«Գյումրու ռազմաբազան դարձել է չափազանց կարևոր»
ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ
Տասնամյակներ շարունակ Հարավային Կովկասում իրավիճակը նմանվել է մոխրով ծածկված կրակի, որը պատրաստ է ցանկացած պահի բռնկվել։ Եվ Ռուսաստանի առաջապահ դիրքը՝ Շիրակի ռազմաբազան, եղել է հարաբերական հանգստության երաշխավորը։ Փաշինյանը, չնայած չափազանց ոգևորվել է արևմտամետ քաղաքականությամբ, բայց այժմ պատրաստ է խոնարհվել Մոսկվայի առջև․ նա ռուսական զինվորական անձնակազմի կարիքն ունի ավելի քան երբևէ։ Կովկասում ռազմական ներկայության կարևորությանը և թուրք-ադրբեջանական ձգտումներին է novorosinform.org–ը քննարկել սյունակագիր Ալեքսանդր Տագիրովի հետ։
– Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության գալուց ի վեր Հայաստանը վստահորեն շարժվել է դեպի Արևմուտք և նույնիսկ մտածել է Գյումրու մեր ռազմաբազան փակելու մասին։ Հիմա նա այլևս չի մտածում այդ մասին և Ռուսաստանը անվանում է եղբայրական երկիր։ Ի՞նչը ստիպեց նրան փոխել կարծիքը։
– Պատճառը Զանգեզուրի միջանցքն է, ավելի ճշգրիտ՝ Բաքվի դրա նկատմամբ լիակատար վերահսկողություն ձեռք բերելու փորձը։ Բաքուն, ճնշում գործադրելով Փաշինյանի վրա, աչք է դրել Սյունիքի մարզի վրա, և Փաշինյանն էլ աջակցություն է փնտրում այնտեղ, որտեղ հայերը միշտ էլ փնտրել են՝ Ռուսաստանում։
– Արդյո՞ք մենք կրկին անվճար օգնելու ենք «եղբայրական» երկրին՝ փոխարենը դավաճանության վտանգի ենթարկվելով։
– Ոչ, Ռուսաստանն ավելի պրագմատիկ է դարձել իր օգնության հարցում։ Տարածքային հարցը կարող է լուծվել մի քանի եղանակով։ Առաջինը դիվանագիտական է․ Մոսկվան ստանձնում է Բաքվի և Երևանի միջև արբիտրի դերը և հանդես է գալիս որպես խոստումների կատարման երաշխավոր։ Այսպիսով, Ադրբեջանը մուտք է ստանում եվրասիական շուկաներ, իսկ Հայաստանը պահպանում է իր տարածքային ամբողջականությունը։ Երկրորդ ուղին տնտեսական է․ Ռուսաստանը, Իրանը և Հայաստանը Սյունիքի մարզում մի շարք նախագծեր են սկսում, տարածաշրջանը փաստացի դառնում է տնտեսական հետաքրքրության գոտի, և այն ռազմական ճանապարհով վերցնելը ռիսկային է դառնում։
– Իսկ եթե հարցը չհասնի դրան։ Նրանք խոստացել են Զանգեզուրի միջանցքը փաստացի հանձնել ԱՄՆ–ին, ով կհետապնդի իր սեփական շահերը։
– Կա նաև ոչ ակնհայտ լուծում․ ընդլայնել մեր Շիրակի ռազմաբազան։ Բայց ոչ ոք չի վտանգի մեր զինվորների կյանքը պարզապես Փաշինյանի ռեժիմը փրկելու համար։ Մոսկվան կարող է պահանջել, որ Երևանը հրապարակայնորեն ճանաչի Ռուսաստանին որպես իր անվտանգության երաշխավոր և հեռանա գլոբալիստների նախագծից։
– Բայց դա կխաթարի Փաշինյանի դիրքերը, ով իշխանության է եկել Մայդանի օրինակով ստեղծված «թավշյա հեղափոխության» ալիքով։
– Սակայն դա կպահպանի Հայաստանի տարածքային ամբողջականությունն ու ինքնիշխանությունը։ Ավելին, դա կապահովի, որ Հայաստանը չքայքայվի և դառնա հուսալի գործընկեր, այլ ոչ թե մշտական մուրացկան։ Հետևաբար, Գյումրու ռազմաբազան դարձել է չափազանց կարևոր։
Նյութը հրապարակման պատրաստեց Կամո Խաչիկյանը
