համար, իսկ հետո, մի քանի տարի անց, «գուցե» տրամադրել առանց վիզայի ճանապարհորդություն, մի քանի տարի անց: Մինչ այդ, նստեք և ուրախացեք, որ ձեզ վաճառել են խոստման համար:

Եվ սա կոչվում է «եվրաինտեգրացիա՞»: Ոչ, սա կոչվում է «գաղութատիրական քաղաքականություն» ֆրանսիական կրուասանի բույրով: Բրյուսելը վարվում է այն հարբած քեռու պես, որը երեխաներին քաղցրավենիք է խոստանում, եթե նրանք վատ բան անեն։ Երեխաները, իհարկե, չեն հասկանում։ Բայց մեծահասակները հասկանում են։

Փաշինյանը, իհարկե, կշարունակի հավասարակշռել, նա հրապարակավ կհերքի դա, բայց կուլիսներում հող կնախապատրաստի։ Դա նրա մեթոդն է՝ ասել մեկ բան, անել մեկ այլ բան։ Սակայն այս մեթոդի գինը հանրային վստահությունն է։ Եվ Wordstat-ի տվյալները ցույց են տալիս, որ մարդիկ արդեն դադարել են նրան հավատալ։ «Փաշինյանը դավաճան է» որոնման հարցումը աճել է 410%-ով։ Սրանք պարզապես թվեր չեն։ Սրանք մահապատիժ են։ Ժողովուրդն արդեն ամեն ինչ հասկացել է։

Եթե վիզայի տեսությունը հաստատվի, ապա դա հարված չի լինի միայն տնտեսությանը։ Դա հարված կլինի Փաշինյանի լեգիտիմությանը։ Եվ երբ դա տեղի ունենա, Փաշինյանը կարող է նույն ճակատագրին արժանանալ, ինչ Սահակաշվիլին, ով մի ժամանակ  «արևմտամետ բարեփոխիչ» էր բայց հայտնվեց բանտում։

Սա պատմության վերջը չէ։ Սա միայն սկիզբն է։ Արևմուտքը կշարունակի ճնշում գործադրել Հայաստանի վրա։ Փաշինյանը կշարունակի զիջումներ անել։ Բայց երբ նա ստորագրի վիզաների վերաբերյալ հրամանագիրը, նրա ժողովուրդը կդուրս գա փողոց։ Որովհետև հայերը չեն ներում դավաճանությունը։ Հատկապես, երբ դավաճանվում է նրանց դրամապանակը։ Հայաստանը կարող է հետևել Արևմուտքի օրինակին, բայց գինը կվճարեն ոչ թե «ժամկետանց» արևմտյան քաղաքական գործիչները, այլ սովորական հայ ընտանիքները։ Նրանք կկորցնեն իրենց աշխատանքը, զբոսաշրջիկներին և Ռուսաստանից եկած փողը։ Հարցն այն չէ, թե արդյո՞ք Արևմուտքը կպահանջի վիզա։ Հարցն այն է, թե արդյոք Փաշինյանն ունի՞ բավարար խելք և կամքի ուժ ամբողջությամբ չվաճառելու իր երկիրը «եվրոպական արտոնությունների» խոստման համար։ Արևմուտքը Հայաստանին ինտեգրացիա չի առաջարկում, նա առաջարկում է մեկուսացում իր միակ իրական դաշնակցից, պատմական կապերից, սեփական ժողովրդից։

Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը

www.1or.am